🎙 روزهای مهم شهریور در بازار ارزپایان زمان آتش‌بس ۶۰ روزه بین ایران و آمریکا که تصور می‌شد برای باز…

📺یک کتاب خوب می‌تواند نگرش شما به زندگی را تغییر دهد.خواندن ذهن را تغذیه می‌کند، آگاهی را گسترش می‌دهد، امکان‌های جدیدی را معرفی می‌کند و می‌تواند ما را به چالش کشیدن الگوهایی وادارد که سال ‌هاست تکرار کرده‌ایم.──────📗 t.me/Audiobook_p#کتاب_صوتی_وپادکست

🔵چرا نسل Z تمایلی به بیمه تامین اجتماعی ندارد؟احسان سهرابی، فعال کارگری و عضو پیشین شورای عالی حفاظت فنی وزارت کار:نسل Z و متولدین دهه هشتاد سواد اجتماعی و اقتصادی بالایی دارند و آزمون و خطای بیمه را در نسل پدر و مادر خود به وضوح می‌بینند.وقتی پدر و مادری از مستمری ناکافی و درمان تامین اجتماعی گله می‌کنند، نمی‌توان انتظار داشت نسل Z نگاه مثبتی به بیمه داشته باشد.مهم‌ترین چیزی که برای نسل Z بسیار مهم است، حق انتخاب است. باید مشخص باشد با پول من چه می‌کنند.وقتی جوانی می‌گوید ماهی یک گرم طلا می‌خرم و بعد ۳۰ سال با نیم‌کیلو طلا خانه‌ای برای پیری می‌خرم، نمی‌توان او را مجبور به تحمل یک سازمان ناکارآمد کرد.ما هنوز برای پلتفرم‌ها و مشاغل آزاد نظام جامع بیمه‌ای تعریف نکرده‌ایم؛ انتظار اعتماد نسل جدید، بی‌جا نیست.بر نسل جدید با شیوه‌های قدیمی نمی‌توان حکمرانی کرد.اگر صندوق‌ها تغییر نکنند، جوانان به سمت بیمه دولتی نخواهند رفت و آینده تامین اجتماعی بحرانی‌تر می‌شود./هم میهن‎‌─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 @sanatir 🌐کانال #مدیران‌صنعت

