اعدام معترضان؛ وقتی حکومت پاسخِ پرسش را با طناب دار میدهد✍️ حمید آصفی اتحادیه اروپا و ۲۶ کشور دیگر در بیانیهای مشترک، اعدام معترضان در ایران را بهشدت محکوم کرده و از جمهوری اسلامی خواستهاند اجرای احکام اعدام را متوقف و افراد بازداشتشده در ارتباط با اعتراضات را آزاد کند. عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، در واکنش به این موضعگیری، کشورهای صادرکننده بیانیه، از جمله فرانسه، را به «ریاکاری» در زمینه حقوق بشر متهم کرده است. اما مسئله را نباید به یک دعوای دیپلماتیک میان تهران و اروپا تقلیل داد. مسئله فقط اعدام نیست؛ مسئله منطقی است که اعدام سیاسی را ممکن و توجیهپذیر میکند.ممکن است غرب استاندارد دوگانه داشته باشد. ممکن است فرانسه یا آمریکا در مواردی حقوق بشر را نقض کرده باشند. ممکن است دولتهای اروپایی در برابر برخی جنایتها سکوت کرده باشند. اما هیچکدام پاسخ این سؤال نیست: آن انسان ایرانی را چرا اعدام کردید؟ اینجا باید یک شگرد سیاسی را شناخت: «دفاع انحرافی»؛ یعنی وقتی نمیتوانی درباره اصل اتهام پاسخ بدهی، موضوع را عوض میکنی. به جای پاسخ به اعدام، درباره فرانسه حرف میزنی؛ به جای پاسخ به زندانی، درباره آمریکا؛ به جای پاسخ به شکنجه، درباره اسرائیل؛ و به جای پاسخ به خانواده قربانی، پرونده سیاست خارجی را روی میز میگذاری. اما قربانی همچنان وجود دارد؛ زندانی همچنان در زندان است؛ طناب دار همچنان طناب دار است.اگر دولت فرانسه ریاکار باشد، حق حیات یک ایرانی از بین نمیرود. اگر آمریکا جنایت کرده باشد، اعدام زندانیان سیاسی در جمهوری اسلامی مشروع نمیشود. این همان چیزی است که میتوان آن را «اصل استقلال اخلاقی جنایت» نامید: بدیِ دیگری، خوبیِ ما را ثابت نمیکند.میتوان سیاست آمریکا را محکوم کرد و همزمان اعدام یک معترض ایرانی را هم محکوم کرد. میتوان استاندارد دوگانه اروپا را نقد کرد و همزمان از حق حیات یک زندانی دفاع کرد. حقوق بشر اگر فقط برای دوست باشد، دیگر حقوق بشر نیست؛ امتیاز قبیلهای است.اما مسئله فقط اعدام نیست؛ مسئله «قانون» است. حکومت میتواند بگوید این اعدام طبق قانون انجام شده است. اما قانونی بودن، الزاماً به معنای عادلانه بودن نیست. در حکومت قانون، قانون باید قدرت را محدود کند؛ در حکومت اقتدارگرا، قدرت از قانون برای محدود کردن مردم استفاده میکند. اینجاست که «کیفریسازیِ مخالفت» شکل میگیرد: اعتراض سیاسی به پرونده امنیتی تبدیل میشود، مخالفت به جرم تبدیل میشود و مجازات، جای پاسخ سیاسی را میگیرد. اعتراض میکنی؟ پرونده. مخالفت میکنی؟ بازداشت. سازماندهی میکنی؟ اتهام امنیتی. و اگر مقاومت ادامه پیدا کند، حکم مرگ. این دیگر فقط اجرای قانون نیست؛ سیاستِ ترساندن از طریق قانون است.حکومتی که نمیتواند مخالف خود را قانع کند و به جای پاسخ دادن، او را حذف میکند، در واقع یک پیام سیاسی میفرستد: «جان تو تا زمانی محترم است که با من مخالفت نکنی.» اینجاست که اعدام تبدیل میشود به «علامت تعجب حکومتی»؛ جایی که حکومت به جای پایان دادن به استدلال، طناب دار میآویزد.اما چرا دائماً پای دشمن خارجی به میان کشیده میشود؟ چون «دشمن خارجی» یکی از مؤثرترین ابزارهای فرار از «مسئولیت داخلی» است. مردم درباره اعدام سؤال میکنند؛ پاسخ میشود آمریکا. درباره سرکوب سؤال میکنند؛ پاسخ میشود اسرائیل. درباره فساد سؤال میکنند؛ پاسخ میشود تحریم. درباره آزادی سؤال میکنند؛ پاسخ میشود امنیت. این همان «جابجایی پرسش» است.