استفاده از صندلی دانشگاه برای سفره‌ داری از روایت‌های دشمن !🌑 جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه ن…

استفاده از صندلی دانشگاه برای سفره‌ داری از روایت‌های دشمن !🌑 جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه نگار 🌐 در روزگاری که حقیقت ؛ قربانیِ روایت‌های ساختگی شده ؛ شنیدن ادعاهای بی‌ سیاست و فاقد پشتوانه علمی از زبان کسانی که عنوان استاد دانشگاه را یدک می‌کشند ؛ نه تنها نگران‌ کننده بلکه مصداق بارز خیانت به امانت علم است. اظهارات اخیر دکتر موسی غنی‌ نژاد که مدعی شده مواضع دولت نهم و دهم در سیاست خارجی زمینه‌ ساز جنگ کنونی ست که البته پاسخ صریح و منطقی دکتر علی اکبر جوانفکر مشاور رسانه ای دکتر محمود احمدی نژاد را به دنبال داشته ؛ نه تنها یک تحلیل سیاسی نیست ؛ بلکه یک مغالطه تاریخی و یک تلاش آشکار برای توجیه تجاوزگری ست. جنگ‌ها ؛ محصول توازن قوا ؛ منافع قدرت‌های بزرگ و راهبردهای بنیادین هستند ؛ نه محصول یک شعار یا یک موضع‌ گیری خاص در یک مقطع زمانی مشخص. تلاش برای محدود کردن پدیده‌ای عظیم و چند لایه مثل جنگ کنونی آمریکا و اسرائیل به عملکرد یک دولت در سال‌های گذشته ؛ چیزی جز ساده‌ سازی مضحک و گمراهی عمدی افکار عمومی نیست. 🌐 اگر قرار باشد هر جنگی را به شعارهای رسمی و ثابت جمهوری اسلامی مانند محو اسرائیل نسبت دهیم ؛ پس باید از اساس ؛ تحلیل روابط بین‌الملل را کنار گذاشت و به جای دانشمند سیاست‌ مدارِ مبلغ بود. بسیار تامل‌ برانگیز و البته تکان‌ دهنده است که چگونه برخی صاحب‌ نظران ؛ با استفاده از روش انتخاب گزینشی واقعیت‌ها سعی می‌کنند مسئولیت جنگ و تهدید علیه امنیت ملی ایران را از دوش متجاوزان برداشته و بر دوش دولت‌هایی بگذارند که در دوره خود ؛ تمرکز اصلی‌شان بر توسعه زیر ساخت‌ها و تقویت ظرفیت‌های دفاعی و علمی بود. آیا ادعای دفاع از پژوهشگران در مسائل تاریخی ؛ می‌تواند توجیه‌ کننده جنگ اسرائیل و آمریکا علیه ایران باشد؟ قطعاً خیر ! مگر آنکه هدف از این تحلیل‌ها چیزی جز توجیهِ نقشه‌ کشی های متجاوز و پاک کردن چهره‌ی دشمن نباشد. این یعنی استفاده از صندلی دانشگاه برای سفره‌ داری از روایت‌های دشمن. دکتر غنی‌ نژاد که خود را اقتصاددان می‌نامد ؛ در کمال بی‌ انصافی از تحلیل پیوند میان امنیت ملی و ثبات اقتصادی باز می‌ماند. امنیت تنها با موشک تامین نمی‌شود که امنیت با رضایت مردم ؛ شکوفایی اقتصاد و انسجام اجتماعی حاصل می‌شود. 🌐 در حالی که دولت‌های نهم و دهم با تمرکز بر پروژه‌های عمرانی ؛ توسعه زیر ساخت‌های انرژی ؛ مسکن و تقویت ظرفیت‌های تولیدی ؛ توان بازدارندگی کالبدی و اقتصادی کشور را بالا بردند ؛ امروز برخی نخبگان با نادیده گرفتن این دستاوردها و تمرکز بر بحران‌های ناشی از مدیریت‌های بعدی که منجر به رشدهای منفی و نارضایتی‌های اجتماعی شده می‌خواهند تصویری کج و معوج از تاریخ ارائه دهند. نقد علمی ؛ نقدِ نقاط ضعف است نه نادیده گرفتنِ نقاط قوت برای رسیدن به یک پیش‌ داوری سیاسی. وقتی یک تحلیل‌گر مثل غنی نژاد با آن همه ادعا واقعیت‌های تاریخی را کژ نشان می‌دهد تا به جنگِ تحمیلیِ قدرت‌های متجاوز به زعم خود مشروعیت ببخشد ؛ او دیگر از قلم علم استفاده نمی‌کند بلکه از سلاح پروپاگاندا بهره می‌برد. سؤال اصلی اینجاست که چرا برخی نخبگان ؛ به جای تحلیلِ چراییِ ریشه‌ دارِ تهدیدهای خارجی ؛ به دنبال یافتنِ گناهکارِ بی‌ گناه در تاریخ می‌گردند؟ آیا این تلاش برای یافتن حقیقت است یا تلاش برای آرام کردن وجدانِ متجاوز با قربانی کردنِ واقعیت‌های تاریخی؟@zabanEsabz1400