وقتی بلیت یک تئاتر ارکسترال همقیمت چند روز زندگی است/ «آرش»؛ روایتی از یک قهرمان مردمی با بلیتهای…
انتشار: 2026/08/22 20:28 UTCدریافت: 2026/08/23 17:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/23 17:30 UTC
وقتی بلیت یک تئاتر ارکسترال همقیمت چند روز زندگی است/ «آرش»؛ روایتی از یک قهرمان مردمی با بلیتهای غیرمردمیبرنا- گروه فرهنگ و هنر: تئاتر ارکسترال «آرش» هنوز روی صحنه نرفته، اما قیمت بلیتهایش دوباره یک پرسش قدیمی را زنده کرده است؛ تئاتر امروز برای مردم اجرا میشود یا برای گروهی که توان پرداخت چند میلیون تومان برای یک شب را دارند؟کد خبر: ۲۳۷۹۷۰۶تاریخ: ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۴:۰۴تبسم کشاورز_ با آغاز دوباره اجرای کنسرتنمایشها پس از ماههایی پرالتهاب، شاید مهمترین اتفاق، بازگشت جریان تولید به هنرهای نمایشی باشد. تئاتر و موسیقی پس از ماهها که تحتتاثیر شرایط سیاسی، جنگ، نااطمینانیهای اقتصادی و کاهش قدرت خرید مردم، روزهای دشواری را پشت سر گذاشتند، دوباره در حال جان گرفتن هستند. این اتفاق در ذات خود خبر خوبی است.اما همزمان با آغاز بلیتفروشی تئاتر ارکسترال «آرش» به کارگردانی علی سرابی در سالن اسپیناس پالاس، یک پرسش قدیمی دوباره مطرح شده است؛ این اجراها دقیقا برای چه کسانی روی صحنه میروند؟گرانترین بلیت این اثر حدود چهار میلیون و ۹۸۰ هزار تومان قیمتگذاری شده است؛ رقمی که اگرچه شاید برای بخشی از مخاطبان قابل پرداخت باشد اما برای بخش بزرگی از جامعه، فراتر از توان مالی است. بلیتها با نامهایی مانند «شاهنشین»، «خوشنشین»، «پردهنشین»، «مهرنشین» و دیگر عنوانهای مشابه عرضه و قیمتگذاری شدهاند اما فارغ از نامگذاری، آنچه بیش از هر چیز جلب توجه میکند فاصله قیمتها با واقعیت زندگی امروز مردم است.برای درک بهتر این فاصله، کافی است نگاهی به قیمت کالاهای اساسی بیندازیم. با مبلغ یک بلیت نزدیک به پنج میلیون تومانی، میتوان حدود دو تا دو و نیم کیلو گوشت قرمز یا حدود ۱۰_۱۵ کیلو برنج خرید. اگر یک خانواده چهار نفره بخواهد این اجرا را از نزدیک تماشا کند، باید نزدیک به ۲۰ میلیون تومان فقط برای خرید بلیت هزینه کند؛ رقمی که معادل خرید حدود ۱۰ کیلو گوشت یا بیش از ۶۰ کیلو برنج است.این مقایسه برای تقلیل ارزش هنر نیست بلکه برای نشان دادن شکافی است که میان قیمت یک تجربه فرهنگی و توان اقتصادی بخش بزرگی از جامعه ایجاد شده است.واقعیت این است که تولید یک نمایش ارکسترال، ارزان نیست. حضور دهها نوازنده، بازیگران شناختهشده، گروههای فنی، طراحی صحنه، تجهیزات، تبلیغات و هزینه اجاره سالن، طبیعتا قیمت تمامشده یک اثر را بالا میبرد. هنرمند هم مانند هر فعال اقتصادی دیگری حق دارد دستمزد عادلانه دریافت کند و تهیهکننده نیز باید بتواند سرمایه خود را بازگرداند اما پرسش اصلی همچنان پابرجاست؛ وقتی قیمت نهایی به گونهای تعیین میشود که بخش عمدهای از جامعه اساسا امکان خرید بلیت را ندارد، آیا هنوز میتوان این اجرا را یک رویداد فرهنگی عمومی دانست؟