برای شناخت جریان روشنفکری در ایران و حتی وضع الان منتقدین سیاسی اجتماعی باید بزرگان جریان اصلی روشن…

مجلس شورای اسلامی امروز طرحی را زیر نظر اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات به نام «مقابله با نفوذ بیگانگان» تصویب کردبرخی از بند‌های این مصوبه به شرح زیر است:1-هرگونه مصاحبه با رسانه‌های وابسته به آمریکا یا اسرائیل ممنوع و مصاحبه با الباقی رسانه‌ها تحت مجوز وزارت اطلاعات است!2-حق گرفتن بورسیه تنها با دانشگاه‌های مشخص شده توسط وزارت اطلاعات است.3-هرگونه همکاری علمی با نهاد‌ها و دانشگاه‌های خارج از کشور بدون تایید اطلاعات سپاه،حبس سنگین دارد! 4-هرگونه ورود یا ارتباط به سفارت‌های خارجی بدون تایید وزارت امور خارجه مساوی است با محرومیت از تمام حقوق اجتماعی!5- تمام احزاب و اشخاص علمی و سیاسی باید تمام جزئیات فعالیت‌های خود بخصوص ارتباط با خارج از کشور را زیر نظر وزارت اطلاعات انجام دهند در غیر این صورت با حبس سنگین مواجه خواهند شد!طرحی که رسما تیر خلاصی است بر نخبگان علمی باقی‌مانده در کشور! عضو هیئت‌رئیسه کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس در واکنش به مطالب منتشرشده در برخی از رسانه‌ها درباره جزئیات طرح مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی و دولت‌ها یا نهاد‌های بیگانه و پیش‌بینی مجازات حبس ۶ ماه تا ۲ سال برای همکاری علمی با دانشگاه‌ها و مؤسسات خارجی که مورد تأیید وزارت اطلاعات نباشند، با اشاره به تصویب کلیات این طرح بیان کرد: آن‌چه امروز در صحن علنی مجلس به تصویب رسید، صرفاً کلیات این طرح است و جزئیات آن هنوز بررسی نشده است.#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane

سلام بر پیونگ‌یانگعلی اصغر سیدآبادیبه‌تازگی طرحی با عنوان «مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی و دولت‌ها یا نهادهای بیگانه در کشور» با ۱۸۳ رأی موافق در مجلس تصویب شده است. برخی مواد این طرح دامنه‌ای چنان گسترده دارند که تقریباً هر نوع همکاری علمی ایرانیان با بسیاری از دانشگاه‌ها و مؤسسات خارجی را می‌توانند مشمول مجازات کنند و عملاً راه ارتباط و پیشرفت علمی را ببندند.بر اساس ماده پنج این طرح، وزارت اطلاعات موظف است هر سال فهرست دولت‌ها، دانشگاه‌ها، مؤسسات، نهادها و سازمان‌های غیرایرانی مجاز برای دریافت بورس یا کمک‌هزینه تحصیلی، انعقاد قرارداد یا تفاهم‌نامه و برگزاری کنفرانس‌ها و رویدادهای علمی را منتشر کند. همکاری علمی با دانشگاه‌ها و مؤسساتی که نامشان در این فهرست نباشد، همچنین ارسال نمونه‌های پزشکی، تحقیقاتی و باستان‌شناسی به آن‌ها، ممنوع است و می‌تواند مجازات حبس درجه شش، یعنی شش ماه تا دو سال زندان، در پی داشته باشد.این طرح مصاحبه با رسانه‌های خارجی را نیز، فارغ از موضوع گفت‌وگو، جرم‌انگاری کرده است.دامنه جرم‌انگاری چنان گسترش یافته که برکزاری کارگاه و دوره‌های آموزشی را نیز در برگرفته است. هم‌چنین بر اساس مصوبه مجلس، تولید یا کارگردانی فیلم، مستند و تئاتر یا انتشار کتابی که «مروج فرهنگ ضداسلامی» باشد یا «چهره سیاهی از کشور نشان دهد»، می‌تواند محرومیت دائم از تولید یا کارگردانی را در پی داشته باشد. گذشته از ابهام این تعابیر، واگذاری حق کار و فعالیت حرفه‌ای افراد به چنین داوری‌هایی، عرصه فرهنگ را بیش از پیش ناامن می‌کند.پیش‌فرض طرح ظاهراً این است که نفوذ عمدتاً از طریق دانشجویان، استادان، تحلیلگران، نویسندگان و هنرمندان صورت می‌گیرد؛ درحالی‌که بدیهی است نفوذ در میان نیروهای امنیتی و نظامی و مقامات لشکری و کشوری، برای سرویس‌های اطلاعاتی ارزش بیشتری دارد و خطرناک‌تر است.تجربه نشان داده است که اجرای چنین مصوباتی بسیار دشوار است؛ اما اگر اجرا شوند، به دلیل تأثیر اجتماعی گسترده و محدودیت‌هایی که برای بخش بزرگی از نسل جوان و تحصیل‌کرده ایجاد می‌کنند، ممکن است پیامدهایی خطرناک‌تر از همان نفوذی داشته باشند که قرار است با آن مقابله شود.برخی هر وضعیتی را بهانه می‌کنند تا اینجا را به کره شمالی تبدیل کنند و سلامی به پیونگ‌یانگ بدهند. فرهنگ و مردم ایران در چنین قالب‌های تنگی نمی‌گنجند. چنین اتفاقی هرگز به‌طور کامل رخ نخواهد داد، اما کوشش برای رسیدن به آن می‌تواند پیامدهای خطرناکی داشته باشد.#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane

