#داستان_نسـل_سـوخـتہ#قسمت_سـی_ام✍️با یک روز تاخیر مراسم تشییع جنازه انجام شد.تا همه برسن بی بی رو ب…

#داستان_نسـل_سـوخـتہ#قسمت_سـی_ام✍️با یک روز تاخیر مراسم تشییع جنازه انجام شد.تا همه برسن بی بی رو بردیم حرم و از اونجا مستقیم بهشت رضا ...همه سر خاک منتظر بودن.چشمم که به قبر افتاد یاد آخرین شب افتادم و زیارت عاشورایی که برای بی بی می خوندم لعن آخرش مونده بود با اون سر و وضع خاکی و داغون،پریدم توی قبر ...بسم الله الرحمن الرحیم ...اللّٰهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّی و ...پدرم با عصبانیت اومد جلو تا من رو بکشه بیرون که دایی محمد جلوش رو گرفت.لعن تموم شد رفتم سجده- اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشّاکِرینَ لَکَ عَلٰی مُصابِهِمْ ... اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلٰی عَظیمِ رَزِیَّتی ... اَللّهُمَّ ارْزُقْنی شَفاعَةَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُرُودِ ...صورت خیس از اشک از سجده بلند شدم می خواستم بیام بیرون که دایی محمد هم پرید توی قبر دستم رو گرفت و به دایی محسن اشاره کرد مادر رو بده ...با هم دیگه بی بی رو گذاشتیم توی قبر،دستش رو گذاشت روی شونه ام.من میگم تو تکرار کن،تلقین بخونیکی از بین جمع صداش رو بلند کرد.- بچه است،دفن میت شوخی بردار نیست.و دایی خیلی محکم گفت ...- بچه نیست لحنش هم کامل و صحیحهو با محبت توی چشم هام نگاه کرد.- میگم تو تکرار کن فقط صورتت رو پاک کن،اشک روی میت نریزه ...حال و روزم خیلی خراب بود دیگه خودم هم متوجه نمی شدم... راه می رفتم از چشمم اشک می اومد،خرما و حلوا تعارف می کردم از چشمم اشک می ریخت،از خواب بلند می شدم بالشتم خیس از اشک بود،همه مصیبت خودشون رو فراموش کرده بودن و نگران من بودن...- این آخر سر کور میشه یه کاریش کنید آروم بشه.همه نگران من بودن ولی پدرم تا آخرین لحظه ای که ذهنش یاریش می کرد،متلک های جدیدش رو روی من آزمایش می کرد.این روزهای آخر هم که کلا به جای مهران،نارنجی صدام می کرد.البته هر وقت چشم دایی محمد رو دور می دید.نمی دونم چرا ولی جرات نمی کرد جلوی دایی محمد سر به سرم بزاره ...هر کسی به من می رسید به نوبه خودش سعی در آروم کردن من داشت.با دلداری،با نصیحت با...اما هیچ چیز دلم رو آروم نمی کرد.بعد از چند ساعت تلاش بالاخره خوابم برد.خرابه ای بود سوت و کور بانوی قد خمیده ای کنار دیوار نشسته داشت نماز می خوند...نماز که به آخر رسید آرام و با وقار سرش رو بالا آورد.- آیا مصیبتی که بر شما وارد شد بزرگ تر از مصیبتی بود که در کربلا بر ما وارد شد؟از خواب پریدم بدنم یخ کرده بود صورت و پیشانیم از عرق خیس شده بود.نفسم بند اومده بود،هنوز به خودم نیومده بودم که صدای اذان صبح بلند شد ...هفتم مادربزرگ بود و سخنران بالای منبر چند کلمه ای درباره نماز گفت و گریزی به کربلا زد- حضرت زینب "سلام الله علیها" با اون مصیبت عظیم که برادران شون رو جلوی چشم شون شهید کردن،پسران شون رو جلوی چشم شون شهید کردن،پسران برادرشون رو جلوی چشم شون شهید کردن،اونطور به خیمه ها حمله کردن و اون فاجعه عظیم عصر عاشورا رو رقم زدن،حتی یک نمازشون به تاخیر نیوفتاد.حتی یک شب نماز شبشون فراموش نشد.چنین روح عظیمی داشتند این بانو و سرور بزرگوار.هنوز تک تک اون کلمات توی گوشمهاون خواب و اون کلمات و صحبت های سخنران ...باز هم گریه ام گرفت اما این بار اشک های من از داغ و دلتنگی بی بی نبود.از شرم بود،شرم از روی خدا شرم از ام المصائب و سرورم زینب .من ... 7 شب نماز شبم ترک شده بود در حالی که هیچ کس عزیز من رو مقابل چشمانم تکه تکه نکرده بود ..👈نویسنده:شهیدسید طاها ایمانی⏪ #ادامہ_دارد... الّلهُـمَّ عَجِّــلْ لِوَلِیِّکَــ الْفَـــرَج💚 @tobe94