جایزه ادبی نوفه در تازه‌ترین برنامه‌ی خود، مسابقه‌ای مستقل برای داستان‌های کوتاه فارسی برگزار می‌کن…

مهلت ارسال آثار اولین دوره‌ی جایزه‌ی نوفه تا ۱۵ مرداد ۱۴۰۵ تمدید شددبیرخانه‌ی جایزه‌ی ادبی نوفه اعلام می‌کند به علت درخواست مکرر علاقه‌مندان، نویسندگان و شرکت‌کنندگان، مهلت ارسال آثار برای اولین دوره‌ی مسابقه‌ی داستان‌کوتاه گمانه‌زن تا ۱۵ مردادماه ۱۴۰۵ تمدید می‌گردد.بنابر اعلام دبیرخانه، این دوره از مسابقه در سه رده‌ی داستانک، داستان کوتاه و رمانک برگزار می‌شود و به بررسی و انتخاب بهترین داستان‌های تألیفی و منتشرنشده در قلمرو ادبیات گمانه‌زن (از جمله علمی‌تخیلی، فانتزی، وحشت، تاریخ بدیل و ادبیات غریب) خواهد پرداخت.بدین‌وسیله از تمامی نویسندگان فارسی‌زبان دعوت می‌شود از این فرصت استفاده کرده و تا پانزدهم مرداد ۱۴۰۵ آثار واجد شرایط خود را از طریق ایمیل submit@noofe.info به دبیرخانه‌ی جایزه ارسال کنند.برای کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با رویه‌ی ارسال آثار، محدودیت کلمات هر رده و شرایط اولیه‌ی آثار ارسالی می‌توانید به پایگاه اطلاع‌رسانی جایزه‌ی نوفه به نشانی noofe.info/submit مراجعه کنید.در صورتی که مطمئن نیستید اثر شما واجد شرایط شرکت در مسابقه است، می‌توانید به متن کامل فراخوان به این آدرس رجوع کنید:noofe.info/noofe-short-story-contest-1405… می‌شود که ارسال اثر به دبیرخانه به‌منزله‌ی مطالعه و پذیرش کامل آیین‌نامه‌ی مسابقه است.در این مقطع دبیرخانه‌ی اولین دوره‌ی مسابقه‌ی داستان کوتاه نوفه لازم می‌داند به برخی از سوالات پرتکرار مخاطبان درباره‌ی آیین‌نامه‌ی این دوره از جایزه پاسخ دهد.۱. این دوره از جایزه‌ی ادبی نوفه «اولین دوره‌ی مسابقه‌ی داستان کوتاه» است و در سه رده‌ی مختلف برگزار می‌شود:- رده‌ی داستانک (Flash Fiction): آثار دارای حداقل ۷۵۰ و کمتر از ۱۵۰۰ کلمه.- رده‌ی داستان کوتاه (Short Story): آثار دارای حداقل ۱۵۰۰ و کمتر از ۷۵۰۰ کلمه.- رده‌ی رمانک (Novelette): آثار دارای حداقل ۷۵۰۰ و حداکثر ۱۷٬۴۹۹ کلمه.۲. هر نویسنده مجاز است در هر سه رده شرکت کند اما در هر رده از هر نویسنده تنها یک اثر مورد داوری قرار می‌گیرد.۳. چنانچه نویسنده‌ای در هر یک از رده‌های مسابقه بیش از یک اثر به دبیرخانه ارسال کند، تنها آخرین اثر یا فایل ارسالی مورد بررسی آیین‌نامه‌ای قرار می‌گیرد و فقط در صورتی که اثر مزبور از نظر آیین‌نامه‌ای مردود اعلام شود، اثر بعدی مورد بررسی دبیرخانه قرار خواهد گرفت. در صورتی که لازم می‌بینید تغییری در فایل ارسالی خود انجام دهید، این موضوع بلامانع بوده و دبیرخانه همواره آخرین اثر ارسالی شما را مورد بررسی قرار می‌دهد.