.و من،مثل سايه كه بخواهد از تن جدا شود،مثل تن كه بخواهد از جان جدا شود،می خواهم از ياد بروم...@Saz…
انتشار: 2026/08/17 13:54 UTCدریافت: 2026/08/17 19:59 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/17 19:59 UTC
.و من،مثل سايه كه بخواهد از تن جدا شود،مثل تن كه بخواهد از جان جدا شود،می خواهم از ياد بروم...@SazoChakameoKetab☘🌿🍂☘🌿🍂☘🌿🍂#آنا_آخماتووآ🔃 ملکی🎨 Kaoru Yamada Japan, b.1975.
پستهای تلگرام — ساز چکامه کتاب
هرگز تسلیم نشو ...@SazoChakameoKetab
#یک_فنجان_تفکر ☕️چرا زندگی ما تغییر نمیکند؟بی شک عوامل متعددی دست به دست هم میدهد تا زندگی ما تغییر نکند. یکی از مهمترین دلایل پدیده "امید منفی" است.امید منفی نوعی "مثبت اندیشی انفعالی" ست. یعنی فرد دست روی دست میگذارد و برای تغییر زندگی قدمی بر نمیدارد.او صرفا امیدوار است فرجی حاصل شود و معجزهای رخ بدهد.افراد گرفتار در تله امید منفی عموما منتظر رسیدن یک فریادرس، فرشته، ابر قهرمان هستند تا روزی ظهور کند و او یا هم کیشانش را به سرزمین موعود ببرد.اگر تکاپو ندارید و تنها سناریویتان برای رسیدن به خوشبختی، بدست آوردن یک "عشق"، رابطه رویایی و بدون چالش یا ظهور یک ناجی است، بدانید در تله امید منفی گرفتارید و این عامل متحول نشدن زندگیتان است. شما مسئول ایجاد تغییر زندگیتان هستید.@SazoChakameoKetab☘🌿🍂☘🌿🍂☘🌿🍂
ساز چکامه کتاب pinned «#تاریخ_امروز☀️ 29°- 40°📍 خورشیدی✴️ 1405/05/27 سه شنبه - 27 اَمرداد 1405 میلادی✝ 2026-08-18 Tuesday - August 18, 2026 قمری❎ ١٤٤٨/٠٣/٠٥ الثلاثاء - ٠٥ ربیع الاول ١٤٤٨ #روزها🌈 🙅♂روز جهانی هرگز تسلیم نشو #رویدادها👁🗨 🔵۱۱۰۰ خ- شهر شماخی در ولایت شیروان ایران…»
😊زمان ما همه چیز فرق میکرد؛یادمه بچه بودیم سرِظهر که از مدرسه میومدیم ناهار میخوریم و تندتند مشقامونو مینوشتیم که وقتِ کارتون بشینیم پای تلویزیون ، بعدازظهرم که برنامه کودک شروع میشد بالشتا ردیف میشد جلوی تلویزیونِ چهارده اینچ گوشه اتاق،زمان ما لاک پشتای نینجا و کارتونای آبکي الان نبود؛ما با بچههای کوه آلپ ،حنا، دکتر ارنست، مهاجران، پینوکیو و سندباد، سرندیپیتی، با النگ دولنگ و دون دون و کلاه قرمزی زندگي میکردیم!!!😍اون روزا سریالِ شبکه خانگیمون پدرسالار بود و شبا میشستیم پای سختیای زندگي اوشین، زمان ما اینهمه خوراکي رنگارنگ با برندای مختلف نبود! یه پفک نمکي بود که به عشقِ میک زدن انگشتامون بعد تموم شدنش میخوردیم،عصرا یه طرف کوچه پسرا با توپ چندلایشون گل کوچیک بازی میکردن و دخترا بساطِ خاله بازی و لي ليِ شون به راه،اونایي ام ک مثل ما اجازه تو کوچه بازی کردن نداشتن چادر گلدارای مامانو برمیداشتن و از این سر اتاق تا اون سر اتاق میبستن و خاله بازی میکردن…😢بچگیای ما با بلوز یقه اسکي و دامن پف پفي و شلوارای مامان دوز گذشت نه لباسای مارک و خدا تومنِ پشت ویترینِ فلان مغازه الان!!