هیچکس ندید آن زنی را کهبعد از فروریختنِ تمامِ امیدهایشباز هم لباس ها را تا کردظرف ها را شستو چای دم…

پرسید :انتخابت برای موفقیت چی بود؟جواب دادم : اینکه همیشه تلاشم این بوده که «سفید» بازی کنم.گفت : ولی حریفای سیاه بیشترن.نترسیدی کم بیاری؟نترسیدی که چه جوری قراره توی بازیِ تا این حد سیاه ، به بُرد برسی؟گفتم : بُردم این بود که همراهشون نشدم. به هر کسی که سیاه و چرک بازی کرد ، پشت کردم و با هر کسی که مثل خودم انتخابش «سفید» بود ، همراه شدم.عده ی خیلی زیادی حذف شدن.ولی اونایی که موندن ، هم شفافن هم امن.پرسید : آینده چی؟گفتم : زیباییش در همینه ! «آینده» .. که وقتی آلبوم خاطراتم رو ورق میزنم ، نه تنها به بُردم ، بلکه میتونم به سلیقه ام هم ، ببالم..#سیمین_صالحی