۴. جایزه‌ی ادبی نوفه به طور اختصاصی به بررسی آثار تألیفی ادبیات گمانه‌زن می‌پردازد. بر این اساس، آثار علمی‌تخیلی، فانتزی، وحشت، تاریخ بدیل، ادبیات غریب، نیو ویرد، پادآرمان‌شهری، آخرالزمانی و ترکیب‌های نوآورانه‌ی این گونه‌ها امکان شرکت در مسابقه را دارند. آثار واقع‌گرایانه‌ای که فاقد عناصر یا رویکرد گمانه‌زن باشند و همچنین ناداستان، جستار، شعر، نمایشنامه، کمیک، کتاب خردسال، خاطره و روایت مستند، در این مسابقه داوری نخواهند شد.۵. در صورتی که داوران مسابقه در هر یک از مراحل داوری تشخیص دهند اثری به کمک هوش مصنوعی نوشته یا ویرایش نهایی شده است (به‌نحوی که خروجی نهایی محصول هوش مصنوعی تلقی شود)، این حق را دارند که اثر را از فرآیند داوری خارج کرده و مردود اعلام کنند.۶. در صورتی که نسبت به دریافت اثر خود توسط دبیرخانه تردید دارید یا ایمیل تأییدیه دریافت نکرده‌اید، می‌توانید به این صفحه مراجعه کنید. این صفحه در بازه‌های زمانی ۴۸ ساعته به‌روزرسانی می‌شود.۷. همینطور صفحه‌ی رسمی جایزه‌ی ادبی نوفه در اینستاگرام پاسخگوی سوالات شماست.تاریخ شروع فرآیند داوری، اعلام فهرست نامزدهای نهایی و نتیجه‌ی نهایی مسابقه به وسیله‌ی دبیرخانه اعلام خواهد شد. همچنین از آثار برگزیده طی مراسمی تقدیر شده و برنده‌ی هر رده نشان سنجاقک طلایی نوفه را دریافت خواهد کرد. آثار منتخب داوران در رده‌های مختلف این دوره از مسابقه‌ی داستان کوتاه نیز به انتشار خواهند رسید.جایزه‌ی نوفه پیش از این سه دوره و در یک بخش اصلی «رمان گمانه‌زن سال» و دو بخش فرعی «فصل اول» و «رمان نوجوان گمانه‌زن» برگزار شده است و در تمامی ادوار خود به صورت انحصاری و تخصصی به بررسی آثار تألیفی گمانه‌زن فارسی پرداخته است.در فرهنگ لغت و متون کهن، نوفه به معنای «صدا»، «بانگ»، «فریاد»، «همهمه» و «آواز بلند» است. در علوم مهندسی، آکوستیک و ارتباطات، «نوفه» معادل دقیق واژه‌ی انگلیسی Noise (نویز) است؛ یعنی صدا یا سیگنالی که نظم محیط را به هم می‌ریزد یا در فرکانس‌های معمول اختلال ایجاد می‌کند.

🌃⚡ تجربه « سایبرپانک: رویای نئونی »اگر یک شب فرصت داشته باشی وارد جهانی بشی که مرز بین انسان و ماشین، واقعیت و مجاز، آزادی و کنترل در اون محو شده، چه چیزی کشف خواهی کرد؟در تجربه «سایبرپانک: رویای نئونی» با کمک داستان، تصویر، موسیقی و بازی، وارد یکی از تأثیرگذارترین جهان‌های فرهنگی معاصر می‌شیم؛ جهانی که از دل ادبیات بیرون اومده اما امروز بیش از هر زمان دیگری به زندگی ما نزدیک شده.📋 توی این تجربه چه اتفاقی میفته؟● آشنایی با جهان سایبرپانک و ایده‌های اصلی اون در فضایی با موسیقی و حال‌وهوای نئونی.● خوانش بخش‌هایی از داستان «کروم‌سوزی» اثر ویلیام گیبسون و گفتگو درباره ریشه‌های این ژانر.● تماشای تصاویر و سکانس‌هایی از آثاری مثل ماتریکس، بلید رانر، آکیرا و سایبرپانک ۲۰۷۷.● تجربه گروهی بازی REZ؛ اثری که موسیقی، تصویر و تعامل را به شکلی منحصربه‌فرد ترکیب می‌کند.