🔵یک درخواست ساده از معاون رئیس‌جمهور؛ رزومه خود را برای مردم منتشر کنید✍️حسین مقیسهجناب آقای سقاب اصفهانی،پست قبلی خود را با این جمله آغاز کردم:بیچاره خودروساز؛ هم باید خودرو تولید کند، هم باید به جای سیاست‌گذار برای کشور سیاست‌گذاری کند!شما امروز معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان بهینه‌سازی و مدیریت راهبردی انرژی هستید؛ سازمانی که قرار است درباره یکی از پیچیده‌ترین مسائل اقتصادی، صنعتی و فنی کشور تصمیم‌سازی کند.بنابراین یک درخواست ساده دارم:رزومه تحصیلی و اجرایی خود را به‌صورت رسمی و شفاف منتشر کنید؛ رشته، دانشگاه، مقطع، وضعیت مدرک دکتری و سوابق اجرایی مرتبط.این درخواست سیاسی یا شخصی نیست. مردم حق دارند بدانند فردی که درباره انرژی، مصرف سوخت و صنعت خودرو سیاست‌گذاری می‌کند، چه پشتوانه علمی و اجرایی دارد.البته قرار نیست رئیس سازمان انرژی الزاماً مهندس خودرو یا نیروگاه باشد. اما اگر چنین تخصصی ندارد، سؤال مهم‌تر این است:تیم کارشناسی و پشتوانه علمی تصمیمات سازمان چیست؟برای نمونه، آیا سازمان شما راندمان طراحی و راندمان واقعی نیروگاه‌های کشور را مقایسه کرده و می‌داند چه مقدار گاز به دلیل افت راندمان، شرایط محیطی، تعمیرات و بهره‌برداری نامناسب هدر می‌رود؟و مهم‌تر:چه مقدار از این گاز را می‌توان بدون ساخت نیروگاه جدید و فقط با بازتوانی و افزایش راندمان نیروگاه‌های موجود آزاد کرد؟اینها دقیقاً پرسش‌هایی است که از سازمان متولی بهینه‌سازی انرژی انتظار پاسخ به آنها می‌رود.و حالا برگردیم به صنعت خودروگفتن اینکه خودروها پرمصرف‌اند کافی نیست.مصرف خودرو باید با توجه به استاندارد، سیکل آزمون، کیفیت و اکتان سوخت، فناوری موتور، وزن و کلاس خودرو، ترافیک و شرایط واقعی استفاده بررسی شود.سؤال آیا سوخت با کیفیت جهت تولید موتورهای مدرن و کم‌ مصرف داریم ؟ توسعه بعضی فن‌آوری‌ها لازم و ملزوم هم هستندهمچنین باید مشخص باشد سهم هر عامل در ناترازی بنزین چقدر است؛ از فناوری خودرو و کیفیت سوخت گرفته تا خودروهای فرسوده، حمل‌ونقل عمومی، ترافیک و قاچاق سوخت.اما یک سؤال مهم دیگربرنامه سازمان شما برای مقابله با قاچاق سوخت چیست؟در برخی برآوردها و اظهارنظرها، حجم قاچاق سوخت بسیار بالا عنوان شده و حتی سهمی در حدود یک‌چهارم سوخت تولیدی مطرح شده است.اگر حتی بخشی از این برآورد درست باشد، نمی‌توان ناترازی بنزین را فقط با متهم کردن خودروها و خودروسازان توضیح داد.مردم حق دارند بدانند:چه مقدار سوخت قاچاق می‌شود؟سازمان شما چه برآورد دقیقی از آن دارد؟برنامه مشخص برای کنترل زنجیره توزیع و جلوگیری از قاچاق چیست؟و کاهش قاچاق چه میزان از ناترازی را می‌تواند جبران کند؟مسئله انرژی یک زنجیره به‌هم‌پیوسته است:پالایشگاه → سوخت → شبکه توزیع → قاچاق/مصرف داخلی → نیروگاه و حمل‌ونقل → خودرو → مصرف‌کنندهاگر برای این زنجیره یک مدل جامع و عددی نداشته باشیم، مقصرسازی بسیار ساده‌تر از بهینه‌سازی خواهد بود.صنعت خودروی ایران قطعاً اشکالات جدی دارد؛ اما اگر قرار است برای آن نسخه نوشته شود، مردم حق دارند بدانند:این نسخه از چه دانش، تجربه و داده‌ای آمده است؟من از جناب آقای سقاب اصفهانی نمی‌خواهم مهندس خودرو یا نیروگاه باشند؛ اما در رأس سازمان بهینه‌سازی انرژی، داشتن دانش و فهم مناسب از اقتصاد انرژی، سیاست‌گذاری و سازوکارهای فنی و اقتصادی مصرف و اتلاف انرژی، بلاشک از الزامات این مسئولیت است.بنابراین مطالبه روشن است:رزومه خود را منتشر کنید و برنامه خود را برای اصلاح نظام انرژی، افزایش راندمان نیروگاه‌ها، کاهش مصرف سوخت و مقابله با قاچاق ارائه دهید.آن‌وقت کارشناسان و مردم قضاوت خواهند کرد.مسئله فقط این نیست که خودروهای ما چقدر بنزین مصرف می‌کنند؛مسئله این است که سیاست‌گذار ما چقدر مسئله مصرف و اتلاف انرژی را می‌شناسد.مقصریابی آسان است؛ بهینه‌سازی انرژی، دانش و سیاست‌گذاری می‌خواهد.#انرژی #خودرو #بهینه_سازی_انرژی‎‌─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 @sanatir 🌐کانال #مدیران‌صنعت

🎙️تصمیم کُبرایِ حاکمان ایران جنگ، انرژی و اصلاحات اقتصادی محری: محمد فاضلیمهمان: امیر کرمانییوتیوپ‎‌─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 t.me/sanatir 🌐کانال #مدیران‌صنعت

