از امام شافعی (رحمه الله) پرسیدند: بزرگترین عملی که بنده می‌تواند با آن به خداوند عزوجل نزدیک شود،…

برنامه تلاوت قرآن عظیم الشان ترتیل با ترجمه گویای فارسی صفحه 158 جزء 8 سوره الٲعراف آیات 67_58 فصل ششم قسمت هشتم برنامه #تلاوت_قرآن عظیم الشان نکته: برای تنظیم اندازه‌ی تصویر از پخش کننده‌ی فیلم Mx player استفاده کنید. @tarbiytfبرنامه تلاوت قرآن عظیم‌الشان ترتیل با ترجمه‌ی گویای فارسی: صفحه ۱۵۹، جزء ۸، سوره اعراف، آیات ۶۸ تا ۷۳، فصل ششم، قسمت نهم.برنامه #تلاوت_قرآن عظیم‌الشاننکته: برای تنظیم اندازه تصویر از پخش‌کننده‌ی فیلم MX Player استفاده کنید.@tarbiytf

🧠 یک جمله ساده، اما با اثر عمیق روی کودکوقتی کودک می‌گوید:«مامان، بابا، نگاه کن!»گاهی فقط یک اسباب‌بازی یا نقاشی را نشان نمی‌دهد؛در واقع می‌پرسد:«چیزی که برای من مهم است، برای تو هم مهم هست؟»چند ثانیه توجه واقعی، نگاه کردن به چشم‌های کودک و گفتنِ «چه جالب!» می‌تواند احساس دیده‌شدن و امنیت عاطفی او را تقویت کند.کودک برای رشد سالم فقط به غذا و آموزش نیاز ندارد؛به این احساس هم نیاز دارد که دیده می‌شود و ارزشمند است. ❤️@tarbiytf

🧡💫بِسْـمِ ٱللهِ ٱلْرَّحْمٰـنِ الْرَّحیـمْ⚪️💫الـــهـــی بــــه امـــیـــد تـو☑️إِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًامسلّماً با سختی و دشواری، آسایش و آسودگی است. 🔶ابن رجب حنبلی (رح) میفرمایند:یکی از اسرار همراه بودن (یُسر)با (عُسر)این هست ک وقتی سختی به اوج برسد بنده از مخلوقان ناامید میشود و قلبش تنها به الله معلق میگردد و این حقیقت توکل هست..!حسبنا الله و نعم الوکیل🌱سلام صبح بخیر 💖Join👇🌸🍃 @tarbiytf🌸🍃

❤️🕊✨به رسم بندگی:الهی شکرت🌼🌼@tarbiytf

🌱 احترام را از کودکی به فرزندانمان بیاموزیماگر می‌خواهیم فرزندانمان در آینده انسان‌هایی باادب، مهربان و محترم باشند، باید احترام را از رفتار خودمان یاد بگیرند؛ نه فقط از تذکرها و دستورهای ما.با فرزندمان با احترام صحبت کنیم تا احترام را بیاموزد؛وقتی اشتباه کرد، تحقیرش نکنیم تا یاد بگیرد اشتباه دیگران را هم ببخشد؛به حرف‌هایش گوش بدهیم تا بیاموزد به حرف دیگران گوش کند؛و به او محبت کنیم تا بداند مهربانی، نشانه ضعف نیست.🌿 کودک، بیشتر از آنکه از حرف‌های ما یاد بگیرد، از رفتار ما الگو می‌گیرد.پس اگر احترام می‌خواهیم، ابتدا خودمان احترام بگذاریم؛چون فرزندان ما، آینه رفتار امروز ما هستند.https://t.me/tarbiytf

رابطه‌ی پدر و پسر در طول زمان ثابت نمی‌ماند؛ با رشد کودک، نوع نیاز او به پدر نیز تغییر می‌کند. پدر در سال‌های نخست بیشتر منبع امنیت، آرامش و دلبستگی است، اما به‌تدریج نقش او به الگویی برای رفتار، تنظیم هیجان، مسئولیت‌پذیری و مواجهه با مشکلات تبدیل می‌شود.پسران فقط از توصیه‌های پدر یاد نمی‌گیرند؛ آن‌ها به شیوه‌ی حرف‌زدن او، رفتارش با دیگران، نحوه‌ی کنترل خشم، پذیرش اشتباه و برخوردش با شکست نگاه می‌کنند. به همین دلیل، رفتار روزمره‌ی پدر معمولاً از نصیحت‌های طولانی اثرگذارتر است.رابطه‌ی پدر و پسر در طول زمان ثابت نمی‌ماند؛ با رشد کودک، نوع نیاز او به پدر نیز تغییر می‌کند. پدر در سال‌های نخست بیشتر منبع امنیت، آرامش و دلبستگی است، اما به‌تدریج نقش او به الگویی برای رفتار، تنظیم هیجان، مسئولیت‌پذیری و مواجهه با مشکلات تبدیل می‌شود.پسران فقط از توصیه‌های پدر یاد نمی‌گیرند؛ آن‌ها به شیوه‌ی حرف‌زدن او، رفتارش با دیگران، نحوه‌ی کنترل خشم، پذیرش اشتباه و برخوردش با شکست نگاه می‌کنند. به همین دلیل، رفتار روزمره‌ی پدر معمولاً از نصیحت‌های طولانی اثرگذارتر است.