💎TEXT💎

دلم می‌خواست این تابستون بریز و بپاش راه بندازم، ولی تنها چیزی که پاشیده شد، روان من بود

شما نمی‌تونی کسی رو که به جای حرفا، الگوهای رفتاری رو آنالیز می‌کنه بازی بدی

‏من فکر میکردم بیشتر رفتار مردم از نفهمیه، نگو از کسکشیه

اگر یادت بره چجوری باهات رفتار کردن، دوباره دردش رو می‌کشی

پاروکستینم داره نمیپاروکستینه

you can't use me, then just up and leaveyou've got it wrong, you better believeif I walk out that door, it's forever

never ending nightmare, no escape this time from you

انگار دیگه هیچ اومدنی، هیچ رفتنی و هیچ اتفاقی نمیتونه روم تاثیر بذاره، دیگه خیلی راحت همه چیز رو قبول میکنم و ازش میگذرم و میگم زندگی همینه دیگه

در نهایت قلبتم با مغزت هم نظر میشه و بازی تموم میشه دوستِ من

هیچکس متوجه ناراحتیت نمیشه تا زمانی که به خشم تبدیل بشه و بعدش تو میشی آدم بده‌ داستان

کارما کصشرترین توهمیه که آدمیزاد برای آروم کردن خودش ساخته، آدم باید خودش آستین بالا بزنه تا روح طرفو بگاد

شمارو نمیدونم ولی روان من گویا کاملا رفته توو کون خر، یکی حرفم رو نمیشنوه عصبی میشم، یکی دیر میرسه عصبی میشم، یکی دیر جواب پیامم رو میده عصبی میشم یا یکی بیشتر از دوبار صدام میکنه، بازم عصبی میشم

متنفرم از فلش بکای بی‌اختیار ذهنم

هیچوقت نمیتونم کینه‌ها رو کنار بزارم، شتر درونم اجازه نمیده گویا

من فقط وانمود میکنم ازش رد شدم،شب که میشه‌ اون از روم رد میشه.

کاش به سرعتی که تیر تموم شد زندگی من هم تموم شهکاش

کاش به سرعتی که تیر تموم شد زندگی من هم تموم شه