شما زمانی میفهمید لاشی های گذشتتون چقد بهتون آسیب زدن که یه انسان جدید باهاتون مثل آدم رفتار میکنه…

زندگی در یک جامعەی قضاوتگریعنی همیشه حس میکنییه نفر منتظر اشتباه کردنت نشسته؛این ترس از خونواده شروع میشهباهات میاد توو مدرسه، سرکار و روابطت.ترس از قضاوت شدن به مروربه یک الگوی فکری تکرارشونده و پیوسته تبدیل میشهو علم به واقعیت های شخصیتی و اجتماعی رو از انسان سلب می کنه!@tanz_daneshjoe

مامانم میگه چرا یکیو واسه خودت پیدا نمیکنی؟برگشتم بهش گفتم هیچکی در شان من نیست.گفت: فکر کردی خودت چه گوهی هستی؟رفیق بی‌کلک مادر@tanz_daneshjoe

چیزی به عنوان "برگشتن صمیمت‌های از دست رفته" وجود نداره.@tanz_daneshjoe

محمود درويش خطاب به اونایی که بلاتکلیفن میگه که ؛ هرگاه قصد رفتن کردید بروید و هرگز برنگردید به رفتن وفادار باشید تا ما هم به فراموش کردنتان وفادار باشیم...@tanz_daneshjoe

گران ترین نان، نان به نرخ روز خوردن است، چون هزینه آن شرف انسان است.@tanz_daneshjoe

شما خیلی بی‌جا می‌کنید که می‌فرمایید من رکم، هیچی تو دلم نیست، هر چی به ذهنم می‌آد، می‌گم!حرفی که از دهن‌تون درمی‌آد مسئولیت داره؛ اولین و کوچک‌ترین مسئولیتی که هر انسانی داره، همینه.@tanz_daneshjoe