1. تمرکز را جایگزین پراکندگی کن.2. رابطه‌های عمیق را بر ارتباط‌های سطحی ترجیح بده.3. برای ادعاهای ب…

1. تمرکز را جایگزین پراکندگی کن.2. رابطه‌های عمیق را بر ارتباط‌های سطحی ترجیح بده.3. برای ادعاهای بزرگ، شواهد معتبر بخواه.4. هماهنگی میان بخش‌های زندگی را به اندازه پیشرفت هر بخش مهم بدان.5. بپذیر که جهان پیچیده‌تر از برداشت‌های اولیه ماست و یادگیری مداوم ضروری است.## پیوند با مدل «تعالی فردی و اجتماعی با رویکرد خودمراقبتی استراتژیک»به نظر من، این کشف می‌تواند به‌عنوان یک استعاره آموزشی (نه به‌عنوان شاهد علمی مستقیم) برای غنی‌تر کردن مدل شما به کار رود. از آن می‌توان یک اصل راهبردی استخراج کرد:> «تعالی، حاصل انباشت توانایی‌ها نیست؛ حاصل کیفیت و هماهنگی پیوندهای میان آن‌هاست.»در مدل شما، این یعنی خودآگاهی، خودشناسی، خودکنترلی، خودتعیینی و خودمراقبتی زمانی بیشترین اثر را دارند که با یکدیگر هماهنگ و هم‌افزا باشند. همان‌گونه که در سامانه‌های پیچیده، رفتار کل صرفاً از مجموع اجزا به دست نمی‌آید، در زندگی انسان نیز کیفیت تعامل میان ابعاد جسمی، شناختی، روانی، اجتماعی، اخلاقی و معنوی می‌تواند تعیین‌کننده‌تر از تقویت جداگانه هر بُعد باشد. این برداشت با نگاه علم سامانه‌ها سازگار است و در عین حال از تعمیم نادرست یافته‌های فیزیک کوانتومی به رفتار انسان پرهیز می‌کند.