⭕️اعتماد به نتانیاهو و فرضیه فروپاشی سریع حکومت ایران؛ دو خطای محاسباتی ترامپ ✍️«فرد کاپلان» روزن…
انتشار: 2026/07/30 16:53 UTCدریافت: 2026/08/02 08:27 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/02 08:27 UTC
⭕️اعتماد به نتانیاهو و فرضیه فروپاشی سریع حکومت ایران؛ دو خطای محاسباتی ترامپ ✍️«فرد کاپلان» روزنامهنگار و تحلیلگر آمریکایی، معتقد است راهبرد دولت «دونالد ترامپ» در قبال ایران بر دو محاسبه نادرست استوار بود؛ اعتماد به ارزیابیهای «بنیامین نتانیاهو» درباره پیامدهای حذف رهبران ارشد ایران و این تصور که ساختار سیاسی کشور در پی حملات هوایی به سرعت دچار فروپاشی خواهد شد؛ فرضیهای که به نوشته وی، نه با واقعیتهای میدانی ایران همخوانی داشت و نه تجربه تاریخی آن را تأیید میکند. 🔹این تحلیلگر آمریکایی سپس به برخی سناریوهای مطرحشده برای تغییر حکومت در ایران اشاره میکند؛ سناریوهایی که به گفته او بر این فرض استوار بودند که همزمان با حملات هوایی، گروههایی در داخل یا خارج ایران بتوانند قدرت را در تهران به دست بگیرند. 🔹کاپلان در این زمینه مدعی میشود یکی از گزینههای مورد بحث، اتکا به برخی چهرههای سیاسی سابق ایران بود تا پس از حذف رهبران ارشد کشور، خلأ قدرت را پر کنند. با این حال، او این فرض را غیرواقعبینانه توصیف میکند و مینویسد چنین شخصیتهایی از پایگاه اجتماعی لازم برای ایفای چنین نقشی برخوردار نبودند و حتی در صورت اجرای چنین طرحی نیز احتمال موفقیت آن بسیار اندک بود. 🔹وی همچنین به برخی گمانهها درباره استفاده از گروههای مسلح کرد مستقر در عراق اشاره کرده و مینویسد این سناریو نیز به دلیل نبود حمایت اجتماعی در داخل ایران، از همان ابتدا فاقد قابلیت اجرایی بود. 🔹کاپلان در ادامه استدلال میکند که در چنین شرایطی، حتی اگر ساختار مدیریتی کشور هدف حملات قرار گیرد، نهادهای مستقر و سازمانیافته با سرعت جای خالی مدیران حذفشده را پر خواهند کرد و مانع فروپاشی ساختار حکمرانی میشوند. 🔹تجربه افغانستان، عراق، اوکراین و در نهایت جنگ با ایران، همگی نشان دادهاند که توسعه فناوریهای نظامی، افزایش دقت تسلیحات هدایتشونده یا سرعت بیشتر عملیات هوایی، نتوانسته محدودیت بنیادین این ابزار را از میان بردارد. از نگاه این تحلیلگر آمریکایی، تحول فناوری اگرچه میزان دقت حملات را افزایش داده، اما ماهیت رابطه میان قدرت نظامی و تحقق اهداف سیاسی را تغییر نداده است. 🔹مشکل اصلی راهبرد دولت ترامپ در برداشت نادرست از سازوکار قدرت در ایران نهفته بود. این تصور که حذف بخشی از رهبران سیاسی یا نظامی میتواند به سرعت خلأ قدرت ایجاد کند و زمینه تغییر حکومت را فراهم سازد، با واقعیت ساختار سیاسی ایران سازگار نبود.irna.ir/xjXTGS @samassoumi

