#فولاداصفهان♨️ بلاتکلیفی درمان و متناسب‌سازی فولاد با سرانه کشوری، نقشه قتل بازنشسته فولاد!📣 آقای ا…

وقتی پول بیمه تکمیلی را از کارگر می‌گیرند اما از درمان خبری نیست:کارفرما با واریز نکردن وجوه به شرکت بیمه ممکن است به تصرف غیرمجاز در وجوه امانی متهم شود جمعی از کارگران شرکت «کاغذ پارس هفت‌تپه» دقیقاً با همین وضعیت روبه‌رو شده‌اند. به گفته‌ی کارگران، مبالغ حق بیمه‌ی تکمیلی به‌طور منظم از فیش حقوقی آنان کسر شده اما این وجوه به حساب شرکت بیمه‌ی طرف ‌قرارداد واریز نشده است. نتیجه: کارگران هنگام نیاز به هزینه‌های درمانی، میان کارفرما و شرکت بیمه سرگردان مانده‌اند و از پوشش درمانی‌ای که خود بابت آن پول پرداخته‌اند، محرومند! «جلیل حاجی‌حسینی» وکیل پایه یک دادگستری و کارشناس حقوقی در گفتگو با رسانه‌ها: این وضعیت، فراتر از یک مشکل اداری یا تأخیر معمول در پرداخت‌هاست: وقتی کارفرما مبلغی را به‌عنوان امانت از دستمزد کارگر کسر می‌کند تا آن را به شخص ثالث (در اینجا شرکت بیمه) بپردازد، این وجه دیگر بخشی از دارایی آزاد کارفرما محسوب نمی‌شود؛ کارفرما در این رابطه، صرفاً نقش واسط و امین را ایفا می‌کند. کسر این مبلغ از حقوق کارگر وعدم واریز آن به مقصد قانونی، از منظر حقوقی می‌تواند مصداق تصرف غیرمجاز در وجوه امانی تلقی شود و بسته به احراز عنصر قصد و سوءنیت، حتی قابلیت طرح در قالب عناوین کیفری مرتبط با تصرف در اموال دیگری را نیز داشته باشد. کارگرانی که در چنین شرایطی قرار می‌گیرند، از حق قانونی طرح شکایت نزد اداره‌ی کار محل سکونت و در صورت لزوم، هیأت‌های تشخیص و حل اختلاف، برخوردارند. علاوه بر این، در صورتی که خسارت مالی یا درمانی مشخصی بر اثر این کوتاهی متوجه کارگر یا خانواده‌ی او شده باشد، امکان طرح دعوای حقوقی برای مطالبه‌ی خسارت وارده نیز از مسیرهای قانونی موجود است.آنچه در این نوع پرونده‌ها اهمیت ویژه دارد، مستندسازی دقیق است: کارگرانی که با چنین وضعیتی مواجه می‌شوند، باید فیش‌های حقوقیِ حاویِ رقم کسرشده‌ی بیمه‌ی تکمیلی، هرگونه مکاتبه یا پاسخ کارفرما درباره‌ی علت‌ عدم واریز و در صورت وجود، مدارک مربوط به هزینه‌های درمانی پرداخت ‌نشده را نگهداری کنند؛ چرا که همین مستندات، ستون اصلی هر شکایت اداری یا دادخواست حقوقی بعدی خواهد بود. این نوع تخلف، معمولاً دیرهنگام و در بحرانی‌ترین لحظه‌ی ممکن، یعنی زمان مراجعه به بیمارستان، برای کارگر آشکار می‌شود؛ زمانی که او و خانواده‌اش، به‌جای دریافت خدمت درمانی، باید در راهروهای بیمارستان منتظر بمانند تا مشخص شود آیا اصلاً پوششی برایشان وجود دارد یا نه. چنین وضعیتی، بار روانی و مالی مضاعفی بر دوش قشری می‌گذارد که از ابتدا نیز در موقعیت ضعیف‌تری نسبت به کارفرما قرار داشته است.