❇️صداوسیما؛ رسانه ملی یا تریبون یک جریان سیاسی؟/چشمان منتظر و امیدهایی که به مهرماه دوخته شده است📝ع…
انتشار: 2026/08/12 16:08 UTCدریافت: 2026/08/13 19:23 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 19:23 UTC
❇️صداوسیما؛ رسانه ملی یا تریبون یک جریان سیاسی؟/چشمان منتظر و امیدهایی که به مهرماه دوخته شده است📝علی اصغر اسدیتیمی بر صداوسیما سیطره پیدا کرده که به باور بسیاری از منتقدان، این رسانه مهم را از جایگاه یک رسانه ملی فاصله داده و به ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی و باندی یک جریان خاص تبدیل کرده است؛ جریانی که گویی منافع سیاسی خود را بر ملاحظات ملی ترجیح میدهد.صداوسیما، صرفنظر از گرایشهای سیاسی و فکری مردم، از منابع عمومی و بودجهای ارتزاق میکند که متعلق به همه ملت ایران است. طبیعی است چنین رسانهای باید بازتابدهنده تنوع دیدگاهها، مطالبات و سلایق جامعه باشد؛ نه تریبونی یکسویه برای تخریب و تضعیف رقبای سیاسی.با این حال، در سالهای اخیر بخش قابل توجهی از برنامهسازی این سازمان، به جای ایفای نقش یک رسانه فراگیر، حول محور تقابل سیاسی، تخریب جریانهای رقیب و تقویت یک گفتمان خاص شکل گرفته است. نتیجه چنین رویکردی نیز روشن است: افزایش فاصله میان رسانه رسمی کشور و افکار عمومی و تشدید نارضایتی از عملکرد دستگاهی که عنوان «ملی» را یدک میکشد، اما بخشهایی از جامعه آن را نماینده خود نمیدانند.مسئله امروز فقط تغییر چند مدیر نیست؛ مسئله، بازگرداندن صداوسیما به فلسفه وجودی آن است. اگر قرار است این سازمان واقعاً «رسانه ملی» باشد، مدیریت آن باید در مسیر بازسازی اعتماد عمومی، پذیرش تکثر سیاسی و اجتماعی و انعکاس واقعی مطالبات جامعه حرکت کند.اکنون نگاه بسیاری از جریانهای سیاسی و اجتماعی و کنشگران رسانهای به مهرماه دوخته شده است؛ زمانی که دوره ریاست فعلی صداوسیما به پایان میرسد. انتظار جامعه این است که تصمیم درباره آینده این سازمان، نه بر اساس سهمخواهیهای باندی و استمرار یک رویکرد سیاسی، بلکه با در نظر گرفتن یک ضرورت ملی اتخاذ شود: بازگرداندن صداوسیما از تریبون یک جریان به رسانه همه مردم ایران.@tabnakilam