● گفتگوی پایانی درباره این پرسش که چه مقدار از آینده سایبرپانکی امروز به واقعیت زندگی ما تبدیل شده است.🤝 این تجربه به چه کسایی پیشنهاد میشه؟● علاقه‌مندان به ادبیات علمی‌تخیلی، سینما و بازی‌های ویدیویی.● کسانی که به فناوری، آینده و تأثیر آن بر زندگی انسان علاقه دارند.● افرادی که از تجربه‌های فرهنگی متفاوت و گفتگوهای عمیق لذت می‌برند.👤 برگزارکننده:گروه سفید⏰ زمان برگزاری:پنجشنبه ۸ مرداد | ساعت ۱۷ تا ۱۹:۳۰📍 محل تجربه:حوالی میدان تجریش💵 هزینه شرکت در تجربه:۴۵۰ تومان ثبت‌نامvadoostan.ir/app/experiences/pCnAJD2QBNse

سینما موقع نشان دادن قرون وسطی همیشه جو داده و دلش خواسته قرون وسطی را زیادی سیاه و نابود نشان بدهد. اگر اهل تاریخ باشید این ۶ موضوع حتما روی مخ‌تان خواهد بود.🏰❌اولاً که مردم قرون وسطی آن‌قدرها هم چرک و گل‌آلود نبودند، اتفاقا صورت و دست‌هایشان را خیلی می‌شستند، حمام عمومی هم داشتند و لباس‌هایشان را هم تمیز می‌کردند و خلاصه تهمت ناروایی است.😟ثانیاً آن‌هایی که پدر جادوگران را در می‌آوردند مردم قرون وسطی نبودند، بلکه این قضیه‌ی شکار جادوگر و ساحره مربوط به قرن پونزدهم تا هفدهم است. راستش کلیسای قرون وسطی اصلا زیر بار نمی‌رفت که جادو وجود دارد. چه برسد به اینکه بخواهد شکارشان هم بکند. 😟سیماً بخدا زره‌ها با یک ضربه‌ی شمشیر سوراخ نمی‌شدند. زره فولادی برای دفع ضربه ساخته شده بود و شکست‌دادن شوالیه‌ی زره‌پوش، این‌‌قدر بچه‌بازی نبود.😟چهارماً محاصره‌ی قلعه‌ها این‌طور مایکروفری نبود که چندساعته کلک یک قلعه را بکنند. محاصره‌ها ممکن بود ماه‌ها یا سال‌ها طول بکشند و بیشتر از شمشیر و منجنیق، گرسنگی، بیماری و قطع آذوقه نتیجه را تعیین می‌کرد.😟مورد پنجم هم این که لباس‌های مردم قرون وسطی فقط قهوه‌ای و خاکستری نبود. قرون وسطایی‌ها سلیقه‌شان بهتر از این حرف‌ها بود و عاشق رنگ‌های تند، لباس‌های متضاد و خودنمایی بودند.❌و آخر سر هم اینکه میخانه‌ها؟ از این پاتوق‌های دارک بازی‌های فانتزی نبودند و خیلی وضعیتی شبیه خانه‌های Airbnb حالا داشتند و مسافر را موقتاً جا می‌دادند و یک چیزی بین مهمان‌خانه و اقامتگاه خانگی بودند.این‌ها فقط خلاصه‌ی ماجراست. نسخه‌ی کامل مقاله با جزئیات بیشتر، مثال‌های سینمایی و توضیح هر شش دروغ در مجله‌ی سفید منتشر شده است.«۶ دروغی که سینما درباره‌ی زندگی در قرون وسطی به خورد ما داده است»

یک زمانی آینده نقره‌ای بود؛ شفاف، براق، پر از دکمه‌های عجیب و دستگاه‌هایی که قرار بود زندگی را نجات بدهند.🖥🎮📞🎮👾کامپیوترها خاکستری و کرومی بودند، گوشی‌ها با یک حرکت نمایشی باز می‌شدند، رابط‌های کاربری می‌درخشیدند و حتی وسایل پلاستیکی هم دوست داشتند شبیه فلز به نظر برسند. انگار بشر مطمئن بود چیزی شگفت‌انگیز پشت درهای سال ۲۰۰۰ منتظرش ایستاده است.اسم این رؤیای جمعی Y2K بود؛ آخرین دوره‌ای که به تکنولوژی به چشم ابزار نگاه نمی‌شد، بلکه تکنولوژی نوعی جادوی جدید بود.