به گفته این کارشناس حقوقی: «قانون‌گذار، دقیقاً برای جلوگیری از چنین سوءاستفاده‌هایی، ابزارهای نظارتی و حمایتی متعددی در اختیار کارگران قرار داده است؛ از حق شکایت اداری تا امکان پیگیری کیفری در موارد شدیدتر اما آنچه باقی می‌ماند، آگاهی کارگران از این ابزارها و اقدام به‌موقع برای احقاق حق است؛ چرا که در بسیاری از این پرونده‌ها، تأخیر در پیگیری، به از میان رفتن فرصت‌های قانونی یا دشواری اثبات ادعا منجر می‌شود».هم‌زمان، کارگران کاغذ پارس هفت‌تپه به رسانه‌ها گفتند:با گذشت حدود ۲ سال، هنوز هزینه باقیمانده مرخصی خود را دریافت نکرده‌ایم و با وجود وعده‌های مدیریت شرکت و شورای کارگری، پرداخت مطالبات مربوط به مرخصی سال ۱۴۰۳ همچنان به تعویق افتاده است.آنان افزودند: هر بار وعده پرداخت این مطالبات داده می‌شود، اما تاکنون اقدامی عملی برای تسویه آن انجام نشده و موضوع به امروز و فردا موکول می‌شود. /سایت داوطلب@Shbazneshasteganir

طبل جنگ می‌غرد ندا سر می‌دهد: آهن‌ها را فرو کنید در زندگیاز تمام کشورهابرده در برابر بردههم را می‌درندبر اوج آسمان جنگ چیست؟آزادی؟خدا؟پول!کی می‌خواهید برپاخیزید، تمام قدتا زندگی را از چنگالشان بیرون کشید؟کی می‌خواهید سوالتان را بر صورتشان پرتاب کنید:ما برای چه می‌جنگیم؟ #مایاکوفسکی@Shbazneshasteganir

✍یک بازنشستهحقوق بازنشستگان کارگری امروز ۳۱ مرداد ۴۰۵ طبق جدول اعلامی هنوز پرداخت نشده گویا طبق معمول می‌گویند برای تامین منابع به مشکل برخورده ایم.محمدی سرپرست جدید تامین اجتماعی هنوز امضای سرپرستی اش خشک نشده که بازنشستگان با چنین اختلالی مواجه شده اند.ثابت شده که تعویض مهره، نماد بدتر شدن شرایط موجودست نه تغییر و بهبود آن. در گروه‌های تلگرامی تمامی بازنشستگانی که بایستی امروز حقوق بحسابشان واریز می شد با چک کردن چندباره ی حساب خود می بینند که هنوز پرداختی صورت نگرفته ست.عدم پرداخت حقوق، حتی یک روز نیز جرم ست، در این شرایط تورمی پرداخت منظم حقوق هم جوابگوی هزینه های زندگی نبوده و نیست وای به روزی که دچار تأخیر هم شود. شرم بر غارتگران اموال سازمان و همچنین جریاناتی که همسو با آنان چشم خود را بر این غارت آشکار بسته اند. ولی بدانید با تکرار این بدعهدی ها، خشم خیل عظیم بازنشستگان کارگری انچنان بسر خواهد آمد که سخت از کرده ی ظالمانه ی خود پشیمان خواهید شد.#بازنشسته_بیدارست@Shbazneshasteganir

حقوق کارکنان نفت، گروگان مشکلات مالی و مدیریتی نیست!۳۱ مرداد ۱۴۰۵؛ باز هم همان داستان تکراری!امروز ۳۱ مرداد است و هنوز حقوق کارکنان شرکت ملی نفت به حسابشان واریز نشده است؛ و باز همان پاسخ آشنا تکرار می‌شود: «حساب شرکت ملی نفت بسته شده است!»واقعاً تا چه زمانی قرار است کارکنان نفت هزینه ضعف مدیریت مالی، اختلافات بانکی، بدهی‌ها و بی‌تدبیری‌های مدیریتی را از سفره خانواده خود پرداخت کنند؟