داشی داش میشد لاوسانگ ولی دیدم داره میشه داستان جدیداونقد بام داشتیم فان دلییه نفس با هم صدکام زدیم…

داشی داش میشد لاوسانگ ولی دیدم داره میشه داستان جدیداونقد بام داشتیم فان دلییه نفس با هم صدکام زدیم داس بشی من دسته‌ام براتبگی ببند چشارو بستم برات راست کارو خواستم برات تو مستی پات تا تهش هستم براتتو خلافیتم حبسم باهاتتو خطا کن خره نشستنم به پاتتو بخونی من دستم به سازتو ساز بزن می‌رقصم باهاش سیتیزن دل پاکتم من تو نعره‌ام بکشی ساکتم منیه شهرو به آتیش می‌کشمفرمون بده سینه چاکتم من غم رفت تو سرت شونم براتتو آواره شو من خونم برات کم داشتی من هستم زیادتو اراده کن دادا جونم براتهرکیو‌ بپیچونی پشتتمنفس میدم نکن یه لحظه شک بس که رد شدیم از ترس‌ و حس بد رسم‌مون شده دس به دس هم تا اینه جاییکهپامیده کافیمهتیزی زنجانی ضامنت میشمچیزی کم نداری، دلت کامله پیشمرو موجا گم شدی منو رصد کنمثل ستاره تو شب، راه ساحلت میشمواسه روحت مقصد میشمبگی راهت دوره، من نقشَت میشماگه تو تاریکیای خودت گم بشیواست، نورِ دل میشم، مشعل میشمدود چیه؟ کاکو، با تو نئشمهر چی رو بخواى بدی بره، باهات تو ترکمناخدا، هر وری بری باهات رو عرشمبا باد کج بری، باهات صاف تو صخرمواسه پایداریت، شررم میشمشرکنَن واست ته درّه ن، بی‌شکتیغو بکشن روت، گردن میدمخورشید بیاد، پشت شیرپرچم میشنیینگ باشی، من یَنگَت میشمبه آتیش بکش، بیگ‌بَنگَت میشمرفیق، دلتو باز کن و بخونمنم، نُت‌به‌نُتِ آهنگت میشمرفاقت، نه فقط وقت تفریحتو آسمون صاف که یه لکه ابر نیستتا ابر از رو ماه بشه رد به تدریجداشتَم، مثل مولانا و شمس تبریزبریج: رفیق، اگه سخت باشه راهت، باشه صد سرِ راهتبازم پشتتو دارهبغلت همراهت، باهات توی دغدغه‌هاتکنه مشکلو بازشببینه می‌زنی در جا، تو جاتباز زرد شدن برگاتو، خشک شده باغتمی‌رسونه بهت آب، می‌رسونه آفتابمی‌ده لاو، کنی رشد تو دوباره