دو شعر از مجموعه‌شعر جدیدم «آخرین بوسه»در شماره‌ی جدید مجله‌ی ادبی پیاده‌رو:https://piadero.ir/post…

از دی ماه گذشته از داوود محمدی‌نیا (شاعر، نویسنده و منتقد ادبی) خبری نیست و هم‌اکنون شنیده‌ها حاکی از آن است که او به یک سال حبس تعزیری و دو سال ممنوعیت از خروج از کشور محکوم شده است.از تمام شاعران، نویسندگان، هنرمندان و دوستداران هنر و ادبیات (با هر گرایش ادبی و سیاسی) می‌خواهم که سکوت نکنند و نگذارند این احکام برایمان عادی شود.داوود تا زمانی که آزاد بود، در آثارش صدای مردم ایران بود و از رنج‌های آنان نوشت. حال نوبت ماست که صدای او باشیم.مهدی موسوی@seyedmehdimoosavi2

خورشید مردّد است، کمرنگ شدههر چیز که دست می‌زنم، سنگ شدهانگار که حال و روز دنیا خوش نیستشاید که دلت برای من تنگ شده!مهدی موسوی@seyedmehdimoosavi2

کسوف بود؟ نه! خورشید دل‌گرفته‌ی ظهرپیام تسلیتش را به آسمان می‌داد!مهدی موسوی@seyedmehdimoosavi2

منو به باغ ببر تا تنفّست بکنمنذار مثل گل زینتی، خراب بشممهدی موسوی@seyedmehdimoosavi2

هنوز بچه‌ام و می‌فروشم از آغازتمام فلسفه‌ها را برای یک شکلات!مهدی موسوی@seyedmehdimoosavi2

هر جا چراغ روشنی دیدیدر دورهای خالی از اوهامیا چشم‌های خیره‌ی گرگی‌ست!یا برق دندان‌های خون‌آشام!مهدی موسوی@seyedmehdimoosavi2