در دو دهه گذشته، معماری مراکز داده تغییرات عمیقی را تجربه کرده است. در گذشته، ذخیرهسازی داده تنها…
انتشار: 2026/07/30 13:34 UTCدریافت: 2026/08/02 10:57 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/02 10:57 UTC
در دو دهه گذشته، معماری مراکز داده تغییرات عمیقی را تجربه کرده است. در گذشته، ذخیرهسازی داده تنها به معنی نگهداری فایلها، ماشینهای مجازی یا پایگاههای داده بود. وظیفه Storage مشخص و محدود بود؛ داده را نگهداری کند و هنگام درخواست، آن را بدون هیچگونه پردازش در اختیار سیستمهای بالادستی قرار دهد. در این مدل، تقریباً تمام عملیات پردازشی بر عهده Application یا Database Server بود. اگر برنامهای به اطلاعاتی نیاز داشت، ابتدا کل داده را از Storage دریافت میکرد، آن را در حافظه بارگذاری میکرد و سپس عملیات فیلتر، جستجو، تحلیل یا تبدیل داده را انجام میداد.این معماری زمانی مناسب بود که حجم دادهها در حد چند گیگابایت یا حتی چند صد گیگابایت بود. اما امروزه سازمانها با شرایط کاملاً متفاوتی روبهرو هستند.شرکتهای مخابراتی روزانه دهها ترابایت CDR تولید میکنند.سرویسهای VOD میلیونها Log در هر ساعت ذخیره میکنند.سیستمهای SIEM روزانه صدها گیگابایت تا چندین ترابایت داده امنیتی تولید میکنند.پایگاههای داده Oracle و PostgreSQL پس از چند سال فعالیت، به چندین ترابایت داده آرشیوی میرسند.شرکتهای حوزه هوش مصنوعی میلیونها فایل JSON و CSV برای آموزش مدلها نگهداری میکنند.در چنین شرایطی، انتقال کامل داده از Storage به Application دیگر راهکار مناسبی نیست. و ... #ceph #storage #podcast #vodcast t.me/unixmens