🔵توافق بعدی با ایران چه درس‌هایی می‌تواند از توافق موقت سال ۲۰۱۳ بگیرد؟✍️ریچارد نفیو | مؤسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک پس از انصراف ترامپ از حمله‌ای گسترده علیه ایران، تلاش‌ها برای توافقی تازه و حل مسئله تنگه هرمز افزایش یافته است. تهران می‌گوید تا زمانی که آمریکا به تفاهم‌نامه ژوئن بازنگردد، محدودیت‌های تجارت و تحریم‌های نفتی را کاهش ندهد، تنگه را باز نخواهد کرد. نفیو معتقد است توافق بعدی باید فقط بر دو هدف فوری متمرکز باشد: بازگشایی تنگه هرمز و دستیابی به تصویری دقیق‌تر از برنامه هسته‌ای ایران. از نگاه او، دولت ترامپ باید بررسی کند چرا تفاهم‌نامه ورسای شکست خورد. مشکل اصلی، زبان مبهم و دامنه بسیار گسترده آن بود؛ از پایان جنگ لبنان و بازگشایی هرمز تا رفع محاصره، بازسازی ایران، برنامه هسته‌ای و تحریم‌ها. نفیو الگوی مناسب‌تر را «برنامه اقدام مشترک» یا JPOA سال ۲۰۱۳ می‌داند. آن توافق محدود و شش‌ماهه بود و قرار نبود همه اختلافات هسته‌ای و تحریمی را حل کند؛ هدفش کاهش تنش و خرید زمان برای مذاکرات بعدی بود. به گفته او، یکی از مشکلات تفاهم‌نامه ورسای فاصله میان متن توافق و توضیحات عمومی واشنگتن بود. آمریکا مدعی شد ایران امتیازات مهم هسته‌ای داده و با بازرسی کامل آژانس موافقت کرده است، در حالی که متن توافق چنین تعهداتی نداشت و تهران نیز این برداشت را رد کرد. در مقابل، JPOA دقیقاً مشخص کرده بود ایران چگونه بخش‌هایی از برنامه هسته‌ای را متوقف یا معکوس کند، با آژانس همکاری کند و ذخایر اورانیوم با غنای بالا را رقیق سازد. تفاهم‌نامه ورسای در حوزه تحریم‌ها نیز بسیار گسترده بود. آمریکا متعهد شده بود معافیت وسیعی برای صادرات نفت ایران صادر کند و میلیاردها دلار دارایی محدودشده را آزاد کند. اما پیام‌های متناقض واشنگتن باعث شد تهران برخی تأخیرها را نشانه بدعهدی یا حتی تله تلقی کند. در JPOA، امتیازات تحریمی محدودتر و روشن‌تر بود. آمریکا کانال مالی تجارت بشردوستانه ایجاد کرد و ایران ماهانه حدود ۷۰۰ میلیون دلار از درآمدهای نفتی مسدودشده خود را دریافت می‌کرد. نفیو می‌گوید همین شفافیت باعث شد اختلافات اجرایی بیشتر فنی تلقی شوند تا نقض سیاسی توافق. او همچنین بر مدیریت انتظارات تأکید می‌کند. دولت ترامپ پیش از نهایی‌شدن تفاهم‌نامه وعده داده بود ایران مواد غنی‌شده را خارج کند، زیرساخت غنی‌سازی را برچیند، تولید موشک را محدود کند و حمایت از نیروهای نیابتی را متوقف سازد؛ اما متن نهایی تقریباً هیچ‌یک از این تعهدات را شامل نمی‌شد. به باور نفیو، اگر مذاکرات مستقیم دوباره آغاز شود، تمرکز باید بر عامل فوری بحران، یعنی جنگ و بسته‌شدن آبراه‌های بین‌المللی، و در کنار آن کاهش احتمال یک بحران هسته‌ای تازه باشد. واردکردن موضوع برنامه موشکی و پهپادی ایران احتمالاً مذاکرات را از مسیر اصلی خارج می‌کند. در مقابل، دستیابی به سطحی محدود از شفافیت هسته‌ای واقع‌بینانه‌تر است، زیرا آژانس بین‌المللی انرژی اتمی سازوکار لازم برای بازرسی را دارد. نفیو می‌گوید آمریکا ظاهراً تصویر دقیقی از تعداد، محل و فعالیت سانتریفیوژهای ایران ندارد. دومین ضرورت، تنظیم دقیق و مرحله‌بندی‌شده توافق است. اعتماد میان ایران و آمریکا کمتر از سال ۲۰۱۳ است؛ بنابراین تعهدات باید روشن باشند و لزومی ندارد همه اقدامات دو طرف هم‌زمان اجرا شوند. دو طرف می‌توانند ابتدا اقدامات فوری مربوط به تنگه هرمز را مشخص کنند و برای تعهدات بعدی جدول زمانی جداگانه‌ای در نظر بگیرند. هر مرحله نیز باید به شکلی نوشته شود که امکان برداشت‌های متضاد به حداقل برسد. سومین نکته، مدیریت پیام‌های عمومی است. نفیو معتقد است پیام‌رسانی دو طرف باید به حفظ آتش‌بس و بازگشایی مسیرهای دریایی محدود شود و از وعده‌هایی بزرگ‌تر از متن توافق پرهیز شود. او همچنین پیشنهاد می‌کند سازوکار جلوگیری از برخورد نظامی میان سنتکام و سپاه فعال شود. از سوی دیگر، درآمدهای نفتی محدودشده ایران می‌تواند در حسابی امانی قرار گیرد و تا زمانی که عبور کشتی‌ها ادامه دارد، بخشی از آن برای اهداف بشردوستانه در اختیار تهران قرار گیرد؛ مدیریت حساب نیز می‌تواند به کشوری مانند پاکستان سپرده شود. در مجموع، نفیو توافق جامع میان ایران و آمریکا را در شرایط فعلی واقع‌بینانه نمی‌داند. از نظر او، توافقی کوچک، روشن و مرحله ‌بندی ‌شده که آتش‌بس را حفظ کند، تنگه هرمز را بازگشاید و حداقلی از شفافیت هسته‌ای ایجاد کند، شانس بیشتری برای دوام دارد. هدف فوری چنین توافقی نباید حل همه اختلافات ایران و آمریکا باشد؛ بلکه باید جلوگیری از جنگی دیگر و ایجاد فضای لازم برای ادامه مذاکرات باشد./فوکوس‎‌─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 @sanatir 🌐کانال #مدیران‌صنعت