می‌تونم حدس بزنم چقدر خودشون براش ضعف میرن

🍑🍑

وقتی انقدر کیوتی که میکاپرا لپات رو سرخ‌تر میکنن خوردنی‌تر شی

پستی که «سم پارک» دوست و معلم زبان جونمیون در مورد کتاب پروفسور کیم نوشته 👇[ترجمه چت‌جی‌پی‌تی]“توی این سفر، یه کتاب هم بود که باعث شد این تعطیلات برام خیلی خاص‌تر بشه. اسمش «چطور با اضطراب سی‌سالگی کنار بیایم» بود؛ کتابی از کیم یونگ‌ها، پدر سوهو. سوهو این کتاب رو بهم هدیه داد.شاید از روی اسمش فکر کنید فقط برای آدم‌های سی‌ساله نوشته شده، ولی برای من خیلی بیشتر از اینا بود. حس کردم این کتاب برای هر کسیه که یه مدت توی زندگی مسیرش رو گم کرده، برای هر کسی که به یه تلنگر نیاز داره تا دوباره روی پای خودش وایسه، یا فقط دلش می‌خواد یه لحظه مکث کنه و به خودش فکر کنه.فرقی هم نمی‌کنه چند سالت باشه. این کتاب برای همه‌ی آدم‌هاییه که هنوز دارن رشد می‌کنن، هنوز دنبال راه خودشون می‌گردن، گاهی سردرگم می‌شن و سعی می‌کنن آدم قوی‌تر و پخته‌تری بشن.طی این سال‌ها این فرصت رو داشتم که با آدم‌های معروف زیادی آشنا بشم و باهاشون کار کنم. وقتی مدت زیادی کنار یه نفر باشی، کم‌کم از طرز حرف زدنش، رفتارش و برخوردش با بقیه می‌فهمی چه ارزش‌هایی ازش یه همچین آدمی ساخته.هرچی بیشتر این کتاب رو می‌خوندم، بیشتر می‌فهمیدم چرا سوهو امروز این‌قدر آدم عمیق، مهربون و قابل احترامیه. دوباره یاد یه چیزی افتادم که همیشه بهش اعتقاد داشتم:«تحصیل خوب بهت دانش می‌ده، ولی تربیت خوب ازت یه آدم با شخصیت می‌سازه.»همین باعث شد نه فقط سوهو، بلکه پدرش رو هم که این حرف‌های قشنگ رو نوشته، بیشتر تحسین کنم.ولی چیزی که از همه بیشتر به دلم نشست، معنی‌ای بود که این کتاب برای خودم داشت. پدرم دیگه کنارم نیست. اما وقتی داشتم این کتاب رو می‌خوندم، حس می‌کردم انگار آروم کنارم نشسته و داره یواشکی بهم می‌گه:«اشکالی نداره.»«لازم نیست عجله کنی.»«این‌قدر به خودت سخت نگیر.»برای یه مدت کوتاه، حس کردم انگار پدرم از لابه‌لای صفحه‌های این کتاب دوباره برگشته پیشم. این کتاب بهم آرامش داد و کمکم کرد یه کم از شلوغی زندگی فاصله بگیرم و دوباره به خودم برگردم.به نظرم یه کتاب خوب فقط کتابی نیست که بخونیش و تموم بشه؛ کتابیه که بعد از بستن آخرین صفحه هم باهات می‌مونه و باعث می‌شه به زندگی خودت فکر کنی.این سفر فقط به خاطر اینکه بالاخره تونستم یه استراحت واقعی بکنم برام خاطره‌انگیز نشد؛ بلکه چون این کتاب باعث شد دلم هم یه نفس راحت بکشه.ممنونم بابت این هدیه‌ی ارزشمند. به خاطر تو، این سفر برای همیشه یکی از خاطره‌های قشنگ زندگیم می‌مونه”

پستی که «سم پارک» دوست و معلم زبان جونمیون در مورد کتاب پروفسور کیم نوشته 👇

260727 - Suho #bubble━━━༺@suhofans༻━━━#Lysn #HQ

اینم میذارم از یک فن اکانت کیوت از یه بانیزن در مورد پروفسور کیم و جونمیون ❤️:[ترجمه چت جی پی تی]"من یه مدت بود درگیر یه دغدغه شخصی شده بودم. اتفاقاً همون موقع، چون کتابی که استاد منتشر کرده بودن درباره اضطراب بود، چند روز پیش رفتم توی جلسه گفت‌وگوی کتابشون.هزینه شرکت توی برنامه در واقع فقط ۱۰ هزار وون بود؛ یه مبلغ خیلی کم که بیشتر برای این بود که کسایی که واقعا میخوان شرکت کنن ثبت نام کنن. قیمت خود کتاب که... خب، معلومه خیلی بیشتر از اون بود.با اینکه برنامه مربوط به کتاب خود پدر جون‌میون بود، ولی به همه شرکت‌کننده‌ها یه نسخه از کتاب رو هدیه دادن. واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم.همون روز، توی راه برگشت به خونه، پشت‌صحنه جشن تولد جون‌میون رو دیدم که گفته بود با هزینه شخصی سه تا فتوکارت برای تولد آماده کرده. همون لحظه حس کردم واقعاً «like father like son».قبل از شروع برنامه، استاد سر تک‌تک میزها رفتن و از همه بابت اینکه با وجود اون هوای بد اومده بودن تشکر کردن.برام خیلی جالب بود که همون رفتار، شخصیت و سخت‌کوشی‌ای که بیشتر از ده ساله توی جون‌میون می‌بینم، دقیقاً توی پدرش هم حس می‌شد..من هم یه نامه تشکر برای استاد نوشتم. ایشون کاملاً طبیعی گفتن: «حتماً به پسرم می‌دمش.»منم سریع گفتم: «نه ㅠㅠㅠ این نامه رو برای خود شما نوشتم..»با اینکه برنامه از زمان تعیین‌شده طولانی‌تر شد، اصلاً براشون مهم نبود و برای هر کسی که می‌خواست، با دقت و از صمیم قلب تک‌تک پیام‌های قشنگی نوشتن! ㅜㅜالبته از قبل هم این چیزها رو درباره‌شون می‌دونستم، ولی واقعاً نمی‌دونم چطور می‌شه جون‌میون رو دوست نداشت. هنوز هم هر روز حس می‌کنم عشق و علاقه‌م بهش بیشتر می‌شه و همین خودش منو تحت تأثیر قرار می‌ده، برای همین دلم می‌خواست اینو بلند بگم ㅎㅎㅎ..بیشتر از ده ساله که طرفدارشم، ولی چیزی که بیشتر از همه دوستش دارم اینه که هم خود جون‌میون و هم فن‌هاش همون آدم‌های همیشگی موندن. هر چی می‌گذره بیشتر عاشقشون می‌شم..!!! ㅜㅜㅜㅜㅜ"