🐕سگ جان کودک سه ساله سنندجی را گرفت آقای شهردار کجایی؟ واقعا کجایی؟! سیروان : خبر کوتاه و تلخ، تلخ…
انتشار: 2026/07/21 07:09 UTC
🐕سگ جان کودک سه ساله سنندجی را گرفت آقای شهردار کجایی؟ واقعا کجایی؟! سیروان : خبر کوتاه و تلخ، تلخ تر از ضجه مادر و پدری که در پی دریده شدن شاهرگ گردن کودک سه ساله اشان در راهروه های بیمارستان می کشند و چنان مویه می کنند و چنگ بر کف راهروی بیمارستان می سایند…خفته را خفته کی کند بیدار !نگاهی به جولان سگ ها و جان باختن کودک سه ساله سنندجی✍سیروس ثناییدیروز دوشنبه ۲۹تیرماه حوالی غروب آفتاب، نه در کوه و بیابان، نه در منطقهای دورافتاده یا حاشیه شهر، بلکه درست در قلب شهر، در خیابان معراج و کوچه ثمر، ضجه و فریاد مادری به آسمان رفت؛ مادری که در حالی فرزند خردسالش را در آغوش میفشرد، شاهد جان دادن او بر اثر حمله سگهای ولگرد بود.هیچ واژهای توان توصیف اندوه این صحنه را ندارد. این حادثه تنها یک تراژدی برای یک خانواده نیست؛ زنگ خطری است برای همه شهروندانی که هر روز با نگرانی فرزندان خود را راهی مدرسه میکنند یا در کوچه و خیابانهای شهر تردد دارند.دردناکتر از خود حادثه، احساس ناامنی است. شهری که شهروندان در روشنایی روز و در شرایط عادی نیز از حمله حیوانات بلاصاحب هراس داشته باشند، بخشی از آرامش و کیفیت زندگی خود را از دست داده است. امنیت، تنها به معنای پیشگیری از جرم نیست؛ امنیت یعنی اینکه کودک بتواند با آسودگی در کوچه قدم بزند، سالمند بدون ترس پیادهروی کند و هیچ مادری نگران بازنگشتن فرزندش از مسیر خانه نباشد.متأسفانه این نخستین بار نیست که چنین اتفاقی در سنندج رخ میدهد. در سالهای اخیر نیز گزارشهای متعددی از حمله سگهای ولگرد به شهروندان منتشر شده است. تکرار این حوادث نشان میدهد که این موضوع دیگر یک اتفاق موردی نیست، بلکه به یک مسئله جدی در حوزه مدیریت شهری و سلامت عمومی تبدیل شده است.در این میان، پرسشهای فراوانی مطرح میشود. مسئول تأمین امنیت شهروندان در فضاهای عمومی چه نهادی است؟ شهرداری و شورای اسلامی شهر سنندج برای پیشگیری از تکرار چنین حوادثی چه برنامهای داشتهاند و چه اقداماتی انجام دادهاند؟ اگر این اقدامات کافی نبوده، چه کسی باید پاسخگوی جان از دست رفته این کودک بیگناه و رنج غیرقابل جبران خانواده او باشد؟از سوی دیگر، وجود ساختمانهای نیمهکاره، زمینهای رهاشده و فضاهای بیدفاع شهری که به محل تجمع و زادآوری حیوانات بلاصاحب تبدیل شدهاند، خود یکی از عوامل تشدید این مشکل است. مالکان این املاک نیز در حدود تکالیف قانونی خود نباید نسبت به وضعیت املاک رهاشده بیتفاوت باشند و دستگاههای مسئول نیز باید آنان را به انجام وظایف قانونی ملزم کنند.البته ساماندهی سگهای بلاصاحب به معنای رفتار خشن یا حذف غیرانسانی این حیوانات نیست. راهکارهای علمی و تجربهشده در بسیاری از شهرهای جهان، شامل جمعآوری اصولی، واکسیناسیون، عقیمسازی، نگهداری در مراکز استاندارد و جلوگیری از رهاسازی بیضابطه آنهاست. آنچه مردم مطالبه میکنند، نه آسیب رساندن به حیوانات، بلکه مدیریت مسئولانه این معضل و تأمین امنیت شهروندان است.امروز مطالبه مردم سنندج، مطالبهای سیاسی یا جناحی نیست؛ مطالبهای انسانی است. هیچ خانوادهای نباید نگران باشد که کودکش در مسیر خانه، مدرسه یا پارک، قربانی حمله سگهای بلاصاحب شود. حفظ جان انسانها، نخستین وظیفه هر نظام مدیریت شهری است و تحقق این هدف، نیازمند برنامهریزی، هماهنگی دستگاههای مسئول و پاسخگویی شفاف در برابر افکار عمومی است.به باور من، دادستان عمومی و انقلاب سنندج، به عنوان مدعیالعموم، میتواند با بررسی دقیق ابعاد این حادثه، در صورت احراز هرگونه قصور یا ترک فعل از سوی اشخاص یا دستگاههای مسئول، مطابق قانون اقدامات لازم را انجام دهد. همچنین شایسته است کمیتهای تخصصی برای بررسی علل وقوع این حادثه، شناسایی کاستیها و ارائه راهکارهای عملی جهت جلوگیری از تکرار چنین فجایعی تشکیل شود.جان هیچ کودکی نباید بهای بیتوجهی، تعلل یا ضعف در مدیریت شهری باشد. امید آنکه این حادثه تلخ، آخرین داغی باشد که بر دل خانوادهای در سنندج مینشیند و مسئولان، با اقداماتی مؤثر و پایدار، امنیت و آرامش را به کوچهها و خیابانهای شهر بازگردانند.