این سوال، نه متوجه یک گروه نمایشی خاص است و نه یک تهیهکننده. این مسئله، سالهاست درباره بسیاری از کنسرتها و کنسرتنمایشهای پرهزینه مطرح میشود. شاید برگزارکنندگان هم پاسخ روشنی داشته باشند؛ هزینهها افزایش یافته، سالنها گران شدهاند، دستمزدها بالا رفته و ادامه تولید بدون چنین قیمتهایی ممکن نیست. این استدلال، از منظر اقتصادی قابل فهم است.اما در سوی دیگر، واقعیتی به نام زندگی مردم قرار دارد.کارمندی که حقوق ماهانهاش صرف اجاره خانه، خوراک و هزینههای روزمره میشود یا کارگری که برای تامین نیازهای اولیه خانواده تلاش میکند، چگونه باید سهمی از این رویداد فرهنگی داشته باشد؟ حتی بسیاری از خبرنگاران و عکاسان حوزه فرهنگ و هنر نیز اگر به اجرا دعوت نشوند، توان خرید چنین بلیتهایی را ندارند؛ چه برسد به خانوادهای که بخواهد یک شب را به تماشای تئاتر اختصاص دهد.اگر هنر قرار است فقط برای کسانی باشد که توان پرداخت چند میلیون تومان برای یک شب را دارند، باید پذیرفت که بهتدریج از یک «کالای فرهنگی» به یک «کالای لوکس» تبدیل شده است.شاید وقت آن رسیده باشد که در کنار حمایت از تولید آثار بزرگ و پرهزینه، درباره دسترسی عمومی به هنر نیز فکر شود زیرا اگر تماشاگر عادی، آرامآرام از سالنهای نمایش حذف شود، بزرگترین بازنده این ماجرا نه مردم بلکه خود هنر خواهد بود. هنر زمانی زنده میماند که مردم بتوانند آن را ببینند؛ نه فقط درباره آن بشنوند.انتهای پیام/
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 4 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — محمد تاجیک/دیپلماسی صله رحم را جدی بگیریم
🔺سخنان محسن رضایی مرا یاد مائو انداخت🔸محمد طاهری سردبیر هفتهنامه تجارت فردا با اشاره به سخنان محسن رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی در صداوسیما در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:🔸محسن رضایی گفته است: «به جوانان عزیز توصیه میکنم همانطور که در میادین جمع میشوند، در خانههایشان شروع به تولید محصولات مورد نیاز خود و جامعه کنند.»این توصیه آدم را یاد ایده «کورههای خانگی» مائو میاندازد. مائو مردم را تشویق کرد که در حیاط خانههای خود فولاد تولید کنند.🔸 برای تأمین سوخت کورهها، درختان قطع و حتی وسایل چوبی خانهها سوزانده شد. دیگ، ماهیتابه و دیگر وسایل فلزی را هم ذوب کردند تا آمار تولید فولاد بالا برود. همه مردم چین برای تولید فولاد خانگی بسیج شدند. نتیجه اما عمدتاً تودههایی از آهن بیکیفیت و کمارزش بود.🔸 نمیدانیم منظور دقیق آقای رضایی از تولید خانگی چیست و البته کسبوکار خانگی با تجربه مائو یکی نیست. اما کورههای خانگی مائو یک درس روشن داشت. اینکه تولید پدیدهای خانگی نیست و با دستور از بالا شکل نمیگیرد. تولید مدرن به تخصص، تقسیم کار، سرمایه، فناوری، بنگاه و بازار نیاز دارد.Rouydad24Rouydad24.ir instagram.com/reel/DcYiOa8Myat/?igsi=bm1j…
