روایت نصرت منصوریان از ابعاد فکری دکتر شریعتی و دیدار تاریخی با آیتالله خمینی در نجف🔸نصرت منصوریان در این گفتگو به تشریح اندیشههای دکتر علی شریعتی میپردازد و تاکید میکند که او برخلاف برخی گروههای چپ و چریکها، با مبارزه مسلحانه و براندازی صلب پیش از آگاهیبخشی و دگرگونی درونی جامعه مخالف بود. شریعتی معتقد بود تا زمانی که نفوس و اندیشه افراد جامعه تحول پیدا نکند، شوکهای ناگهانی یا اقدامهای مسلحانه راه به جایی نخواهد برد. او با وجود چلنجها و خطکشیهای شفاف فکری با گروههای مسلح، هرگز حاضر نشد علناً علیه مبارزان سخن بگوید یا زمینهساز تضعیف آنها در برابر ساواک و جریانهای قشری شود.🔹منصوریان سپس به خاطره مفصل دیدار خود با آیتالله خمینی در نجف اشاره میکند. او که به پیشنهاد شریعتی و برای ابلاغ پیام وی راهی عراق شده بود، ماموریت داشت نقدها و گلههای دکتر شریعتی را به ایشان منتقل کند. پیام شریعتی مبنی بر این بود که او در بستر یک خانواده مذهبی رشد کرده، از جلسات قرآن پدرش برآمده و هدفی جز جذب دانشجویان و نسل جوان به اسلام ندارد؛ در حالی که برخی روحانیون در منابر به حسینیه ارشاد حمله کرده و نوشتههای او را به صورت غیرمنصفانه تقطیع و نقد میکنند.🔸بر اساس روایت منصوریان، او موفق میشود شبهنگام در منزل آیتالله خمینی با ایشان دیدار کرده و پیغام شریعتی را بازگو کند. آیتالله خمینی با وجود اذعان به برخی خدمات شریعتی در جذب جوانان و دانشجویان به دین، نسبت به مواضع و سخنان او درباره مراجع، روحانیت و کتابهایی نظیر «حلیةالمتقین» انتقاداتی مطرح میکند. منصوریان با ذکر یک مثال عینی از شیوهی دریافت وجوهات توسط مراجع در نجف سعی میکند دیدگاه شریعتی را تبیین کند، اما در نهایت اشاره میکند که میان این دو دیدگاه همسویی کاملی ایجاد نشد و این روابط با تحفظ باقی ماند.✅@mellimazzhabi
دل ها که آرزوی امام رضا کنندگویا زیارت علی مرتضی کننددر سینه می تپد دل شیدای شیعیانهر دم که آرزوی امام رضا کننددر حسرت طواف تو ای آشیان قدسمرغان پر شکسته چه پرها که وا کننداستاد شهریار@safinehyetabriz
در سالروز رحلت غمبار نبی مکرم اسلام؛ حضرت محمد مصطفی صل الله علیه و آله وسلم، یادی می کنیم از ادیب والامقام مرحوم آقای دکتر احمد مهدوی دامغانی رحمه الله علیه. اوایل دهه نود که مشغول تدوین ارجنامه آقای دکتر محمدعلی موحد بودم، تماس تلفنی با جناب استاد مهدوی…بعد التحریراین یادداشت را که درباره مقاله مرحوم استاد مهدوی دامغانی نوشتم یادم رفت بنویسم که مقاله مرحوم مهدوی دامغانی، به توسط استاد ارجمند ما، آقای دکتر محمود امیدسالار به دست اینجانب رسید. همین جا فرصت را مغتنم می شمارم و بعد از حدود سیزده سال، از لطف استاد امیدسالار تشکر می کنم. هر کجا هست خدایا به سلامت دارش...طاهری خسروشاهی، تبریز
نامه استاد فقید مرحوم دکتر احمد مهدوی دامغانی رضوان الله تعالی علیه به سردبیر مجله سفینه تبریزهو الله دوست گرامی جناب طاهری خسروشاهی دامت عزته و عمره سلام ای تبریزی نازنین و ای همشهری عزیز مشهدی که به استناد فرموده حضرت مولانا قدس الله روحه: گفت معشوقی به عاشق کی فتیتو به غربت دیده ای بس شهرها پس کدامین شهر از آنها خوشتر است گفت آن شهری که در وی دلبر استشما را همشهری خویش می شمارم که علاوه بر افتخار تبریزی بودن و منتسب به آن شهر دلاور مهرگستر دانش پرور؛ به افتخار انتساب به آستان مقدس امام ثامن ضامن سلام الله علیه که «وَ مَنْ صَارَتْ بِهِ أَرْضُ خُرَاسَانَ خُرَاسَانَ» ممتازید. انشاالله سلامت و سعادتتان مستدام باد.از پیامی که صفا و محبت از آن متجلی بود و برای من بنده توسط همسر مهربانم ارسال فرموده بودید، کمال سپاسگزاری را دارم. خدا حفظتان فرماید. سلام مرا به همسر خراسانی محترمتان برسانید.ای جوان عزیز نمی دانید من بنده وقتی نام تبریز را می شنوم یا میخوانم، چه صورتهای شریف نجیب و چه نامها و قیافه های جلیل نبیل در نظرم مجسم می شود. چونان حاج اسماعیل آقا امیرخیزی، ابوالحسن صادقی نژاد، حاج محمدآقا نخجوانی، آقا میرزا جعفر آ سلطان القرایی، ابوالفتحی، زاخری، علامه والامقام طباطبایی، آقا سیدحسن طباطبایی، علی اصغر مدرس و همدوره نازنینم دکتر مرتضوی و بدیهی است پیش از همه و بیش از همه، حضرت استاد اجل اکرم، آیت الله آقای آقا میرزا محمدعلی مدرس خیابانی رض که خدای همه شان را غریق رحمت خود فرماید که: نظیر خویش بنگذاشتند و بگذشتند. الحمدلله که جوانان فاضل و وطن خواه و ادب دوستی چون جنابعالی در همان صراط مستقیم هستید و انشاالله پای جای پای آنان خواهید گذارد که به فرموده مولای ما حضرت امام علی بن الحسین السجاد صلوات الله علیهما در موردی مشابه:«...ان تکونوا صغار قوم فیوشک ان تکونوا کبار قوم آخرین» سلام الله علیه. به خدا میسپارمتان و التماس دعا دارم و امیدوارم به زودی جشن نامه حضرت استاد دکتر موحد را زیارت کنم. احمد مهدوی دامغانی۱۳۹۲/۱/۲۵@safinehyetabriz