🔴قطع بیش از ۵ هزار درخت در پارک جنگلی دلیجانبیش از ۵ هزار اصله درخت در پارک جنگلی ۱۵ خرداد دلیجان قطع شده است. مقام‌ها خشکسالی، کم‌آبی و آفت را از دلایل نابودی درختان عنوان کرده‌اند، اما نماینده دلیجان از احتمال قصور و ترک فعل دستگاه‌های مسئول خبر داده و خواستار ورود مراجع نظارتی و قضایی شده است.#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane

✅ بسیج؛ مدرسه عشق یا قرارگاه بقا؟✍ سیداحمدرضا احمدپوربرای فهم انتصاب حسین طائب به ریاست بسیج، نباید از خود طائب آغاز کرد؛ بلکه باید تحول تاریخی بسیج در گذر زمان را دید.بسیج در دهۀ نخست جمهوری اسلامی، دست‌کم در تصور بخش بزرگی از حامیان انقلاب و جنگ، نهادی مردمی بود. تعابیری مانند «مدرسۀ عشق» که از سوی برخی مسئولان ارشد آن‌دوره مانند بنیانگذار ج.ا و نخست‌وزیر وقت، به‌کار می‌رفت، تنها، شعار نبود؛ بلکه بازتاب تصویری بود که از بسیج، به‌سان سازمانی داوطلبانه، اجتماعی و برآمده از متن جامعه وجود داشت. بسیج آن‌دوره، هرچند در ساختار حکومت قرار داشت؛ اما هنوز از شکاف عمیق میان حکومت و جامعه که امروز مشاهده می‌شود، متأثر نشده بود.در سه دهۀ گذشته، کارکرد بسیج به تدریج دگرگون شد و از سازمان‌دهی اجتماعی و مشارکت مردمی به کارکرد‌های سیاسی، امنیتی و کنترلی تغییر ماهیت یافت.پایگاه‌های بسیج که زمانی قرار بود حلقۀ اتصال جامعه و حکومت باشند، بیش از پیش در شبکۀ امنیتی و اطلاعاتی نظام ادغام شدند. همزمان، مساجد نیز از جایگاه سنتی خود به‌مانند کانون‌های اجتماعی محله‌محور فاصله گرفتند و به بخشی از سازوکار حکمرانی ایدئولوژیک و سیاسی بدل شدند. در چنین بستری، انتصاب حسین طائب یک جابه‌جایی عادی مدیریتی نیست؛ بلکه حامل یک پیام راهبردی است.اگر هدف حاکمیت، ترمیم رابطۀ بسیج با جامعه و بازگرداندن آن به جایگاه اجتماعی گذشته بود، انتظار می‌رفت فردی با سابقۀ فرهنگی، اجتماعی یا برخوردار از جایگاه مردمی انتخاب شود. اما انتخاب فردی که مهم‌ترین هویت سیاسی او در دو دهۀ اخیر با نهادهای اطلاعاتی و امنیتی گره خورده، پیام دیگری می‌فرستد: «اولویت اصلی نه بازسازی اعتماد اجتماعی، بلکه مدیریت امنیتی جامعه است».اهمیت این انتصاب زمانی روشن‌تر می‌شود که در کنار سایر تغییرات اخیر دیده شود. انتصاب محسن رضایی به دبیری شورای عالی امنیت ملی، انتقال محمدباقر ذوالقدر به حلقه مشاوران رهبری، ارتقای احمد وحیدی در ساختار فرماندهی سپاه و دیگر جابه‌جایی‌های مشابه، همگی نشان می‌دهند که وزن نیروهای امنیتی و نظامی باسابقه در هستۀ تصمیم‌گیری افزایش یافته است و رویکرد قدرت تهاجمی‌تر پیش می‌رود.