😝زمان ما باربي نبود؛پي اس فور و ایکس باکس نبود که هر روز هم ورژن جدید و یه مدل بالاترش بیاد،همه عشقمون همون آتاری دستي بود که هواپیماشو به هوای رنگِ ماتیکيپیش زمینش بازی میکردیم!😕زمان ما همه چي ساده بود…بچه های الان نميتونن طعمِ ملس و دلچسب اون روزا رو بچشن،نمیتونن لذت له کردن قند با تهِ استکان توی نعلبکي و با انگشت خوردنِ خامه روی شیر شیشه ای های زمان مارو حس کنن!!😢اونا هیچوقت نمیفهمن خوردن آلاسکا دوقلو و بستني توپي وسط ظهرِ داغ مرداد چه کیفي میده!!نمیدونن دیکته پاتخته ای با گچای رنگي یعني چي!حتي شیریني سر کردن چادر نمازِ مامان و وایسادن پای سجاده و الکي خوندن رو درک نمیکنن…😔زمان ما بچه ها بچگي میکردن نه اینکه هنوز بدنیا نیومده به صورت حرفه ای کار با گوشي و سلفي گرفتن رو بلد باشن!!😌همه ی تکنولوژیمون همون تلفن نارنجيای سیم فرفری بود؛خبری از موبایل و تلگرام نبود که همه سرشون توی این کانال و اون سوپر گروه یا پي وی ده نفر همزمان باشه که حواسش نباشه وقتي مادرش داره باهاش حرف میزنه به جای زبون یه مَني بیخودی کَله ده مني رو تکون نده!😉اون وقتا از دوساعت مونده به ظهر بوی خوشِ خورشتای جا افتاده کوچه رو بر میداشت مثل حالا نبود که ساعت سه بعدازظهرم اجاقِ خونه خاموش باشه و هیچ بویي از آشپزخونه نیاد حتي بوی ته دیگِ سوخته!!!😋شکست عشقي مثل حالا مد نبود ،دخترا تا اسم یه پسر میومد از خجالت تو هفت تا سوراخ قایم میشدن و پسرا نگاه چپ نمیکردن به کسي ،اما الان قربونشون برم همه سه چهار تا داداش و sis و دوست اجتماعي سوای بي اف،جي افشون دارن!!😁میدوني بچگي ما همه چي فرق میکرد…حتي زمستوناشم زمستون بود!!تا کمر برف میومد و ذوقِ تعطیلي فردا مدرسه رو بخاطر برف روی زمین داشیتم نه ذرات آلاینده ی معلق توی هوا!!😄زمان ما خیلي هم دور نیست…شاید بیست و دو سه سال پیش…اما،اون وقتا همه چيز ساده بود! درست مثلِ همون نون و پنیر،خیار گوجه ی عصرا😁😁😁@SazoChakameoKetab☘🌿🍂☘🌿🍂☘🌿🍂
روز جهانی سرندیپیتییادآوری خاطرات دوران کودکی و نوجوانی مان را این بار با مجموعه به یادماندنی "سرندیپیتی" آغاز می کنیم. این کارتون نیاز به معرفی ندارد، چرا که موجود صورتی رنگ و عجیب و غریب سرندیپتی در ذهن بچه های دیروز مانده است. او شخصیتی داشت که بچه ها را به خود جذب می کرد.مجموعه "سرندیپیتی" با نام اصلی "داستان های سرندیپیتی: دوستان در جزیره پیور" به کارگردانی نوبو اونکی است و داستان درباره یک بچه به نام کنا و یک موجود اسطوره ای با نام سرندیپیتی بود که ناخواسته به جزیرهای ناشناخته وارد می شوند. آنها با نجات دادن حیوانات جزیره محبوب اهالی جزیره می شوند.@SazoChakameoKetab☘🌿🍂☘🌿🍂☘🌿🍂
