#زندگاناو‌ نیز گذشت از این گذرگاهوآن کیست که نگذرد بر این راهچه خوب است این حرف‌ها به زندگانمان گفت…

#زندگاناو‌ نیز گذشت از این گذرگاهوآن کیست که نگذرد بر این راهچه خوب است این حرف‌ها به زندگانمان گفته شود نه در ماتمشانکه البته انانکه خود چیزی نمی گویند و نگفتند بر ماست که بگوییم که بودند و‌چه کردند تا نامشان بماند تا یادشان زنده گردد، تا برای نسلهای آینده الگویی باشداو هم در ظاهر مردی بود برای خودش و خانواده اش و درگیر زندگی شخصی اش و … و آنقدر چیزی نگفت که نزدیک ترین کسان و اشنایانش از جایگاه و منزلت علمی و حرفه ای اش بی خبر بودند و ماندند بی خبر. دکتر مرتضی منصوری زاده ۱۸ مهر ۱۳۴۱ در روستای سرسختی علیا استوی تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را در سرسختی و سپس شهرستان شازند گذراند و مانند هر روستا زاده ای در امور کشاورزی کمک و یار پدر بودبرای ادامه تحصیلات دبیرستان راهی اراک شد و در رشته برق از هنرستان اراک دیپلم گرفت و همزمان در مطب شادروان دکتر محسن صدیقی دستیار وی بود و از آنجا به رشته پزشکی علاقمند شد. خاتمه تحصیلات دبیرستان مصادف با جنگ و تعطیلی دانشگاه ها به دلیل “انقلاب فرهنگی” بود. او در سال ۱۳۶۱ راهی خدمت سربازی و اعزام به خط مقدم جبهه جنوب شد در آنجا در اثر اصابت ترکش به ناحیه قفسه سینه (نزدیک به قلب) مجروح شد و پس از مدت نقاهت مجددا به جبهه بازگشت در حالیکه پزشکان عمل جراحی را دارای خطر می دانستند، آن ترکش با او و در بدن او ماند به یادگار. وی که سزاوار استفاده از مزایای جانبازی بود هیچگاه از این فرصت برای منافع شخصی نظیر ورود به دانشگاه استفاده نکرد. پس از اتمام خدمت سربازی بطور خود اموز دوره رشته تجربی را گذراند و دیپلم گرفت و پس از گذراندن دوره های مقدماتی و قبولی در ازمون دانشگاه های پزشکی ایتالیا مجوز ورود به دوره دکتری پزشکی دانشگاه تورینو ایتالیا را دریافت کرد و در شهوریور ۱۳۶۵ به همت پدر بزرگوارش راهی ایتالیا شد و با سختکوشی بی نظیر مدارج علمی را طی کرد. باقی ماجرا از زبان اساتید و دکترهای بیمارستان و دانشگاه تورینو در پی می اید.دکتر مرتضی منصوری دکترای پزشکی و جراحی را از دانشگاه تورینو ایتالیا در سال ۱۳۷۲ (مصادف با ۱۹۹۳) دریافت کرد. او سپس تخصص آسیب شناسی بالینی با گرایش ایمونو هماتولوژی را در این دانشگاه ایتالیا تکمیل کرد و پس از آن به درجه فوق تخصص در زمینه بیماریهای نادر دست یافت. او داراى كَواهى ملى هماهنكى اهداى عضو و پيوند از مركز ملى پيوند ايتاليا بود وسالهاى متمادى به عنوان مسئول مركز عملياتى پيوند عضو و هماهنگ كننده پيوند اعضاى قفسه سينه در حوزه شمال يتاليا فعاليت كرد. دكتر مرتضى منصورى همچنين به عنوان يزشك ارشد مركز منطقه اى پيوند طى سالهاى طولاني به صد ها نفر جان تازه اى بخشيد.از ديكَر افتخارات او عنوان پزشك ارشد بخش ايمونوژنتيك و زيست شناسى پيوند است.دكتر منصورى همجنين به عنوان مدرس چندين دوره دانشكاهى وكارشناسى ارشد در زمينه ايمونوژنتيك، زيست شناسى پيوند، وهماهنكَى اهداى عضو فعاليت هاى چشمكَيرى را داشته است.او داراى مقاله هاى علمى متعدد در حوزه ايمونولوژى، بيمارى هاى نادر و پيوند اعضا مى باشد.انجمن پزشكى اهداى عضو و بيماريهاى نادر ايتاليا ضمن ابراز تاسف عميق از درگذشت اين متخصص برجسته، در نظر دارد كه از اين پس يك دوره تخصصى آموزشى با ياد ونام دكتر مرتضى منصورى براى پزشكان حوزه پيوند اعضا تاسيس كرده و آن را به نام دكتر مرتضی منصوری نام گذاری کند.اما اگر او را اکنون زبان سخن بود این رباعی خیام را شاید در وصف حال خود برای ما می خواند: یک چند به کودکی باستاد شدیمیک چند به استادی خود شاد شدیمپایان سخن شنو که ما را چه رسید از خاک بر آمدیم و بر باد شدیمیادش جاودان. مصطفی صدیقی ۳ مرداد ماه ۱۴۰۵#دکترمرتضی_منصوری@sarsakhtiolyaa@sarsakhtiiolya