به نام خدا 🟢مدل نوین توانمند سازی محله‌محور و اتصال آن به زیست‌بوم نوآوری کشور* _گذار از"حمایت معی…

به نام خدا 🟢مدل نوین توانمند سازی محله‌محور و اتصال آن به زیست‌بوم نوآوری کشور* _گذار از"حمایت معیشتی" به "نوآوری اجتماعی"_ (چگونه محله، کارخانه امید و اشتغال می‌شود؟) ✍ دکتر سیدجواد حسینی رییس سازمان بهزیستی کشور👆مواجهه با چالش‌های اجتماعی و اشتغال نسل جوان، نیازمند تغییر ریل اساسی از مدل‌های سنتی و تک‌ بعدیِ "حمایت معیشتی" بسمت "فرصت‌آفرینی و نوآوری اجتماعی" است. برگزاری *نخستین "بوت کمپ" آموزش مهارتی و کارآفرینی برای جوانان ۱۸تا ۲۵ سال در محلات تهران* گامی عملی در راستای تحقق این تغییر پارادایم است. رویدادی که در آن با هم‌افزایی سازمان بهزیستی و معاونت علمی و فناوری ریاست‌ جمهوری، دیوار میان توانخواه و غیر توانخواه فروریخت و سرمایه انسانی محله با تکیه بر کار تیمی، منتورینگ تخصصی و نهاد سازی در قالب"خانه‌های خلاق"مسیر تبدیل ایده به پدیده را تجربه کرد._این یادداشت تحلیلی، مبانی نظری و تجارب بین‌المللی پشتیبان این الگوی نوین را بررسی می‌کند._در جهان امروز، سیاست‌گذاری اجتماعی کارآمد دیگر نمی‌تواند خود را به پرداخت مستمری یا مداخلات مقطعی و تسکینی محدود کند. پایداری رفاه اجتماعی و کاهش آسیب‌ها، مستقیماً به میزان توانمندسازی فعال و خلق فرصت‌های برابر برای نسل جوان وابسته است. *اختتامیه بوت کمپ آموزش مهارتی و کارآفرینی برای جوانان ۱۸تا ۲۵سال در یکی از محلات کمتر برخوردار تهران* نمونه‌ای عینی از کاربست این نظریه در حوزه اجرایی کشور است؛ جایی که ۲۰۰جوان مستعد محلی(تلفیقی از مددجویان بهزیستی و سایر جوانان محله)در قالب تیم‌های ۱۰تا ۱۲نفره و تحت هدایت مربیان تخصصی، ایده‌های خود را صیقل داده و آماده ورود به چرخه فناوری و اشتغال کردند. این رویداد را نباید صرفاً یک اقدام آموزشی گذرا دانست، بلکه باید بعنوان یک مداخله ساختارمند در راستای تحقق عدالت اجتماعی، بازپیوند اجتماعی و توسعه پایدار محله‌محور تحلیل کرد. فروریختن دیوارهای نامرئی یکی از آسیب‌های جدی در طراحی سیستم‌های حمایتی سنتی، ایجاد برچسب روی گروه‌های هدف است که ناخواسته به انزوای اجتماعی آن‌ها دامن می‌زند. در"بوت کمپ"اخیر، حضور همزمان و دوشادوش جوانان توانخواه و غیر توانخواه در گروه‌های کاری مشترک، این دیوار نامرئی را فروریخت. از منظر جامعه‌ شناختی، این همنشینی به تولید سرمایه اجتماعیِ درون‌گروهی و میان‌گروهی منجر می‌شود. جوانان یاد می‌گیرند بدون توجه به پیشینه‌های اقتصادی، حول محور خلاقیت، کار تیمی و حل مسئله با یکدیگر هم‌افزایی داشته باشند.این مدل، مصداق بارز تحقق تلفیق اجتماعی  در بطن جامعه است. مدل طراحی این رویداد، کاملاً منطبق بر رویکرد نوین توسعه محلی مبتنی بر دارایی‌ها است. در این مدل، بجای تمرکز سنتی بر کمبودها و محرومیت‌های یک محله، توجه سیاست‌گذار بر دارایی‌ها و پتانسیل‌های انسانی نهفته در آن معطوف می‌شود. استفاده از تسهیلگران محلی برای شناسایی و ثبت‌نام ۲۰۰جوان مستعد، در واقع استخراج دارایی‌های انسانی محله بود. این جوانان نه بعنوان بار مالی بر دوش حاکمیت، بلکه بعنوان موتور پیشران حل چالش‌های محلی بازتعریف شدند. نقش منتورینگ و کار تیمی تفاوت اساسی بودکمپ‌ها با کلاس‌های آموزشی سنتی، در عمل‌گرایی و یادگیری تجربه‌محور است. در این برنامه، حضور ۱۵منتور متخصص از سوی معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست‌جمهوری و همکاری مؤسسات خلاق و دانش‌بنیان(همچون مؤسسه کارنوآوران)زنجیره ارزشِ ایده تا محصول را شکل داد. مفاهیمی همچون تفکر طراحی، اعتبارسنجی ایده، کار تیمی و ارائه به سرمایه‌گذار، نه بصورت تئوریک، بلکه در جریان یک فرآیند فشرده و کارگاهی به جوانان منتقل شد. خروجی این فرآیند، انتخاب ۶طرح برتر بود که نشان داد در صورت فراهم بودن بستر مناسب، ایده‌های برخاسته از محلات می‌توانند به سرعت به پدیده‌هایی قابل تجاری‌ سازی تبدیل شوند. این الگوی مداخله، از پشتوانه آماری و تجربی معتبر بین‌المللی برخوردار است‌. بر اساس گزارش معتبر  2023، نزدیک به ۴۰درصد از جوانان اروپایی تمایل به خوداشتغالی دارند؛ اما فقدان مهارت‌های کارآفرینی، دسترسی نداشتن به شبکه‌های مربیگری و محدودیت منابع مالی، مانع اصلی آن‌هاست. این گزارش تأکید دارد مداخلات چند بعدی(ترکیب آموزش مهارت با منتورینگ و اتصال به شبکه سرمایه) شانس موفقیت جوانان را بطور چشمگیری افزایش می‌دهد. توصیه‌های سازمان بین‌المللی کار، نشان می‌دهد کارآفرینی جوانان زمانی به اشتغال پایدار منجر می‌شود که از مدل‌های صرفاً کلاسی فاصله گرفته و با بوت‌کمپ‌های تجربه‌ محور، کار تیمی و...