#تهراندهه دوم صفرمنبر ساعت ۲۱:۳۰

ظهر شهادت ۲۸ و ۲۹ صفرتهران خیابان ایرانظهر شهادت ۲۸ و ۲۹ صفرتهران خیابان ایران

🔺تافته ی جدا بافته! و ما محمد ابا احد من رجالکم و لکن رسول الله و خاتم النبیین!پیامبر یکی از شما نیست؛ او رسول خداست.آیه ۱۶ سوره مبارکه احزاب این آیه به وضوح نشان می دهد که او تافته ای جدا بافته است. اگر کسی آیه ۱۱۰ سوره کهف: «قل انما انا بشر مثلکم » بگو من یک بشر چون شمایم؛ را می خواند آیه ۱۶ سوره احزاب که اشاره شد را هم باید بخواند.خدا دوست ندارد پیامبر را به اسم کوچک مردم صدا بزنند و امر می کند به احترام نامش را ببرید! آیا این خدا راضی بود که به دختر پیامبر و فرزندانش اینچنین بی حرمتی کنند؟👌ما از پیامبر و فضائلش کم گفتیم در حالی که بعد از خدا بالاتر از حضرت ختمی مرتبت هیچ کس را نداریم.▪️بیست و هشتم صفر سالروز شهادت مظلومانه خاتم الانبیاء و امام مجتبی را خدمت امام عصر عجل الله تعالی فرجه تسلیت عرض می کنیم @saeidi1

🔻دوربین مخفی جالب در کربلا👌‌می گویند دین چه به درد می خورد؟دین از ثمراتش همین فرهنگ است که انسان از خدا بترسد و حق ناتوانی را بالا نکشد!‌‌‌‌‌‌‌‌🗞 @saeidi1

خدا...#قسمت_دومشاکر بودن یعنی دیدن نیمه ی پر لیوان زندگی!راستی که همه ما در هر شرایطی که هستیم چیزهایی داریم که آرزوی دیگران است.گفت: کفشم پاره بود و دیدم کسی را که اصلاً کفش ندارد. گفتم: خدایا شکرت که کفشی پاره لااقل دارم و جلوتر رفتم و دیدم کسی اصلا پا ندارد... یعنی داشتن پایی برای راه رفتن، خودش آرزوی خیلی هاست یا چشمی برای دیدن یا زبانی برای گفتن...شکر یعنی حال خوب؛ یعنی دیدن نعماتی که داریم تا دچار یأس نشویم و خودمان را نبازیم.چه بسیار آدم هایی را دیدم که بسیار ثروتمند بودند اما از وضعشان ناراضی و حالشان بد بود و چه بسیار فقرایی که حال خوب داشتند و بخاطر شاکر بودن راضی و آرام بودند.اگر روحیه ی شکرگزاری نباشد آدم هرچه دارد را نمی بیند و باز از زندگی ناراضی است و با شاکر بودن با دست خالی هم می توان احساس رضایت داشت.به نظرم روحیه ی شکرگزاری برای نعماتی که داریم نیست بلکه خودش بزرگ ترین نعمت است. روحیه شکرگزاری یعنی احساس خوشبختی.👌در دعایی امام سجاد می فرمایند: اللهم اجعل غنای فی نفسیخدایا ثروت و بی نیازی من را در جانم و قلبم قرار بده.یعنی من از درون پر باشم و لبریز و این بی نیازی در دل همین روحیه شاکر بودن است.@saeidi1

چند قسمتی در این باب خواهم نوشتاما اندک اندک و هر بار با نکته ای...حرف ها را یکجا گفتن باعث می شود مثل غذای سنگین که هضم نمی شود حرف ها هم هضم نشود و هدر رود...

🔺 خدا...قاعده دنیا این است که لذتش توأم با سختی است و البته کنار سختی هایش هم لذتی هست... و ما معمولاً این قسمت دوم را نمی بینیم!!!مثلاً بچه ی من شیطنت می کند؛ اذیت می شوم و سریع می گویم چه غلطی کردم بچه دار شدم! در حالی که لحظه ای که همین بچه را می بوسم و بغل می کنم و از بو کشیدن موهایش غرق لذت می شوم را اگر حساب کنم هیچ وقت این حرف را نمی زدم...👌ناشکری ها همین جا اتفاق می افتند که من لذت ها را نمی بینم و فقط رنج ها را محاسبه می کنم!مثلاً از سلامتی ای که دارم که می توانم طعم غذایی که می خورم را حس کنم و از ترش و شیرینش لذت ببرم را نمی بینم اما مشکل اقتصادی ای که دارم را می بینم و بعد می گویم من چقدر بدبختم!!!شاکر بودن یعنی لذت ها را کنار سختی ها ببیناگر شکر لذت ها را گذاشتی خدا کمک می کند تا سختی ها را هم بشکنی که پشت سر هر سختی ای آسانی است....@saeidi1