اینترنت قرار بود مرزها را از بین ببرد، کامپیوترها می‌خواستند دانش را همگانی کنند و وعده داده بودند که آینده پر از شهرهای کرومی، ماشین‌های پرنده و نمایشگرهای هولوگرافیک باشد.اما آن آینده هیچ‌وقت نرسید.ماشین‌های پرنده نیامدند؛ عوضش هوش مصنوعی‌هایی آمدند که هنوز بهشان شک داریم. شهرهای شیشه‌ای آن‌چنانی ساخته نشدند؛ ولی زندگی‌هایمان توی صفحه‌‌های‌ نمایش افتاد. اینترنت هم که نیامده خودش میدان تازه‌ای برای جنگ و اختلاف شد و آن‌چنان هم صلح و دانش را گسترش نداد.شاید برای همین است که نسل امروز دوباره سراغ iMacهای شفاف، پلی‌استیشن خاکستری، گوشی‌های تاشو و گرافیک‌های براق رفته است؛ احتمالا موضوع فقط نوستالژی خشک‌و‌خالی نیست، بلکه نسل زدی‌ها دنبال احساسی می‌گردند که خیلی وقت است از دست رفته. حس ذوق و شوق نسبت به آینده.دلمان تنگ زمانی‌ست بود که هنوز فکر می‌کردیم فردا، از امروز زیباتر خواهد بود.😎مطلب کامل «روایت آینده به سبک Y2K» را در مجله‌ی سفید بخوانید.3feed.ir/y2k/

در ایرلند قرون وسطی، حتی زنبورها هم قانون داشتند! 🌚اگر زنبورهای همسایه وارد زمین شما می‌شدند و شهد گل‌هایتان را «می‌دزدیدند»، می‌توانستید درخواست غرامت کنید. فقط یک مشکل وجود داشت: چطور ثابت می‌کردید زنبورهای مجرم متعلق به کدام کندو هستند؟راه‌حل قانون‌گذاران ایرلندی عجیب اما هوشمندانه بود: روی زنبورها آرد بپاشید و ردشان را تا خانه دنبال کنید!در مجموعه‌قوانینی به نام «بچبرتا»، تقریباً برای همه‌چیز حکمی وجود داشت؛ از مالکیت دسته‌های زنبور و دزدیدن کندو گرفته تا نیش‌زدن رهگذران، مرگ انسان‌ها و پرداخت غرامت با عسل، کندو یا حتی گاو.زنبورها آن‌قدر برای اقتصاد و بقای جامعه اهمیت داشتند که درست مثل گاو و گوسفند، در دسته‌ی دام‌های اهلی قرار می‌گرفتند و از حمایت قانونی برخوردار بودند.شاید عجیب‌ترین بخش ماجرا این باشد که مردم هزار سال پیش می‌دانستند نابودی زنبورها می‌تواند به قحطی و مرگ انسان‌ها منجر شود؛ چیزی که امروز، با وجود تمام دانش و فناوری‌مان، هنوز برای جلوگیری از آن به اندازه‌ی کافی جدی نیستیم.به نظرتان قوانین قرون وسطایی برای حفاظت از زنبورها از قوانین امروزی عاقلانه‌تر نبودند؟مطلب کامل را در مجله‌ی سفید بخوانید. 🆕3feed.ir/why-early-medieval-ireland-had-l…

سفید؛ مجله‌ای برای ذهن‌های کنجکاو@sefeedirاگر از مطالب تکراری خسته شده‌اید و دنبال نوشته‌هایی هستید که شما را به فکر وادارند، «سفید» برای شماست.در سفید از کتاب، فیلم، بازی، علم، فلسفه، تاریخ، فناوری و ایده‌های عجیب می‌خوانید.اگر عاشق یاد گرفتن، کشف کردن و فکر کردن هستید، به سفید سر بزنید و دنیایی از روایت‌های متفاوت را تجربه کنید.@sefeedirhttps://3feed.irسفید را به دوستان‌تان معرفی کنید 🙏لطفا این پست را به اشتراک بگذارید ✌️