ساقیا برخیز و دَردِه جام راخاک بر سر کن غم ایام راساغر می بر کفم نِه تا ز بَربَرکِشم این دلق اَزرَق…

ساقیا برخیز و دَردِه جام راخاک بر سر کن غم ایام راساغر می بر کفم نِه تا ز بَربَرکِشم این دلق اَزرَق‌فام راگر چه بدنامی‌ست نزد عاقلانما نمی‌خواهیم ننگ و نام راباده دَردِه چند از این باد غرورخاک بر سر نفس نافرجام رادود آه سینهٔ نالان منسوخت این افسردگان خام رامحرم راز دل شیدای خودکس نمی‌بینم ز خاص و عام رابا دلارامی مرا خاطر خوش استکز دلم یک باره بُرد آرام راننگرد دیگر به سرو اندر چمنهرکه دید آن سرو سیم‌اندام راصبر کن حافظ به سختی روز و شبعاقبت روزی بیابی کام راحافظ