بسیاری از ناظران این تحولات را نشانۀ آمادگی برای دوره‌ای طولانی از رویارویی با دشمنان و از سویی رویارویی با بحران‌های داخلی ارزیابی کرده‌اند. این انتصابات الزاماً به‌معنای تصمیم برای آغاز جنگ نیست؛ بلکه شاید جنبۀ بازدارندگی و نشانه‌ای از آمادگی باشد؛ بااین‌حال، این‌گونه انتصابات به احتمال زیاد نشان می‌دهد که سطوح عالی قدرت، احتمال وقوع رویارویی‌های بزرگ‌تر را جدی گرفته‌اند.در چنین شرایطی، حکومت معمولاً سازمان خود را نه برای شرایط عادی، بلکه برای بدترین سناریوها بازآرایی می‌کند؛ ازاین‌رو، طائب را باید فرماندۀ بسیج در دوران «بحرانِ پیش‌بینی‌شده» دانست، نه فرماندۀ بسیج در دوران آشتی اجتماعی.بسیجی که طائب تحویل می‌گیرد، دیگر بسیج دهۀ ۱۳۶۰ نیست. مأموریت آن نیز دیگر صرفاً جذب نیروهای داوطلب یا فعالیت‌های اجتماعی نیست.در نگاه امنیتی حاکم بر ساختار قدرت، بسیج، بخشی از معماری تاب‌آوری نظام در برابر تهدیدهای خارجی و ناآرامی‌های داخلی محسوب می‌شود؛ به‌همین‌دلیل، تجربۀ اطلاعاتی و امنیتی طائب نه یک ویژگی فرعی، بلکه دقیقاً دلیل انتخاب او به دید می‌آید؛ ازاین‌رو، مهم‌ترین معنای انتصاب طائب را نباید در «قدرتمندتر شدن بسیج» جست‌وجو کرد؛ بلکه باید در انسجام‌بخشی سازمانی و امنیتی بسیج به‌شمار آورد. قدرت سازمانی، لزوماً به‌معنای قدرت اجتماعی نیست. بسیج هر اندازه که از نظر ساختاری منسجم‌تر، امنیتی‌تر و هماهنگ‌تر شود، همزمان فاصلۀ آن با بخش‌های بیشتری از جامعه افزایش می‌یابد.برداشت پایانیانتصاب طائب را می‌توان نماد ورود جمهوری اسلامی به مرحله‌ای از برتری راهبرد امنیتی حاکمیت دانست؛ مرحله‌ای که در آن اولویت اصلی، نه گسترش مشارکت اجتماعی، بلکه افزایش ظرفیت بقا، کنترل بحران و مدیریت رویارویی‌های آینده است. اگر بسیج دهۀ نخست انقلاب «مدرسه عشق» تلقی می‌شد، بسیج امروز بیش از هرچیز در حال تبدیل به «قرارگاه بقا» است؛ قرارگاهی که مأموریت آن حفظ انسجام حاکمیت در دورانی است که تصمیم‌گیران، آن را دوران مخاطرات بزرگ و پیوسته می‌بینند.#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane

#فرقه_ولاییون 🔴ریحانه قاسمی زاده مجری صداوسیما:جنوب ایران، فدای جنوب لبنان، اینو یادتون باشه!!‌‌‌‌‌#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane

✅دکتر سعید مدنی، جامعه‌شناس و زندانی سیاسی پیشینچهار معترض دی‌ماه تنها به‌خاطر پرتاب سنگ از پشت‌بام، کمتر از سه ماه بعد از بازداشت، اعدام شدند؛ بدون داشتن حتی وکیل تسخیری و داشتن ملاقاتتمامی شاخص‌ها نشان‌دهنده‌ی سقوط جدی جامعه است… اگر ساختار حکمرانی حاضر به عقب‌نشینی نشود، منجر به وقوع انقلاب خشنی خواهد شد#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane