معوقات ملت۲۱ مرداد ۱۴۰۵آیا حقوق ادا نشده به ملت طی ۴۷ سال را می توان "معوقات" نامید و بعد هم عفو عم…
انتشار: 2026/08/12 18:47 UTCدریافت: 2026/08/12 21:28 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 21:28 UTC
معوقات ملت۲۱ مرداد ۱۴۰۵آیا حقوق ادا نشده به ملت طی ۴۷ سال را می توان "معوقات" نامید و بعد هم عفو عمومی اعلام کرد؟ یا تمام دشمنی هایی که باعث شهادت و مجروحیت و فقر و فساد در این ممکلت شده را میتوان به خاطر رسیدن به دوران تمدنی جدید نادیده گرفت؟ مقدمه: در قوانینِ بالادستی و منشورهایِ رسمی، حقوقِ زیادی برای شهروندان به رسمیت شناخته شده است؛ از کرامت انسانی و آزادی بیان تا رفاه و تأمین اجتماعی؛ اما این حقوق، اغلب در حدِ "وعده" باقی میمانند و به "معوقاتِ مزمن" تبدیل میشوند. برای نمونه، معوقاتِ حقوق بازنشستگان و کارگران و پرستاران و معلولان و بی سرپرستان و فقیر نگاه داشته شدگان و تمام مردمی که زیر بار گرانی، کمرشان شکسته ، یا مطالباتی که در سایهی " عدم تأمین نقدینگی" به تعویق میافتند. این الگو، فقط یک مسئلهی مالی نیست؛ بلکه سرپوشی بر ناکارآمدی و مانعی بر سر راهِ "گذارِ تمدنی" است.یکم: "معوقات"، فقط به پول ختم نمیشود. آزادی بیان که در اعلامیهها و قوانین اساسی به آن اشاره شده، در عمل با "قانونگذاریِ ترس"، "خودسانسوری" و "برچسبزنی" به تأخیر افتاده است . در بسیاری از موارد، صاحبانِ قدرت، با سوءاستفاده از مفاهیمی مانند "امنیت ملی"، از اجرایِ این حقوقِ بنیادین سرباز میزنند .دوم: کرامت انسانی، به عنوان یک اصلِ ذاتی و غیرقابلسلب، در سایهی "معوقاتِ اقتصادی" رنگ میبازد. وقتی پرداختِ هر حقوقِ مادی و معنوی با وعدههایِ بینتیجه، ماهها و سالها به تعویق میافتد و هزینههایِ زندگی، هر روز اوج میگیرد، کرامتِ انسانی، در عمل، قربانیِ ناکارآمدیِ سیستم و فساد و غارت و چپاول میشود . این، همان "شکافِ میانِ قول و فعل" است که اعتمادِ اجتماعی را به "بیاعتمادیِ مزمن" تبدیل میکند.سوم: "معوقات"، صرفاً یک پدیدهی اقتصادی نیست؛ بلکه یک "شاخصِ تمدنی" است. جامعهای که در آن، حقوقِ اساسیِ شهروندان، به تأخیر افتاده و به "نیتِ خیر" یا "وعدههایِ آینده" گره خورده، در مسیرِ "فرسایشِ سرمایهی اجتماعی" قرار دارد. همانطور که در نظریهی "سپهر خردمندی" آمده، حرکتِ مستمر در مسیرِ خرد، زمانی ممکن است که "اعتماد" و "عدالت"، بهجای "وعده"، بهعنوانِ "اصلِ عمل" جاری باشند.به اعتقاد این کنشگر مدنی:❇️ به نظر میرسد "معوقات"، بزرگترین "سرپوش" بر ناکارآمدیِ سیستم است. وقتی حقوقِ اساسی به "وعده" تبدیل شود، "امید" نیز به "معوقات" خواهد پیوست.❇️ به نظر میرسد "تأخیر در پرداختِ حقوقِ ملت و القای تفکر عفو عمومی بدون پاسخگو سازی و مجازات عاملین وضعیت موجود"، زنگِ خطری است که نشان میدهد "گذارِ تمدنی" در مسیرِ "نابودیِ اعتماد" گرفتار شده است.❇️ به نظر میرسد حلِ "معوقات"، فقط به "تأمین نقدینگی" نیاز ندارد؛ به "ارادهای ملی" برای مطالبهی "اجرایِ قانون"، "پاسخگو سازی" و " تنبیه و مجازات هر عامل خارجی" نیاز دارد.توجه، توجه: اگر "معوقات"، تبدیل به "عادتِ سیستم" و " کشورهایی که سال ها اموال ملت را به غارت برده یا بلوکه کرده یا مانع تحقق آن شده "شود، جامعه، بهجای "ساختنِ آینده"، درگیرِ "حسرتِ گذشته" خواهد ماند. ❇️ پاینده باد ایران و ملت خردمندی که هم از پسِ بحران داخلی بر میآید و هم از پسِ دشمن خارجی ❇️✍️ غلامرضا رضائی (کنشگر مدنی، نظریهپرداز و محقق حوزه تحول تمدنی و هوش مصنوعی)#ارسالی از نویسنده #انتقادات #سیاسی #اجتماعی @Roshanfkrane