نقدی بر عملکرد آموزش و پرورش؛ وقتی ظرفیتها کمتر از آرزوهای دانشآموزان میشوند🔻دانش آموزان اولویت…
انتشار: 2026/08/01 19:43 UTCدریافت: 2026/08/04 04:27 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/04 04:27 UTC
نقدی بر عملکرد آموزش و پرورش؛ وقتی ظرفیتها کمتر از آرزوهای دانشآموزان میشوند🔻دانش آموزان اولویت (ب) در کجای نظام آموزشی جای دارند ؟سه سال با تمام تلاش دوران راهنمایی را با معدل کل ۱۹ به اتمام رسانده امجایگاهی برای من در رشته انسانی نباید وجود داشته باشد؟آیا دانشآموز دیگر صاحب حق نیست؟آیا در سرزمینی که از او میخواهیم تلاش کند، موفق شود و آینده بسازد، حق دارد فقط به دلیل ضعف یک سیستم آموزشی، از آیندهای که برایش جنگیده محروم شود؟سالها یک دانشآموز را با امید تربیت میکنیم؛ به او میگوییم درس بخوان، تلاش کن، استعدادت را شکوفا کن. اما روزی که تمام توانش را گذاشته و موفقیتش را ثابت کرده، به جای تشویق، با یک دیوار بلند روبهرو میشود:«ظرفیت تکمیل است.»اما سؤال اینجاست؛ چرا باید یک دانشآموز تاوان کمبود ظرفیت، ضعف برنامهریزی و تصمیمهای اشتباه مدیریتی را بدهد؟اگر قرار نیست تلاش و شایستگی یک دانشآموز مسیرش را تعیین کند، پس چرا از او انتظار تلاش داریم؟دانشآموزی با تراز بالای ۸۰ در رشته انسانی، چرا باید به جایی برسد که هیچ مدرسهای پذیرای او نباشد؟ آیا این شکست دانشآموز است یا شکست نظامی که نتوانسته برای استعدادهای خودش فرصت ایجاد کند؟درد فقط کمبود کلاس و صندلی نیست؛ درد، نگاهی است که دانشآموز را از یک انسان با آرزو و استعداد، به یک عدد در سامانه و یک پرونده اداری تبدیل میکند.هدایت تحصیلی قرار بود چراغی برای شناخت مسیر آینده باشد، اما وقتی سرنوشت یک نوجوان به آزمونهایی ناقص، فرمهایی تکراری و مشاورهایی وابسته میشود که گاهی بدون شناخت واقعی از توانایی، علاقه و شخصیت دانشآموز تصمیم میگیرند، نتیجه چیزی جز سرخوردگی و خاموش شدن انگیزهها نیست.مسئولان آموزش و پرورش باید بدانند؛هر دانشآموزی که پشت درهای بسته میماند، فقط یک ثبتنام از دسترفته نیست. پشت آن در، یک امید، یک استعداد و شاید آینده یک انسان ایستاده است.آموزش و پرورش نباید جایی باشد که دانشآموزان هزینه اشتباهات سیستم را پرداخت کنند.اگر ظرفیتها از آرزوهای دانشآموزان کمتر است، وظیفه سیستم این نیست که آرزوها را محدود کند؛ وظیفهاش این است که ظرفیت ساختن آینده را افزایش دهد.مدرسه باید جایی برای شکوفایی استعدادها باشد، نه جایی که رویاهای دانشآموزان پشت دیوار بیبرنامگی دفن شوند.🔻نوشتهای از زبان یک دانشآموز پایه نهم؛کسی که میخواهد بداند آیا در نظام آموزشی، صدای دانشآموزان هم شنیده میشود یا خیر؟🔻