شهریوری ها اول شهریور حبیب ایل بیگی ، حسین علیزاده، لیلا دلیخون ، اسماعیل منصف، حمید آقای تاجیک پسر عموی مرحومم، مختار شکری پور، گوهر خیراندیش ،فرشته فکریدوم شهریور حسین سلطان محمدی ، علی زادمهرسوم شهریور زهرا عزیز محمدی ، افشین امیر شاهی ، محمد نیکبخت ، بهناز غفاری ، علی اشرف درویشیان، نوشین زارع ، سعید خانی ، سید محمود رضوی ، جهانبخش خانجانی، مهران غفوریان، هارون یشایاییچهار شهریور منیژه بهارلو، فاطمه پا قلعه نژاد، اکبر عبدی ۵ شهریور محمد سلیمانی ، غلامرضا تختی۶ مرحوم حسین پناهی، نگار مفید، اردوان زینی سوق۷ شهریور علی تاجیک عمو عزت، کیومرث صابری فومنی ۸شهریور ماندانا نصرتی ، زهرا پور جعفریان، پریناز ایزد یار، امیر اثباتی ، مهیار جوادیفر۱۰ شهریور محسن معتمد کیا، حسن فتحی ، امیر جعفری ۱۱شهریور محسن استاد علی ۱۳ شهریور علی باذل ۱۴ شهریور سهیلا عسگری۱۵ شهریور داود حاجبیان ، تهمینه میلانی ۱۶ شهریور علی نامجو، هوشنگ مرادی کرمانی ۱۷ شهریور آیت ملک نیا، جواد سجادیان، رسول ملاقلی پور ۱۸ شهریور مینا آتشی ، نگین موسوی ۱۹ شهریور ، آلاله هاشمی و افشین هاشمی، لیلا علیپور ۲۰ شهریور احسان حسینی نسب، یزدان عشیری۲۱ شهریور مهرداد اسکویی، شهید مرتضی آوینی ۲۲ شهریور پارسا پیروز فر۲۳ شهریور سهیلا روزنامه ایران، لیندا کیانی ۲۴ شهریور مهسا بهادری۲۵ شهریور السا فیروز آذر ، بهروز شعیبی۲۶ شهریور امین کریم الدینی ۲۷ شهریور دکتر حسین کرمانپور ۲۸ شهریور اکبر بیاتی ۳۰ شهریور محمد حمزه ای ، مرجان فشنگچی ۳۱شهریور زهرا حمزه
🔺سخنان محسن رضایی مرا یاد مائو انداخت🔸محمد طاهری سردبیر هفتهنامه تجارت فردا با اشاره به سخنان محسن رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی در صداوسیما در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:🔸محسن رضایی گفته است: «به جوانان عزیز توصیه میکنم همانطور که در میادین جمع میشوند، در خانههایشان شروع به تولید محصولات مورد نیاز خود و جامعه کنند.» این توصیه آدم را یاد ایده «کورههای خانگی» مائو میاندازد. مائو مردم را تشویق کرد که در حیاط خانههای خود فولاد تولید کنند.🔸 برای تأمین سوخت کورهها، درختان قطع و حتی وسایل چوبی خانهها سوزانده شد. دیگ، ماهیتابه و دیگر وسایل فلزی را هم ذوب کردند تا آمار تولید فولاد بالا برود. همه مردم چین برای تولید فولاد خانگی بسیج شدند. نتیجه اما عمدتاً تودههایی از آهن بیکیفیت و کمارزش بود.🔸 نمیدانیم منظور دقیق آقای رضایی از تولید خانگی چیست و البته کسبوکار خانگی با تجربه مائو یکی نیست. اما کورههای خانگی مائو یک درس روشن داشت. اینکه تولید پدیدهای خانگی نیست و با دستور از بالا شکل نمیگیرد. تولید مدرن به تخصص، تقسیم کار، سرمایه، فناوری، بنگاه و بازار نیاز دارد.@Rouydad24Rouydad24.ir
