من سعى ميكنم جدى نگیرم ولى متاسفانه موهام، معدم، قفسه سینم و سرم خیلی جدى می‌گیرن.

معمولا اجازه میدم آدما به طور مکرر منو ناامید کنن تا لحظه‌ی حذف کردنشون هیچ شک و تردیدی به دلم راه ندم.

ادمای حسود هرچقدرم که بخوان جلوی دهنشونو بگیرن حسادت از چشاشون میزنه بیرون، لوزرای حسود.

من ک میدونم دروغ میگی حالا هی فکر کن که زرنگی و من نفهمیدم.

در اخر همه ادما تبدیل میشن به یه برگه از دفترچه خاطراتت یا یه چت با چت جی پی تی.

آدما با زبونشون که هیچی، با چشماشونم بهت دروغ میگن.

یکی از اخلاق های خوبم اینه که قبول دارم اخلاقم بده