🌎 تبدیل شدن بیمارستان به یک پادگانِ نظامی ! 🌑 جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه نگار 🌐 مدیران پرستاری توسط رئیس بیمارستان انتخاب میشوند و با ابزارهایی مانند تغییر بخش ؛ توبیخ ؛ حراست و حتی هیئت تخلفات ؛ هر گونه نقد را سرکوب میکنند. در دورهٔ پزشکیان داربم می بینیم که دایرهٔ تحمل حتی تنگ تر شده و از سیستمهای قضایی نیز برای جلوگیری از انتقاد استفاده میشود. نهادهای پرستاری نیز با روشهای مختلف همراه شدهاند و فضای نظام سلامت به جایی رسیده که هیچ کس توانایی نقد و نفس کشیدن در این ساختار را ندارد. این سیستم ؛ پرسنل را تحت فشار کامل قرار داده و امکان هر گونه اصلاح را از بین برده است.🌐 بار دیگر صحبت های محمد شریفی مقدم ؛ دبیر کل خانه پرستار ایران از یک صراحت کلامی در افشاگری پرده بر می دارد تا مدیریت را با ارعاب راهبری کند و جای بیمارستان را با زندان تغییر دهد. در نظامهای ناکارآمد و فاسد نقد اولین قربانی ست و ترس اولین قانون. آنچه امروز در کالبد نظام سلامت کشور ؛ به ویژه در بخش پرستاری جریان دارد ؛ دیگر مدیریت بحران یا مدیریت منابع نیست بلکه مدیریتی ست با ارعاب و تهدید از طریق سرکوب. اظهارات صریح و تکان دهنده شریفی مقدم ؛ پرده از حقیقتی برداشته که سالهاست در سکوت ؛ زیر پوست بیمارستانها در حال عفونت است. وقتی مدیران پرستاری نه بر اساس صلاحیت علمی و اخلاق حرفهای بلکه به انتخاب و دستور مستقیم رئیس بیمارستان منصوب میشوند ؛ یعنی ما با یک سیستم اقماری از پیش تعیین شده ی منسوخ روبرو هستیم که هدفش خدمت به بیمار نیست ؛ بلکه وفاداری به قدرت است. در این ساختار ابزارهای مدیریتی ابزارِ جنگی شدهاند. تغییر بخش ؛ توبیخ های بی مورد ؛ مداخلات حراست و حتی سوء استفاده از هیئت های تخلفات ؛ دیگر ابزاری برای اصلاح نظم نیستند که شلاقهای اداری اند برای ساکت کردن کسانی که جرأت کنند و بگویند کارتان اشتباه است. 🌐 این یعنی تبدیل شدن بیمارستان از یک مرکز درمان به یک پادگانِ نظامی. جایی که دستورات باید اجرا شوند و سوال پرسیدن را خیانت بدانند. بحران امروز البته فراتر از یک مشکل اداری ست. در دوره ریاست جمهوری پزشکیان که وعده ها بر مدار وفاق و همدلی بود ؛ گویی دایره ی تحملِ صاحبان قدرت نه تنها گسترده نشده که متاسفانه به یک حفرهٔ سیاه و تنگتر هم تبدیل شده است. وقتی از سیستم های قضایی به عنوان سایهای برای سرکوب انتقادهای نظام سلامت استفاده میشود ؛ یعنی مرز میان قانون و حاشیه امنیتِ مدیران به کل از بین رفته است. در چنین شرایطی ؛ نهادهای پرستاری که باید سنگر حمایت از حقوق پرسنل باشند ؛ در میان حصارِ تهدید و ارعاب یا خود هم رنگ جماعت می شوند یا در برابر طوفانِ قدرت همچنان فلج و بی طرف باقی می مانند. 🌐 در اینجا باید یک پرسش بنیادین و تکان دهنده پرسید که با چنین شرائطی ؛ چه معجزهای از جامعه پرستاری در ایران انتظار داریم؟ از پرسنلی که در محیطی تحت فشار ؛ در میان تهدیدهای شغلی و روانی نفس کشیدن برایشان دشوار شده چه توقعی می رود ؟ چگونه میتوان از نیرویی که حق اعتراض ندارد ؛ انتظارِ ایثارگری یا تحول کرد؟ وقتی صدا با زور خفه میشود و نقد جای خود را با ارعاب عوض می کند ؛ آنچه باقی میماند یک کالبد بیروح است که تنها به تکرار دستورات میپردازد. در نهایت در این ساختار معیوب و بیمار که نیازمندِ درمانِ جدی ست ؛ انتظار هر گونه نوآوری ؛ بهبود یا حتی حفظ سطح فعلی خدمات انتظاری عبث و به دور از واقعیت است. تا زمانی که سقف تحمل در برابر نقد بازسازی نشود و سازوکارهای ارعاب و سرکوب حذف نگردند ؛ جامعهٔ پرستاری همچون مریضی در کما ؛ تنها قادر به نالهٔ خاموش و زجر آور خواهد بود.#ارسالی از نویسنده @Roshanfkrane
✅هشدار میدهم:نفتی را که قرار بود بر سر سفره مردم باشد، وارد بازی کثیف چند #دلال دزد و چند #جوجه_اطلاعاتی نکنید.✍️یاشار سلطانیدر موضوع نان مردم و منافع ملی، تا پای جان ایستادهام.اگر قرار باشد با صحنهسازی، قربانی کردن یک نفر و پروندهسازی، برای فاسدان اصلی حاشیه امن بسازید، هر آنچه میدانم و هر سندی که لازم باشد، منتشر خواهم کرد.به همان اندازه که معیشت مردم به عملکرد معدودی تراستی در مقیاس ملی گره خورد، بخش بزرگی از همین سرمایه ملی نیز به دست جماعتی دلال، غارتگر و بیوطن به تاراج رفت.در خرابههای زندگی مردم دنبال گنج نگردید.اجازه نمیدهم به پشتوانه چند #جوجه_اطلاعاتی و با طراحی سناریوهای کثیف، بیتالمال را غارت کنید، حقوق مردم را زیر پا بگذارید و بعد با قربانیسازی، رد پای فاسدان اصلی را پاک کنید.دوران پنهانشدن پشت عنوانهای امنیتی و محرمانهسازی فساد باید تمام شود.اگر این بازی ادامه پیدا کند، سکوت نخواهم کرد.#انتقادات#اجتماعی#سیاسی@Roshanfkrane
🌎 چرا مراجعِ دینی سکوت کرده اند ! 🌑 جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه نگار🌐 تورم ؛ گرانی و کاهش مستمر قدرت خرید ؛ صرفاً مسئلهای اقتصادی نیست که این بحران مستقیماً با کرامت انسانی ؛ امنیت روانی خانوادهها و اعتماد عمومی پیوند دارد. هنگامی که هزینه مسکن ؛ درمان ؛ آموزش و خوراک از توان بخش بزرگی از جامعه فراتر میرود ؛ انتظار افکار عمومی از نهادهای اثر گذار فقط ارائه تحلیل اقتصادی نیست. جامعه از صاحبان نفوذ اخلاقی و دینی نیز انتظار دارد در باره رنج مردم موضعی روشن ؛ مسئولانه و قابل فهم اتخاذ کنند. در چنین شرایطی که از سنگ هم صدا بلند می شود ؛ سکوت یا واکنشهای کلی نهادهای مرجعیت دینی ؛ به ویژه مراجع سنتی به موضوعی قابل تأمل تبدیل شده است. بسیاری انتظار داشتند که مرجعیت ؛ دست کم از منظر اخلاقی و فقهی نسبت به گسترش فقر ؛ بی عدالتی اقتصادی ؛ احتکار ؛ رانت و ناکارآمدی سیاستهای اقتصادی هشدار دهد. 🌐 با این حال در موارد متعددی ؛ واکنشها محتاطانه ؛ محدود و فاقد صراحت بود که نتوانست یا نخواست بازتاب دهنده عمق بحران اجتماعی باشد. این سکوت را میتوان از زوایای مختلف بررسی کرد. بخشی از آن شاید به تلاش برای حفظ جایگاه سنتی مرجعیت و پرهیز از ورود مستقیم به منازعات سیاسی و امنیتی دانست. بخشی دیگر ممکن است ناشی از ملاحظاتی مانند توصیه به حفظ ثبات سیاسی یا نگرانی از تشدید شکافهای اجتماعی باشد. همچنین میتوان این رفتار را نوعی فاصله گذاری تاکتیکی هم دانست. فاصلهای که به مراجع اجازه میدهد از ورود مستقیم به تقابل میان حکومت و جامعه پرهیز کنند و اعتبار اخلاقی خود را برای آینده حفظ نمایند. اما این محاسبه ؛ هزینههایی نیز دارد. سکوت در برابر رنج عمومی ؛ همیشه به معنای بی طرفی تلقی نمیشود. در جامعهای که مردم با دشواری معیشت ؛ بیکاری ؛ تبعیض و ناامنی اقتصادی دست و پنجه نرم میکنند ؛ سکوت ممکن است به عنوان بی تفاوتی ؛ محافظه کاری یا حتی همراهی ضمنی با وضعیت موجود تفسیر شود. 