سبزترازشعر

موج رقص انگیز پیراهن چو لغزد بر تنشجان به رقص آید مرا از لغزش پیراهنشحلقه ی گیسو به گرد گردنش حسرت نماستای دریغا گر رسیدی دست من در گردنشهر دمم پیش آید و با صد زبان خواند به چشموین چنین بگریزد و پرهیز باشد از منشمی تراود بوی جان امروز از طرف چمنبوسه ای دادی مگر ای باد گل بو بر تنش همره دل در پی اش افتان و خیزان می روموه که گر روزی به چنگ من در افتد دامنش در سراپای وجودش هیچ نقصانی نبود گر نبودی این همه نامهربانی کردنش سایه کی باشد شبی کان رشک ماه و آفتاب در شبستان تو تابد شمع روی روشنش#هوشنگ_ابتهاج@sabztarazsher

آغوش تو دنياى آن بيگانه خواهد شدبا دست شومش گيسوانت شانه خواهد شدبا من شكوهى داشتى با او نخواهى داشتقصرى كه جاى جغد شد ويرانه خواهد شدافسانه ى خوشبختى ات گمنام خواهد ماندگمنامىِ بدبختى ام افسانه خواهد شدپنهان شدى تا مثل از ما بهتران... آرىكرمى كه خود را گم كند پروانه خواهد شدهرشب كه مى پيچد به اندام تو همخوابتاز بوى من در بسترش ديوانه خواهد شد  #مهدى_فرجی@sabztarazsher