‏ساعت ۱۲ شب به بعد برید شهرداری رشتانگار داری وسط تبت راه میری؛ مدام هیپی و دستفروش و عود و چاکراه…

زندگی در یک جامعەی قضاوتگریعنی همیشه حس میکنییه نفر منتظر اشتباه کردنت نشسته؛این ترس از خونواده شروع میشهباهات میاد توو مدرسه، سرکار و روابطت.ترس از قضاوت شدن به مروربه یک الگوی فکری تکرارشونده و پیوسته تبدیل میشهو علم به واقعیت های شخصیتی و اجتماعی رو از انسان سلب می کنه!@tanz_daneshjoe

مامانم میگه چرا یکیو واسه خودت پیدا نمیکنی؟برگشتم بهش گفتم هیچکی در شان من نیست.گفت: فکر کردی خودت چه گوهی هستی؟رفیق بی‌کلک مادر@tanz_daneshjoe

چیزی به عنوان "برگشتن صمیمت‌های از دست رفته" وجود نداره.@tanz_daneshjoe

محمود درويش خطاب به اونایی که بلاتکلیفن میگه که ؛ هرگاه قصد رفتن کردید بروید و هرگز برنگردید به رفتن وفادار باشید تا ما هم به فراموش کردنتان وفادار باشیم...@tanz_daneshjoe

گران ترین نان، نان به نرخ روز خوردن است، چون هزینه آن شرف انسان است.@tanz_daneshjoe

شما خیلی بی‌جا می‌کنید که می‌فرمایید من رکم، هیچی تو دلم نیست، هر چی به ذهنم می‌آد، می‌گم!حرفی که از دهن‌تون درمی‌آد مسئولیت داره؛ اولین و کوچک‌ترین مسئولیتی که هر انسانی داره، همینه.@tanz_daneshjoe