وقتی طبقه ۱۳ ناپدید میشود؛ راز شمارهگذاری عجیب هتلها✍️زهرا شفیعیگروه اجتماعی چندثانیه آنلاین🔹اگر در آسانسوری دیدید که بعد از طبقه ۱۲، مستقیم به طبقه ۱۴ میرسد، احتمالاً طبقهای ناپدید نشده و ماجرا به باور قدیمی درباره بدشانسی عدد ۱۳ برمیگردد.🔹در برخی کشورهای غربی، عدد ۱۳ با بدشانسی و اتفاقات ناخوشایند گره خورده و همین باور باعث شده بعضی هتلها آن را از شمارهگذاری طبقات حذف کنند.🔹این ترس که «سیزدههراسی» نام دارد، گاهی باعث میشود طبقه سیزدهم ساختمان با شماره ۱۴، حروف یا نام دیگری معرفی شود.🔹هتلها معمولاً با این کار تلاش میکنند نگرانی احتمالی مهمانان را کاهش دهند و هنگام رزرو اتاق، حساسیت نسبت به شماره ۱۳ ایجاد نشود.🔹البته این اتفاق در همه هتلها رخ نمیدهد و در بسیاری از ساختمانها، طبقه ۱۳ کاملاً عادی است و با همان شماره روی آسانسور و تابلوها دیده میشود.🔹بنابراین اگر روزی از ۱۲ مستقیم به ۱۴ رفتید، نگران نباشید؛ طبقه سیزدهم سر جایش است، فقط عدد آن از روی آسانسور حذف شده است.@chandsanieh_newschandsaniehonline.com
🔷 «بُت» حمید نعمتالله بدون سانسور پروانه نمایش گرفت؛ اکران در مهر🔸 فیلم سینمایی «بُت» به کارگردانی حمید نعمتالله بدون حذفیات پروانه نمایش گرفت و قرار است مهر امسال اکران شود.🔸علی سرتیپی مدیرعامل شرکت پخش فیلمیران اعلام کرد ، فیلم سینمایی «بُت» به کارگردانی حمید نعمتالله که سال ۱۴۰۳ جلوی دوربین رفت، بالاخره پروانه نمایش گرفت و قرار ست مهر ۱۴۰۵ توسط دفتر فیلمیران اکران شود.🔸به گفته سرتیپی، پروانه نمایش فیلم بدون ممیزی و حذفیات صادر شده است.☑️ جزئیات بیشتر🌐 موزه سینمای ایران در فضای مجازی 👇سایت موزه سینما | تلگرام | بله | اینستاگرام| یوتیوب| آپارات | واتساپ
💢 قرارداد فیلم های «چهار راه حوادث»، «دلهره»، «حاجی واشنگتن» در موزه سینما◽️زمانی که سینما در جهان پا گرفت و شرکت ها و کمپانی ها در عرصه فیلمسازی شکل گرفتند،برای سهولت در کار و قانونی شدن همکاری ها برای ساخت فیلم،صاحبان سرمایه با عوامل فیلم ها قراردادهای کوتاه مدت و بلند مدت می بستند.◽️صنعت فیلمسازی ایران با تاسی از کشورهای صاحب سینما، شرکت های تولید فیلم راه اندازی شده و با عوامل فیلم،از کارگردان گرفته تا هنرپیشه برای تولید فیلم قرارداد بستند.◽️ موزه سینمای ایران نیز با نگهداری از این اسناد، توانسته است بخش مهمی از تاریخ سینما را حفظ کرده و برای تحقیق در اختیار فیلمسازان یا در معرض دید علاقه مندان قرار دهد.☑️ جزئیات بیشتر#تاریخ_سینمای_ایران#اسناد_سینما🌐 موزه سینمای ایران در فضای مجازی 👇سایت موزه سینما | تلگرام | بله | اینستاگرام| یوتیوب| آپارات | واتساپ
