نشر وزن دنیا از شما دعوت می‌کند در آیین رونمایی و جشن امضای کتاب «صبور مثل بذر زمستان» همراه ما باش…

تازه‌ترین اثر موراکامی منتشر شد«قصه‌ی کاحو»؛ تازه‌ترین رمان هاروکی موراکامی، هم‌زمان با انتشار در جهان، به فارسی ترجمه و در ایران منتشر شد.هاروکی موراکامی، نویسنده‌ی ژاپنیِ «جنگل نروژی»، «کافکا در کرانه»، «۱Q84» و «کشتن شوالیه‌ی دونده»، یکی از شناخته‌شده‌ترین نویسندگان معاصر جهان است؛ نویسنده‌ای که در داستان‌هایش مرز میان واقعیت و خیال، تنهایی و عشق، موسیقی و ادبیات مدام محو می‌شود. آثار او به ده‌ها زبان ترجمه شده و میلیون‌ها خواننده در سراسر جهان دارد.«قصه‌ی کاحو» تازه‌ترین رمان اوست؛ رمانی که برای نخستین‌بار در میان رمان‌های بلند موراکامی، یک زن را به‌عنوان تنها شخصیت اصلی خود در مرکز داستان قرار می‌دهد. این کتاب برای اولین بار در ژاپن در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۲۶ (۱۲ تیر ۱۴۰۵) منتشر شد.نشر وزن‌دنیا این اثر را از زبان انگلیسی در ۲۴۸ صفحه با ترجمه‌ی علی مجتهدزاده و با قیمت ۶۲۰ هزار تومان منتشر کرده است.@vaznedonyabooks

مرگ بر مرگتلفن زنگ می‌زندو چند دقیقه بعدموشک خاطرات عروسک‌ها را پاک می‌کنداین کوچه از کدام طرف شروع می‌شد؟و شماره‌ی مرگدر کدام پلاک بیهوش مخفی است؟عکس‌ها را پشت و رو می‌کنمنه! منصفانه نیستدر عکس روزنامه‌ها هیچ خونی به رنگ اصلی چاپ نمی‌شودو در تلویزیونبوی دودچشمان هیچ بیننده‌ای را نمی‌سوزاندبه خیابان برمی‌گردمبه عربده‌ی موشکو به شلیک ایمان به ایمان!ای کاش با کنترل تلویزیونمی‌توانستم دنیایم را عوض کنمشعری از #بکتاش_آبتینمنتشر شده در شماره‌ی ۱۰ مجله#وزن_دنیا@vaznedonya

دعوتید به شب‌های گفت‌وگوی فرهنگی وزن‌دنیامهمانان شنبه ۳ مرداد با موضوع شهروند، شهر و فضامندی:مقصود فراستخواه، مسعود کوثری و مریم کهنسال نودهیآدرس: خ طالقانی، بین وصال و نادری، مجموعه تئاتر لبخند، ساعت ۱۷ تا ۱۹چشم‌به‌راه حضورتانکتاب‌خانه‌ی وزن‌دنیا#مقصود_فراستخواه#مسعود_کوثری#مریم_کهنسال_نودهی@Vaznedonya

آسمان را با گلولهدریا را با گلوله قتل‌عام کردیمآن‌قدر که گلوله به پوستمانگلوله به استخوانمانگلوله به روحمان رسیده است وحالا نه گورهایمان با هیچ کوهی پر می‌شودنه آسمان به روحمان چنگ می‌زندنه دریا جنازه‌هایمان را پس می‌دهدببینچند کالیبر آهنِ سردما را به کجاها کشانده استشاعران را مجبور می‌کندبه جای پروانهجنازه‌ها را جمع کنندکودکان را مجبور می‌کندبا پوکه‌ها سوت بزنندزنان را مجبور می‌کندموهای بریده‌شان را ببافند،اما واقعیت ساده‌تر از این استدستی که نمی‌تواند بغل کنددستی که نمی‌تواند نوازش کنددستی که نمی‌تواند برقصدبه آرامی شبیه تفنگ می‌شودانگشت‌هایش را پر از گلوله می‌کندچشم‌هایش را می‌بنددو شلیک می‌کند،ببین چقدر سادهبا دست‌های خودمان مرده‌ایمبدون آن‌که بفهمیمگلوله‌ای که از انگشتمان شلیک می‌شودسال‌هاست از تن‌مان عبور کرده است.شعری از #دیار_مردان_بیگی @Vaznedonya

به کودکان جنگاز خواب می‌پریو هیچ نمی‌دانیرأی رفیع جنگ چه بوده استو مرگ - عَزاسمه - که خواب عمیقی است،در گوش توبه زمزمه خواهد گفت:وقتی که عیش آنی آتش فرو نشستوقتی ستون دود پراکندو باد،ترکیبی از خاکستر اشیا و آدم رابر شهرها پاشید،من داستانت را، کوتاه کوتاه، بر سنگ صافی نقش خواهم زد.باور کن او را، راست می‌گوید.#زهرا_حیدری#شعر_بخوانیم@Vaznedonya