🔴بدرودی با چاشنی گلایه جناب عباس نجار رییس پیشین اداره منابع انسانی دانشگاه فرهنگیان✍امیر اسما…
انتشار: 2026/07/30 16:04 UTCدریافت: 2026/08/01 00:01 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 00:01 UTC
🔴بدرودی با چاشنی گلایه جناب عباس نجار رییس پیشین اداره منابع انسانی دانشگاه فرهنگیان✍امیر اسماعیلی💢 گاهی یک نامه خداحافظی، از دهها گزارش رسمی گویاتر است. متن خدا حافظی مشفقانه و البته گلایه آمیز آقای عباس نجار تنها پایان یک مسئولیت نیست؛ روایت تلخ مدیری است که از دل دانشگاه، با گلایه از فضایی سخن میگوید که در آن، انگیزهها فرسوده میشوند و سرمایههای انسانی، آرامآرام از نفس میافتند.💢این نامه را نباید صرفاً یک استعفا تلقی کرد؛ بلکه باید آن را هشداری برای اصلاح فضای مدیریتی دانشگاه فرهنگیان دانست. دانشگاهی که اگر قدر سرمایههای انسانی خود را نداند، هر روز یکی از دلسوزترین نیروهایش را از دست خواهد داد؛ نیروهایی که به جای بدرقهای شایسته، با فشار، بیمهری و فرسودگی روانی، ناچار به خداحافظی میشوند.💢 جناب آقای دکتر حمیدی؛ اجازه ندهید این چرخه تلخ ادامه پیدا کند؛ چرخهای که در آن، تکتک سرمایههای دانشگاه، با فشار خون بالا، داروهای اعصاب و قلب، و دلی شکسته، صحنه را ترک کنند، اما مدیرانی با سوابق پرونده سازی های متعدد بر علیه منتقدان ،که بعضاً سالها از دوران بازنشستگیشان گذشته،همچنان به پشتوانه سفارشها و حلقههای بسته مدیران خالص ساز ، بر مصدر امور باقی بمانند.💢 دانشگاه فرهنگیان بیش از تغییر افراد، به تغییر فرهنگ مدیریت نیاز دارد؛ فرهنگی که نقد را بشنود، به تجربه احترام بگذارد و شایستگی را جایگزین ماندگاریهای بیدلیل کند. مدارا با ناکارآمدی، مهربانی نیست؛ بیعدالتی در حق دانشگاه و آینده آموزش و پرورش کشور است.«سرچشمه شاید گرفتن به بیلچو پُر شد، نشاید گذشتن به پیل»«سعدی»امروز، فرصت اصلاح هنوز باقی است؛ فردا شاید فقط حسرت بماند.منبع: انعکاس🔺️پیام های علمی دانشگاهhttps://t.me/SSAFU