تاپاله❌❌❌قسمت اول❌❌❌گفت: «چشمات رو ببند.خودت رو شُل کن . سعی کن به چیزی فکر نکنی.»من چشمانم را بستم…

تاپاله❌❌❌قسمت اول❌❌❌گفت: «چشمات رو ببند.خودت رو شُل کن . سعی کن به چیزی فکر نکنی.»من چشمانم را بستم.خودم را سُراندم روی صندلی چرمی. نمی‌توانستم به چیزی فکر نکنم.از وقتی که از خانه راه افتاده بودم مُدام در این فکر بودم که کار درستی کرده‌ام یا نه؟حسی درونم می‌گفت مثل همه‌ی کارهای این چند وقتم اشتباه کرده‌ام.آدم اشتباه دیگران را می‌بخشد یا نمی‌بخشد.اما با اشتباه خودش بلاتکلیف است.صدایش را صاف کرد و گفت:«اگه این امکان برات فراهم بود که انسان نباشی و یه جاندار دیگه باشی دوست داشتی چی باشی؟»همان طور که چشمانم بسته بود،پرسیدم:«آدم نباشم،چی باشم؟!»گفت: «انتخاب با خودت!»لبخند کم رنگی نشست روی لب‌هایم. با دست صورتم را خاراندم. سعی کردم سوال بعدی‌اش را حدس بزنم. بعد از اگر آدم نبودی چه حیوانی بودی، چه سوالی می‌توانست بپرسد؟! مغزم کار نمی‌کرد.با صدای‌ آهسته‌تری گفت:«منتظرم!»گفتم: «دارم فکر می‌کنم.»گفت: «قرار شد به چیزی فکر نکنی! اولین چیزی که به ذهنت میاد بگو!»گفتم: «اگه آدم نبودم،حتما مگس بودم.»گفت: «چه جالب!»گفتم: «کجاش جالبه؟!»گفت: «خوب !تصور کن واقعا مگسی!»کف دو تا دستهایم را بهم مالیدم.لب‌هایم را جمع کردم.گفت: «الان کجائی؟!برام کامل تشریح کن.جزئیات بده!»گفتم: «نشستم روی کپل یه ماده گاو که از گرما سینه‌هاش آویزونه. سرش رو کرده داخل کانال علوفه‌ای که جلوشه .داره کاه و یونجه‌ی خشک می‌خوره.»گفت: «از خودت بگو»گفتم: «من روی کپل گاو دارم برای خودم می‌چرخم.»گفت: «غیر از تو کی اونجاست؟!»گفتم: «روی این گاوی که من نشستم کسی نیست!»گفت: «یعنی تو تنها مگس اون دور ورایی؟!»گفتم: «نه!»گفت: «بقیه کجان؟»گفتم: «رو گاوای دیگه نشستن!»گفت: «یعنی روی گاوای دیگه هم فقط یه مگس نشسته؟!»گفتم: «از این جایی که من می‌بینم روی گاوای دیگه دسته دسته نشستن!»گفت: «این که تو تنها روی این گاو نشستی چه معنایی داره؟!»گفتم: «من از بچگی تک پر بودم.»گفت: «تنهایی اذیتت نمی‌کنه؟!»گفتم: «نه!سرم گرمه!»گفت: «به چی؟»گفتم: «ماده گاو هر چند دقیقه یکبار دمش رو بلند می‌کنه و محکم می‌کوبنه روی باسنش.من بلند می‌شم یه دور کوچیک می‌زنم و دوباره می‌شینم.» گفت: «از تکرار اذیت نمی‌شی؟!»گفتم: «تکراری‌تر از کار ما توی دنیا وجود نداره!»گفت: «چه کاره‌ای؟!»گفتم: «سرمایه گذار بورس اوراق بهادار تهران.»گفت: «دقیقا یعنی چی کار می‌کنی؟!»گفتم: «هر روز صبح ساعت نه کامپیوتر رو روشن می‌کنم تا ساعت دوازده و نیم زل می‌زنم به مانیتور.»گفت: «نمی‌ترسی دم گاو محکم بخوره توی سرت و بمیری؟!»گفتم: «درسته مگسم ولی تستسترون دارم این هوا!»با جفت دستهایم چیزی را نشان دادم اندازه دو تا طالبی. صدای خنده‌ کم جانی پیچید توی اتاق. برای چند لحظه سکوت حکمفرما شد.@tahlilak