اما پرسش اصلی قابل جابهجایی نیست: چه کسی اعدام شد؟ به چه اتهامی؟ با چه مدرکی؟ در چه دادگاهی؟ با چه امکان دفاعی؟ با چه دسترسی به وکیل؟ هیچ پرچم خارجی نمیتواند این پرسشها را حذف کند. حتی اگر همه دولتهای جهان فردا ریاکار باشند، یک انسان ایرانی همچنان حق دارد زنده بماند.ما برای دفاع از حق حیات یک ایرانی لازم نیست طرفدار فرانسه باشیم. لازم نیست آمریکا را تأیید کنیم. لازم نیست سیاست اروپا را بپسندیم. فقط کافی است انسان را انسان بدانیم. پس مسئله فرانسه نیست. مسئله آمریکا نیست. مسئله اسرائیل نیست. مسئله این است که حکومت با جان شهروند خودش چه میکند.و اگر پاسخ باز هم «اما آنها...» باشد، یعنی هنوز به اصل مسئله پاسخ داده نشده است. جامعهای که میخواهد از چرخه خشونت عبور کند، باید یک منطق را برای همیشه کنار بگذارد: «آنها هم جنایت کردند، پس ما حق داریم.» نه. جنایت، هرکس مرتکبش شود، جنایت است. شکنجه، هرکس انجامش دهد، شکنجه است. اعدام سیاسی، هر پرچمی بالای سرش باشد، اعدام سیاسی است. و حق حیات، اگر واقعاً حق باشد، برای دوست و دشمن، خودی و غیرخودی، موافق و مخالف، یکسان است.#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane
فریاد کمک برای علی همتی سیستانی؛ در آستانه اعدام#علی_همتی_سیستانی، کودکی که از ۶ سالگی پس از فوت پدر کارگرش به بهزیستی سپرده شد، اکنون در آستانه اجرای حکم اعدام قرار دارد. او که سالهای سختی را در بهزیستی گذرانده و پس از تشکیل خانواده و صاحب دو فرزند شدن، برای احقاق حقوق خود در دیماه در مشهد به خیابان آمده بود، اکنون با اتهاماتی روبرو شده که منجر به صدور حکم اعدام برای او شده است.علی نه تنها از حمایت خانواده و بستگان محروم است، بلکه حتی عکسی از او در دست نیست، پس از تحمل سالها سختی، انفرادی، شکنجه و اعتراف اجباری، اکنون در معرض اجرای حکم اعدام قرار دارد.این وضعیت بحرانی، نیازمند توجه فوری و اقدام جمعی است. لازم است صدای علی همتی سیستانی به گوش همگان برسد و تلاشها برای نجات جان او آغاز شود.#علی_همتی_سیستانی#نیاز_فوری_به_کمک#کودک_بهزیستی#نه_به_اعدام#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane
♈️ سلام بر ایران زیبا و سرزمین مادری آبا و اجدادی ما ♈️ سلام بر مردم بزرگ و آزاده وطن ♈️ دشت برم به عنوان بخشی از وسعت کوهمره بزرگ اکنون از توابع شهرستان کهن کازرون، در استان فارس است.منابع معتبر دشت برم را بزرگترین جنگل بلوط ایران و خاورمیانه معرفی میکنند.♈️ دشت برم کازرون؛ جایی که زاگرس نفس میکشد...اینجا دشت برمه؛ سرزمین بلوطهای کهنسال، جایی میان کوههای زاگرس که طبیعت، شکوه خودش رو به رخ میکشه. دشت برم با وسعتی چشمگیر، بهعنوان بزرگترین جنگل بلوط ایران و خاورمیانه شناخته میشه؛ جایی که هر درختش بخشی از تاریخ و زندگی زاگرسه. اینجا فقط یک مقصد برای سفر نیست؛اینجا جاییه برای نفس کشیدن، آرام شدن و دوباره عاشق طبیعت شدن...#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane
🔲 تلفن سفید، دیکتاتوری سیاهمصطفا آلاحمد در دههی سی میلادی، زمانی که ایتالیا زیر سایهی فاشیسم، نفس میکشید، سینمایی شکل گرفت که تلاش میکرد «واقعیت» را از چشم مردم پنهان کند. سینمایی که مشکلات طاقتفرسای مردم در سلطهی دیکتاتوری موسیلینی را زیر فرش جارو میکرد و صحنهها و زندگیهایی را نشان میداد که بدون هیچ دغدغهای بود. گویی مردم ایتالیا شادترین و ثروتمندترین مردم دنیا هستند. این سینما به سینمای «تلفن سفید» (Telefoni Bianchi) معروف شد، زیرا در خانههای اشرافیِ فیلمها، همیشه یک تلفن سفید براق که نماد ثروتی بود که مردم واقعی هرگز لمسش نکرده بودند، روی میز میدرخشید. سینمای «تلفن سفید» دنیایی رؤیایی میساخت: لباسهای فاخر، آپارتمانهای لوکس، عاشقانههای لوس و سبک و زندگیهایی که حتی یک غبار از فقر و سیاست به آنها نمیرسید. این سینما بخشی از پروپاگاندای نرم رژیم فاشیستی بود: بیضرر، سرگرمکننده و دور از مسائل سیاسی. گویی یک پردهی مخملی سفید روی واقعیت سیاه ِ دوران کشیده شده باشد تا کسی فقر، جنگ، سرکوب و بیعدالتی بیرون از سالن سینما را نبیند و اعتراضی در کار نباشد. رژیم موسولینی این فیلمها را دوست داشت، زیرا «بیخطر» بودند. نه نقدی، نه پرسشی، نه زخم سیاسی. فقط رؤیاهایی شیک و مطیع. تلفن سفید با سرگرمی، خنده و زندگیهای فانتزی مردم را دچار توهم و خیال میکرد تا از واقعیتِ جنگ و فقر دور نگه دارد. اما تاریخ، مسیرش را تغییر داد. پس از تزلزل و سقوط رژیم فاشیستی در جنگ جهانی دوم، تصویری شکل گرفت که جهانِ سینما را تکان داد. فیلمسازان ایتالیایی این پردهی دروغ را کنار زدند و سینمای نئورئالیسم ایتالیا را شکل دادند. سینمایی که خیابانهای خشن، فقر، انسان واقعی و درد را روی پرده افشا میکرد. حالا دوربین از بالکنهای اشرافی پایین آمده بود و روی خیابانهای سیاه شهر، واقعیت غمانگیزی را تصویر میکرد که نتیجه حکومت دیکتاتوری بود. این نمایش سیاهیها، دیکتاتوری فاشیستی را افشا و استیضاح میکرد. «تلفن سفید» امروز یک یادآوری است: هر گاه قدرت، توهم میسازد تا واقعیت دیده نشود، جایی در همان تاریکی، نور حقیقت دوباره راهش را پیدا خواهد کرد.#تلفن_سفید#دیکتاتوری.#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane
۲۰۰ رادیو و تلویزیون روی مغز جامعه کار می کنند که بگویند ایرانی بدبخت است«محمدباقر خرمشاد»جامعهشناس سیاسی و استاد دانشگاه:🔹هم در میان دانشجویان و هم در میان مردم این تصور وجود داشت که بدبختتر از ایران و ایرانی وجود ندارد ولی وقتی ترامپ و نتانیاهو زیرساختها را زدند، مردم تازه فهمیدند که ما در پتروشیمی و فولاد و بقیه موارد چقدر قدرت وتوان داشتیم و حتی صادرکننده بودیم.🔹می گفتند موشک و پهپادهای ایران نقاشی است. یا اگر جنگ شود، همه مسئولان فرار می کنند و مردم کشته میشوند ولی دیدند در اول این صف، رهبری و فرماندهان عالی رتبه ایران شهید شدند. جنگ همه این برساختهها را فرو ریخت.🔹چرا چنین تصوری میشد؟ ۲۰۰ رادیو و تلویزیون و میلیونها در شبکههای اجتماعی روی مغز مردم کار میکنند که بگویند شما بدبختترین هستید.🔹اگر اجازه بدهند ۲ تا از همین رسانهها، ۲ سال روی جامعه آمریکا کار کنند، جامعه آمریکا فرو میپاشد. این از معجزات جامعه ایران است که علی رغم همه اینها، اینطور ایستاده است./ تسنیمپ.ن: حاکمیت ولایی معتقدند تاریخی که الان زندگی میکنیم و میلیونها ایرانی برای سالها انرا درک میکنند، تمام اعداد و امار خودشان نشان از تضعیف اقتصاد و فساد و رانت بالا دارد، مردم ایران اشتباه برداشت میکنند و تحت تاثیر رسانه های خارجی و نه صدا و سیما قرار گرفتهاند. این فرقه ۱۴۰۰ سال قبل را چطور به نفع خود تفسیر میکنند؟#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane