آنگاه که دربارهی تو مینویسمبا پریشانی دل نگران دواتم هستمو باران گرمی که درونش فرو میباردو میبی…
انتشار: 2026/07/24 11:39 UTC
آنگاه که دربارهی تو مینویسمبا پریشانی دل نگران دواتم هستمو باران گرمی که درونش فرو میباردو میبینم که مرکب به دریا بدل میشودو انگشتانم، به رنگین کمانو غمهایم، به گنجشکانو قلم، به شاخه ی زیتونو کاغذم، به فضاو جسم، به ابرخویشتن را در غیابت از حضورت آزاد میکنمو بیهوده با تبرم بر سایه های تو بر دیوار عمرم حمله میکنم زیرا غیاب تو ، خود حضور استچه بسا که برای اعتیاد من به تودرمانی نباشد به جز جرعه های بزرگی از دیدار تودر شریان من#غادة_السمان@مندیر
پستهای تلگرام — \مندیر/
زخمهایم را دوست دارم،آنها شاهدان اصلیام هستندکه چطور شجاعانه زندگی کردم...
با نگاهی کہ شبِ دوش اشارت کردیبہ خدا بود و نبودم همہ غارت کردیشعر و شور و دلِ دیوانہ و آزادگیامهمہ را بستهی زنجیرِ اسارت کردینادر از هند نَبُرد، آنچہ تو بُردی ز دلمکہ تو مهری و مهاری و مهارت کردی#مهدیاخوانثالث@مندیر
سلام بر کسانیکه میان استخوانهای سینه مان نفس میکشند...سلام بر تو ❤️@مندیر
يقول أحدهم واصفًا كتمان شوقه: "و لولا صلابة الاضلع لخرج القلب من مكانه." «کسی در توصیفِ پنهان کردنِ دلتنگی میگوید: و اگر سختیِ استخوانهایِ سینهام نبود، قطعا قلبم از جا کنده میشد.»
این همہ گندم زارِ سوختهدر چشمهاے توچہ مے ڪنند ...؟#يغماگلرويی@مندیر
سلام بر آنانکه شاهد اشکها و لبخندها یمان بودند و همچنان قهرمانشان محسوب میشویم...سلام بر تو❤️@مندیر