✅ آقای استاندار بر راهحل متناسب با درهی خرمآباد تمرکز کنیم✍️ صادق سیفیاستاندار لرستان در جلسهی…
انتشار: 2026/07/23 06:22 UTCدریافت: 2026/08/07 23:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/07 23:10 UTC
✅ آقای استاندار بر راهحل متناسب با درهی خرمآباد تمرکز کنیم✍️ صادق سیفیاستاندار لرستان در جلسهی کمیسیون مادهی 5 استان اظهار داشتهاند: با توجه به ناکافی و محدودیت زمین در درهی خرمآباد اجازه دادیم مردم از تراکم بیشتری با رعایت عرض معبر و اصول شهرسازی استفاده کنند.در این حیطه، ذکر چند نکته را خارج از موضوع نمیداند؛ نکتههایی که پیشتر نیز نگارنده چندبار زیر عنوانهای مرتبط، در مطبوعات مطرح کردهاست.بر این پایه:در این جلسه به مسئلهای اشاره شده که راهحل آن در صورتمسئله مستتر است؛ اینکه با عنایت به موفولوژی درهی خرمآباد، زمین کافی برای پاسخگویی به نیاز جمعیت آن وجود ندارد و باید برای حل مسئله، تدبیری کرد؛ ولی اینکه تدبیر، در افزایش تراکم خلاصه میشود یا گزینهی نهایی که ساخت شهر جدید است مورد تاکید قرار گیرد، درخور بحث است. بدینترتیب:۱- بررسی آنچه در این دره اتفاق افتاده مبین آن است که استفاده از تراکمِ بیشتر، برای حل مشکلِ کمبود زمین راهحلی کوتاهمدت است که هیچ نگاه راهبردی بلندمدت آن را پشتیبانی نمیکند چراکه این شیوهی تصمیمگیری، به بلندمرتبهسازیهایی به ظاهر «رعایت شده در عرض معبر و اصول شهرسازی» و در عمل، گاه به فرارگاههایی چون کمیسیون ماده ۱۰۰ منجر میشود که هماکنون نیز گلوی محلههای زیادی از شهر را میفشارد؛ با روندی که در نهایت به بنبستی تراژدیک منتهی خواهد شد.دکتر آخوندی وزیر راه و شهرسازی پیشین در سفر به خرمآباد ضمن انتقاد از این الگوی بدقوارهسازی شهرها و نقش کمیسیونهای ماده ۵ در شکلگیری این مدل میگوید: باید در این روش تجدیدنظر کنیم و سکونتگاهها و مکانهای منفصل از شهرهای بزرگ ایجاد کنیم. وی اضافه میکند: در خرمآباد نیاز به توسعهی ساختمانهای بلندمرتبه نیست …در واقع دکتر آخوندی الگویی را مورد نظر قرار دادهاست که استانهای دیگر که حتا کمبود زمین هم ندارند، پیش از انکه گره دست را به دندان بسپارند، با بهرهگیری از آن از طریق ساخت شهرهای جدید به نیاز سرریزهای جمعیتی خود پاسخ دادهاند و این در حالی است که چنین دیدگاهی بارها در مطبوعات استان نیز مطرح شده ولی گوش شنوایی نیافته است؛ بارها گفتهشدهاست: به جای خفه کردن بیشتر شهر و حذف فضاهای تنفسگاهی آن، در کنار تخریب منابع طبیعی کممانند این دره، با مدل بارگذاریهای غیرقابل تابآوری؛ باید توسعهی ناپیوسته و اقماری، جایگزین فشارهای توجیهناپذیر و اصرار بر ورم کردنِ پیوسته و ویرانگر شود. ضمن اینکه تاکیدِ گاهوبیگاهِ بر افزایش تراکم، عملا اولویتِ ساختِ شهر جدید را به حاشیه میبرد.۲- سالهاست در کوچهپسکوچههای کمعرض این شهر بدون در نظر گرفتنِ مؤلفههای امدادرسانی و پدافند غیرعامل از جمله نحوهی مهار جمعیت، فرار و نجات ساکنان و … ساختوسازهای متراکم و بیفاصله میسازند که مصداقی است روشن بر ریسکِ تجمعی، در صورت وقوع حادثه یا سانحه و به عینه حذف عرصهی کافی برای امدادرسانی است.توجه تنها به همین یکمورد، گواهی است بر اینکه افزایش تراکم، یک عنوان انتزاعی نیست بلکه رنگینکمانی از کارکردها و بُردارهای گاه مختلفالجهت، پشت آن صف کشیدهاند؛ کارکردهایی چون خدمات شهری، آب، برق، گاز، آموزش، بهداشت، ورزش، تلفن، فضای سبز، مسایل جمعیتی، روابط انسانی و غولی در هيئتِ ترافیک و … که پیش از هر اقدام، باید وزنشان با وزنِ افزایش تراکم سنجیده شود تا تصمیمها تبدیل به تیری در تاریکی رها کردن و زیستناپذیرنمودن شهر نشود.۳-«درهی خرمآباد» یک واحد طبیعی- تاریخی ارزشمند است که «شهر»، با نابرنامگیهای ویرانساز، خود را برآن «تحمیل» کردهاست.@seymareweekly🌐متن کامل و ادامهی این یادداشت در تارنمای آوای سیمره 👇👇 https://avayeseymare.ir/?p=34018