مسدود شدن حساب یک شرکت، اگر واقعاً اتفاق افتاده باشد، مشکل مدیریتی و مالی آن شرکت است؛ نه مشکل کارمند و خانواده کارمند!کارمند نفت نه حساب شرکت را بسته، نه بدهی ایجاد کرده، نه تصمیمات مالی گرفته و نه مسئول جابه‌جایی منابع مالی است. اما هر ماه باید با اضطراب منتظر بماند که آیا حقوقش، آن هم در شرایط تورم افسارگسیخته، سر موعد به حسابش خواهد نشست یا نه.سؤال روشن ما از مسئولان محترم وزارت نفت و مدیران شرکت ملی نفت این است:چرا این مشکل هر بار باید در آستانه پرداخت حقوق کارکنان خودش را نشان دهد؟اگر مسدود شدن حساب‌ها موضوعی قابل پیش‌بینی است، چرا برای پرداخت حقوق کارکنان سازوکار مطمئن و مستقل پیش‌بینی نشده است؟اگر مشکل بدهی و حساب‌های بانکی است، چرا باید حقوق کارمند قربانی اختلافات و مشکلات مالی دستگاه‌های مدیریتی شود؟و اگر مسئولان از قبل می‌دانند که چنین مشکلاتی ممکن است ایجاد شود، چرا باز هم کارکنان باید در آخر ماه، با حساب خالی و انبوهی از قسط و اجاره و هزینه‌های زندگی، منتظر «گشایش حساب» بمانند؟آقایان مسئول! حقوق، لطف و صدقه نیست؛ حق مسلم کارکنان است.کارکنان صنعت نفت همان‌هایی هستند که وقتی کشور به نفت و گاز نیاز دارد، دور از خانواده، در گرمای طاقت‌فرسای جنوب، در سکوها، پالایشگاه‌ها، تأسیسات، مناطق عملیاتی و مراکز تولیدی پای کار می‌ایستند.همان کارکنانی که در سخت‌ترین شرایط، تولید را متوقف نمی‌کنند.همان‌هایی که وقتی کشور با بحران مواجه می‌شود، کسی نمی‌پرسد «حساب شرکت بسته است یا باز؟»؛ از آنها انتظار دارند تولید کنند، عملیات را حفظ کنند و چرخ صنعت را بچرخانند.اما ظاهراً وقتی نوبت به پرداخت حقوق همان کارکنان می‌رسد، ناگهان همه چیز تبدیل به یک معادله پیچیده بانکی می‌شود!این قابل قبول نیست.صنعت نفتی که بخش عظیمی از اقتصاد کشور به درآمد و تولید آن وابسته است، نباید برای پرداخت حقوق کارکنان خودش هر ماه گرفتار یک سناریوی تکراری باشد.از مسئولان وزارت نفت، شرکت ملی نفت و مدیران ذی‌ربط صراحتاً مطالبه می‌کنیم:۱. حقوق کارکنان را بدون هیچ عذر و بهانه‌ای در موعد مقرر پرداخت کنید.۲. سازوکار دائمی و تضمین‌شده‌ای برای جلوگیری از تکرار این اتفاق ایجاد کنید.۳. درباره علت واقعی تأخیر پرداخت حقوق و مسئولیت مدیران ذی‌ربط، شفاف و رسمی به کارکنان توضیح دهید.۴. اجازه ندهید اختلافات بانکی، مالیاتی و بدهی‌های سازمانی به معیشت خانواده کارکنان منتقل شود.۵. برای این تأخیرهای تکراری پاسخ‌گو باشید، نه اینکه هر ماه با یک اطلاعیه کوتاه، صورت مسئله را پاک کنید.کارکنان نفت دیگر از شنیدن عبارت‌هایی مانند «در حال پیگیری است»، «به‌زودی واریز می‌شود»، «مشکل حساب برطرف خواهد شد» خسته شده‌اند.ما با وعده نمی‌توانیم اجاره خانه بدهیم.با اطلاعیه نمی‌توانیم قسط بانک پرداخت کنیم.با «به‌زودی» نمی‌توانیم هزینه زندگی خانواده را تأمین کنیم.حقوق کارمند باید سر موعد در حسابش باشد؛ همین و بس.