🌐 مرجعیت اگر در برابر دردهای ملموس جامعه سخن نگوید ؛ با این پرسش جدی روبهرو خواهد شد که نسبت میان آموزههای عدالت خواهانه دینی و عملکرد نهادهای دینی در عرصه عمومی چیست. در سوی دیگر ؛ نهادهای دینی نزدیک به ساختار قدرت از جمله برخی ائمه جمعه ؛ روحانیون رسمی و سازمانهای مذهبی وابسته به حکومت ؛ عموماً مواضعی صریحتر در دفاع از نظام سیاسی اتخاذ کردهاند. این مواضع غالباً از طریق خطبههای نماز جمعه و تریبونهای رسمی منتشر شده و در بسیاری موارد به جای تمرکز بر ریشههای اقتصادی بحران ؛ بر تهدیدهای بیرونی ؛ اعتراضات اجتماعی یا ضرورت حفظ نظم سیاسی تأکید داشتهاند. نتیجه این وضعیت ؛ شکل گیری نوعی گسست در موضع گیری نهاد دین است. بخشی از مرجعیت سنتی سکوت یا احتیاط را برگزیده و بخشی از نهادهای رسمی دینی ؛ دفاع فعال از ساختار سیاسی را در پیش گرفتهاند. این دو گانگی صرفاً اختلافی در ادبیات یا شیوه بیان نیست ؛ بلکه نشانه شکافی عمیق تر در باره نسبت دین ؛ قدرت و جامعه است.🌐 مرجعیت سنتی در آینده با آزمونی جدی روبهرو خواهد بود. اگر این سکوت ادامه یابد ؛ ممکن است بخشی از سرمایه اجتماعی و اخلاقی خود را از دست بدهد و اگر سخن بگوید ناگزیر باید میان ملاحظات سیاسی و مسئولیت اجتماعی ؛ انتخابی روشنتر انجام دهد. در جامعهای که رابطه مردم با نهادهای رسمی و دینی دستخوش بی اعتمادی شده ؛ اعتبار آینده مرجعیت نه فقط به استقلال آن از قدرت بلکه به تواناییاش برای دفاع آشکار از حقوق و کرامت مردم وابسته است. مسئله اصلی این نیست که مرجعیت باید وارد رقابت سیاسی شود یا نه ؛ مسئله این است که آیا میتواند در برابر رنج عمومی بی تفاوت بماند یا خیر. نهادی که مدعی نمایندگی اخلاق و عدالت در جامعه است ؛ نمیتواند نسبت به گرانی ؛ فقر و فرو پاشی قدرت خرید مردم صرفاً به بیانیههای کلی بسنده کند. سکوت در بزنگاههای اجتماعی ؛ خود نوعی موضع است. موضعی که دیر یا زود ؛ جامعه در باره آن داوری خواهد کرد.#ارسالی از نویسنده #انتقادات#سیاسی#مذهبی#اجتماعی@Roshanfkrane
✳️تسلیمه نسرین (Taslima Nasrin)، متولد ۱۹۶۲ در بنگلادش، پزشک، نویسنده، شاعر و فعال حقوق بشر است. او پس از سالها کار بالینی و مشاهده آسیبهای ناشی از خشونت علیه زنان، طبابت را رها کرد و به قلمزدن در دفاع از حقوق زنان، سکولاریسم و آزادی بیان روی آورد. نوشتهها و رمانهای صریح او، از جمله رمان معروف «شرم» (Lajja) در نقد بنیادگرایی مذهبی و تبعیض علیه اقلیتها موجب خشم افراطگرایان و صدور فتوا علیه او شد. این فشارها نسرین را از سال ۱۹۹۴ مجبور به زندگی در تبعید اجباری (عمدتاً در اروپا و هند) کرداو خود را انسانگرایی سکولار میداند و باور دارد نقد ادیان و سنتهای مردسالار، شرط لازم برای تحقق برابری جنسیتی است. نسرین جوایز بینالمللی معتبری چون جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه (۱۹۹۴)، جایزه PEN سوئد (۱۹۹۴) و جایزه سیمون دوبووار (۲۰۰۸) را به پاس شجاعت در دفاع از حقوق بشر دریافت کرده است#اجتماعی#بانوان@Roshanfkrane
🔴روز گذشته چند نفر رفتن روی سنگ نوشته باستانی خرمآباد که قدمتش به دوران ساسانیان برمیگرده با اسپری نوشتن اللهم عجل لولیک الفرج و به این اثر باستانی آسیب زدن!#اجتماعی@Roshanfkrane
🔻 اژهای: تغییر و جابجایی برخی مسئولان قضائی در راه استرئیس قوه قضاییه:🔹طبعاً یک تعداد از مسئولان و مدیران قضایی در دوره اخیر تغییر یا جابجا خواهند شد. این تغییر و جابجاییها برای تحرک بیشتر و برای تزریق خون بیشتر، جهت حرکت استوار در مسیر خدمترسانی به مردم است. #اجتماعی@Roshanfkrane