💢دوباره میسازمت وطن!◽️سیمین بهبهانی (۲۸ تیر ۱۳۰۶-۲۸ مرداد ۱۳۹۴) را میتوان برجستهترین بانوی غزل…
انتشار: 2026/07/19 21:36 UTC
💢دوباره میسازمت وطن!◽️سیمین بهبهانی (۲۸ تیر ۱۳۰۶-۲۸ مرداد ۱۳۹۴) را میتوان برجستهترین بانوی غزلسرای ایران نامید؛ تاجاییکه او را «غزلبانوی ایران» یا «نیمای غزل» نیز نامیدهاند. سیمین، در کنار فروغ و پروین اعتصامی، مثلث شعر زنان ایران را نمایندگی میکند. اما سیمین تنها با غزل تعریف نمیشود- او یکی از فعالترین زنان آزادیخواه ایران معاصر بوده است.سیمین خلیلی معروف به سیمین بهبهانی در طول زندگیاش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شدهاند. شعرهای سیمین بهبهانی موضوعاتی همچون عشق به وطن، زن، جنگ، فقر، آزادی بیان و حقوق برابر برای زنان را دربرمیگیرد. به بیانی دیگر، شعرهای او آیینه تمامنمای تاریخ اجتماعی ایران است: «دوباره میسازمت وطن!/ اگر چه با خشت جان خویش/ ستون به سقف تو می زنم/ اگرچه با استخوان خویش…»شعر سیمین به نمایندگی از جامعه زنان همواره صدای خود را بلند کرده و تلاش کرده است نسبت به اتفاقات و حوادث پیرامونش سیاستِ سکوت را انتخاب نکند. این همراهی با صدای مردم و عبورنکردن از اتفاقات و حوادث فرهنگی و اجتماعی جامعه، ارتباطی قوی بین شعر او و مخاطبانش ایجاد کرده است. اگر از منظر جامعهشناسی ادبی شعر بهبهانی را بررسی کنیم خواهیم فهمید که شعر او با محکومکردن نگاه مردسالارانه در بطن جامعه به دنبال ایجاد عدالت اجتماعی بین زن و مرد بوده است، در شعر «فعل مجهول» این نگاه را میتوان بهوضوح دید: «درس امروز قصه غم توست/ تو بگو! من چرا سخن گفتم؟/ فعل مجهول فعل آن پدری است/ که تو را بیگناه میسوزد/ آن حریق هوس بود که در او/ مادری بیپناه میسوزد…»در شعر زنان به ویژه در غزلهای سیمین، زنانگی پرکاربردترین مؤلفهای است که با بهرهگیری از امکانات زیباییشناختی به تصویر کشیده میشود و در چهرههای مختلفی نمود پیدا میکند. بهره زنان از حسهای رمانتیک و مسائل عاطفی و خانوادگی بیشتر است و همین عوامل صدای عاطفی کلمات مختص زنانگی را از بسامد بالایی برخوردار میکند. سیمین در شعر علاوه بر روشنفکری، سنتشکن نیز هست و از جمله شاعرانی است که آگاهانه و آزادانه برخلاف شرایط موجود حاضر، مطابق ذهنیات زنانه خود مینویسد و با روش تازهای برای بیان فردیت، بیپرده و با شهامت، احساسات و تجربههای زنانه خود را بیان میکند و هویت زنانه خود را نشان میدهد: «زنی را میشناسم من/ که شوق بال و پر دارد/ ولی از بس که پُرشور است/ دو صد بیم از سفر دارد/ زنی را میشناسم من/ که در یک گوشه خانه/ میان شستن و پختن/ درون آشپزخانه/ سرود عشق میخواند…»آنچه از درونمایه غزلهای سیمین بهبهانی به دست میآید، این است که او بهدنبال ارائه هویت زن معاصر است و تلاش میکند این هویت را به آن صورتی که باید باشد، به تصویر بکشد. از این رو است که باید او را جزء برجستهترین شاعرانی برشمرد که زبان شعری خود را از سلطه ادبیات مردسالاری دور نگه داشتهاند و اندیشه، جهانبینی و عواطف لطیف و نرم خود را با همان اِلمانهای خاص زنانه ابراز کردهاند: «دارا جهان ندارد، سارا زبان ندارد/ بابا ستارهای در هفت آسمان ندارد/ کارون ز چشمه خشکید البرز لب فرو بست/ حتی دل دماوند، آتش فشان ندارد/ دیو سیاه دربند آسان رهید و بگریخت/ رستم در این هیاهو گرز گران ندارد…»✅سمیه مهرگان⭕️در سلیس نیوزبیشتر بخوانید:سیمین بهبهانی؛ شاعری مردمی🔴 www.salisnews.ir🔴 instagram salisnews🔴 @salissweb