اینکه هر ماه کارکنان باید چشمشان به حساب بانکی باشد تا ببینند چه زمانی قرار است حقوقشان آزاد شود، برای مجموعه‌ای با جایگاه و اهمیت صنعت نفت، نه‌تنها قابل قبول نیست، بلکه مایه تأسف و سؤال جدی درباره کیفیت مدیریت منابع انسانی و مالی در این صنعت است.خطاب آخر ما روشن است:کارکنان نفت دستگاه خودپرداز نیستند که هر وقت منابع لازم بود از آنها کار کشیده شود و وقتی نوبت پرداخت رسید، مشکلات مدیریتی و بانکی بهانه شود.ما کار کرده‌ایم؛ما تولید کرده‌ایم؛ما در سخت‌ترین شرایط پای صنعت ایستاده‌ایم؛پس حق داریم حقوقمان را به‌موقع دریافت کنیم.معیشت خانواده کارکنان نفت جای آزمون و خطای مدیریتی نیست.اگر قرار است نفت موتور اقتصاد کشور باشد،حداقل باید بتواند حقوق کارکنان خودش را سر موعد پرداخت کند.این بار دیگر پاسخ مبهم نمی‌خواهیم؛توضیح روشن، مسئول مشخص و پرداخت فوری حقوق می‌خواهیم.کارکنان نفت، بیش از این سکوت نخواهند کرد.🆔@Afkarnaft        @Shbazneshasteganir

رفاه و شادی حق مردمست و نه فقر و زندان و سرکوب!#زن_زندگی_آزادی#انتخاب_سبک_زندگی@Shbazneshasteganir

فرزانه فصیحی: تهدیدم کردند و قهرمانی جهان را از من گرفتندفرزانه فصیحی، دونده المپیکی ایران، پس از ماه‌ها سکوت درباره اتفاقاتی که پس از اعتراض او به کشتار دی‌ماه ۱۴۰۴ برایش رخ داده، از جلوگیری از حضورش در مسابقات جهانی و تهدیدهایی که دریافت کرده، خبر داد.فصیحی در صفحه اینستاگرام خود نوشت که در ماه‌های گذشته بارها به او هشدار داده‌اند: «مراقب رفتارت باش! می‌دانی که قهرمانی جهان و بازی‌های آسیایی در پیش است…»او با اشاره به نتیجه این هشدارها افزود: «همان شد. قهرمانی جهان را که بزرگترین رویا و آرزوی هر ورزشکاری است ازم گرفتند؛ بازی‌های آسیایی را هم خودم تقدیم‌تان می‌کنم.»این ورزشکار پیشتر نیز در بهمن‌ماه ۱۴۰۴، در واکنش به کشتار دی‌ماه، با انتشار متنی در اینستاگرام از سوگ و خشم خود نسبت به کشته‌شدن جوانان معترض نوشته بود.فصیحی در ادامه توضیح داده است که با وجود اینکه تنها ورزشکار ایرانی بود که سهمیه مسابقات جهانی را کسب کرده و فصل را به عنوان نفر اول رنکینگ آسیا به پایان رسانده بود، از ثبت‌نام او برای این مسابقات جلوگیری شده است.او نوشته است: «ماه‌ها سکوت کردم. صدها بار نوشتم و پاک کردم. هیچ جمله‌ای نمی‌توانست عمق ظلم، بی‌عدالتی و خیانتی را که بر من شد را توصیف کند.»فصیحی تأکید کرده که برای پیگیری حقوق خود از مسیرهای قانونی اقدام کرده و نوشته است: «هرگز اجازه نخواهم داد حقم به عنوان یک ورزشکار خانم ایرانی پایمال شه.»او در پایان نوشت: «من همچنان می‌دوم؛ برای مردمم، برای رؤیاهایم.»این دونده المپیکی در پایان ابراز امیدواری کرده است که «عدالت جای ظلم، شایستگی جای رانت و پاکی جای فساد را بگیرد.#زن_زندگی_آزادی@Shbazneshasteganir