▪️رسانه ملت یا رسانه یک محفل؟🔸هیچ ملتی از شبیهشدن مردمانش به یکدیگر ساخته نمیشود؛ ملت درست از جای…
انتشار: 2026/08/19 06:34 UTCدریافت: 2026/08/19 09:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/19 09:10 UTC
▪️رسانه ملت یا رسانه یک محفل؟🔸هیچ ملتی از شبیهشدن مردمانش به یکدیگر ساخته نمیشود؛ ملت درست از جایی آغاز میشود که تفاوتها، ذیل یک سرنوشت مشترک، امکان همزیستی پیدا میکنند. اگر همه یکسان میاندیشیدند، «وحدت» فضیلتی سیاسی نبود؛ امری طبیعی و بیهزینه بود. هنر سیاست آنجاست که از کثرت، قدرت بسازد؛ از اختلاف، خصومت نسازد و مردمانی با عقاید، سبکهای زندگی و ترجیحات سیاسی متفاوت را در لحظه خطر، گرد مفهومی بزرگتر جمع کند: ایران.🔸از همین منظر باید سخنان اخیر محمدباقر قالیباف درباره صداوسیما را خواند. سخن رئیس مجلس صرفاً انتقاد از کیفیت چند برنامه، انتخاب چند مجری یا ضعف یک سازمان رسانهای نبود. وقتی میگوید رسانه ملی در جنگ شناختی «تاکنون موفقیتهای لازم را نداشته» و از «ناکارآمدیهای ساختاری، رویکردی و عملکردی» آن سخن میگوید، در حقیقت پرسشی بنیادیتر را پیش میکشد: رسانهای که صفت «ملی» را با خود حمل میکند، چه نسبتی با تمامیت ملت دارد؟🔸قالیباف پاسخ خود را نیز داده است: صداوسیما باید «کانون انسجامبخشی و امیدآفرینی برای ۹۰ میلیون ایرانی وطندوست با سلایق مختلف سیاسی و تفاوتهای اجتماعی» باشد.🔸این جمله اگر تا انتهای منطقیاش دنبال شود، معنای مهمی دارد: نمیتوان در سیاست، هسته سخت ۹۰ میلیونی خواست و در رسانه، دایره خودیها را هر روز کوچکتر کرد. نمیتوان ملت را هنگام جنگ ۹۰ میلیون نفر دانست، اما هنگام تقسیم حق دیدهشدن و شنیدهشدن، آن را به یک سلیقه سیاسی تقلیل داد.🔸مسئله دقیقاً همینجاست؛ صداوسیما پیش از آنکه با بحران برنامه، مخاطب یا تکنولوژی مواجه باشد، با یک پرسش سیاسی درباره تعریف «مردم» مواجه است.🔻ادامه این مطلب را اینجا بخوانید@sobhe_no





