🔺مردم را با خود شریک کنیم🔹بسیاری مهمترین مانع و بزرگترین سد راه انجام اصلاحات عمیق و ساختاری اقتصادی را که ضرورتی حیاتی برای توسعه و تداوم حیات ملی است، ضعف سرمایه اجتماعی میدانند. سرمایهای که به تعبیر فوکویاما «هنجارها یا ارزشهای به اشتراک گذاشتهشده است که موجب تقویت همکاری اجتماعی براساس روابط اجتماعی واقعی میشود».🔹سخنان اخیر رئیس مجلس و رئیس هیئت مذاکرهکننده کشورمان مبنی بر اینکه «ما هرچقدر قدرت نظامی داشته باشیم ولی اگر مردم گرسنه باشند و گردش مالی، رشد اقتصادی و تولید ملی نداشته باشیم، دوام نمیآوریم»، همچنین این گفته رئیس دولت که «بهتر است امروز که در قدرت و عزت هستیم و تمام دنیا به پیروزی ما اذعان دارند و... جنگ را پایان دهیم» در کنار بیان این خبر از سوی رئیس بانک مرکزی که «صادرات نفت ایران به صفر رسیده و برخلاف عراق و قطر به ذخایر ارزیمان نیز دسترسی نداریم». محرمدانستن مردم گام مهم اولیهای است در مشارکتدادن آنان در گذر از بحرانها.🔹این در حالی است که بیان این واقعیات خوشایند جریانهای مخالف دولت نبوده و آنها را بسیار برآشفته است. چنانکه یکی از رسانههای این جریان نوشت: «در چنین شرایط حساس و خطیری انتظاری که از مسئولان اجرایی کشور میرود، شجاعت در تصمیمگیری، پمپاژ امید به جامعه و... نه حرف مأیوسکننده و سیگنال ضعیف فرستادن به دشمن است» (روزنامه کیهان- 1/6/1405) و آن دیگری نوشت: «این روزها دولتمردان با وجود عملکرد خوب در جریان جنگ رمضان، برای توجیه مشکلات اقتصادی... از «نداریم»، «نمیتوانیم» و «نمیگذارند»، «تحریم هستیم» و الی آخر استفاده میکنند» (جوان- ۱۴۰۵/۶/۱). شاید همین حمله و هجومهای غیرمنصفانه به مقامات دولتی و حکومتی، نوه بنیانگذار جمهوری اسلامی را واداشت تا با نقل این عبارت از میگل دِ اونامونو فیلسوف اسپانیایی که «گاهی سکوتکردن همان دروغگفتن است» از آنان حمایت کند.🔹واقعیت آن است که قطار واقعگرایی با افتوخیزهای فراوان و خسارات و جراحات بسیار چند دهه است که در نهاد حکمرانی کشورمان به راه افتاده و ایستگاههایی همچون دوم خرداد ۷۶ و برجام ۹۴ و سیاست اجتماعی پس از ۱۴۰۱ و تفاهمنامه ۲۲ خرداد اسلامآباد را پشت سر نهاده است.💢یادداشت حسین حقگو را اینجا بخوانید👇sharghdaily.com/fa/tiny/news-1123448@shar…