Tfo.ir

بارها و بارها این جملات از ویکتور فرانکل را می‌خوانم؛و هر بار، انگار یک جمله‌ی تازه برای زندگی‌ام پیدا می‌کنم:• در جوانی آموختم که انسان همیشه نمی‌تواند شرایط زندگی‌اش را انتخاب کند، اما می‌تواند واکنش خودش را انتخاب کند.• یاد گرفتم که گاهی چیزی که زندگی را سخت می‌کند، خودِ رنج نیست؛ بلکه نداشتن معنایی برای تحمل آن است.• فهمیدم که انسان فقط برای لذت بردن زندگی نمی‌کند؛ گاهی باید برای چیزی فراتر از خودش زندگی کند.• آموختم که آزادی واقعی، حتی در سخت‌ترین شرایط، از جایی شروع می‌شود که انتخاب می‌کنیم چگونه فکر کنیم.• فهمیدم که گذشته را نمی‌توان تغییر داد، اما می‌توان معنایی را که از آن می‌گیریم تغییر داد.• یاد گرفتم که انسان وقتی دلیل محکمی برای زندگی داشته باشد، بسیاری از سختی‌ها را تاب می‌آورد.• فهمیدم که خوشبختی چیزی نیست که بتوان با زور دنبالش کرد؛ اغلب زمانی سراغ انسان می‌آید که زندگی‌اش معنا پیدا کرده باشد.• آموختم که عشق فقط دیدن ظاهر یک انسان نیست؛ عشق یعنی دیدن چیزی در او که شاید خودش هنوز آن را ندیده باشد.• فهمیدم که هیچ‌کس نمی‌تواند تمام دردهای زندگی را از ما بگیرد؛ اما یک نگاه، یک همراهی و یک معنا می‌تواند تحمل آن درد را آسان‌تر کند.• یاد گرفتم که انسان را نباید فقط با گذشته‌اش قضاوت کرد؛ چون هر لحظه می‌تواند تصمیم بگیرد که چه کسی باشد.• فهمیدم که میان «آنچه برای من اتفاق می‌افتد» و «آنچه من از آن می‌سازم» فاصله‌ای وجود دارد؛ و زندگی واقعی در همین فاصله شکل می‌گیرد.• و در نهایت آموختم:زندگی، حتی در سخت‌ترین روزهایش، می‌تواند معنا داشته باشد.🌱شاید بزرگ‌ترین بلوغ انسان این باشد کهدیگر منتظر نباشد زندگی برایش آسان شود؛بلکه یاد بگیرد در همین زندگی،دلیلِ ادامه دادن، دوست داشتن و ساختن را پیدا کند.#هادی_آقاجانی