*نجات یا نابودی ملتها در گذار تمدنی*۱۹ مرداد ۱۴۰۵تداوم ایدئولوژی دشمنسازی، دشمنهراسی، دشمنستیزی و جنگ دائمی، ملتها را به کدام سو برده است؟مقدمه: سالها میگذرد و طی آن، دشمنسازی، دشمنهراسی، دشمنستیزی و جنگ دائمی به عنوان استراتژی اصلی تداوم قدرت، به مردمان فروخته شد. هزینهاش، نابودی منابع ملی، فقر مزمن، و فساد سیستماتیک گسترده بود. شواهد تاریخی که در بسیاری از آثار پژوهشگران نمایانده شده، حاکی از آن است که از جنگ تحمیلی هشت ساله تا تحریمهای فلجکننده، از انهدام زیرساختها تا خالی شدن انبارهای غذا و ... طی دو جنگ تحمیلی بعدی و تاکنون، همه در سایه همین گفتمان رقم خورد. اما حالا بر اساس پروندههای قضائی و افشاگریهای گسترده و اعترافات، معلوم شده که پول نفت، صرف توسعه ی همان ایدئولوژی در کشورهای دیگر، یا شهرهای ... شده است، نه سفره مردم. در چنین شرایط مشابهی، ملتها در گذار تمدنی، یا نجات مییابند یا نابود میشوند.یکم: دشمنسازی، دشمنهراسی و دشمنستیزی، فقط یک استراتژی امنیتی نبود. یک صنعت بود. صنعتی که با ترس دائمی، مشروعیت قدرت را تضمین میکرد و از مردم، اطاعت بیچونوچرا میگرفت. جنگ دائمی نیز، این صنعت را تکمیل میکرد؛ جنگی که هیچگاه تمام نمیشد تا هیچگاه فرصتی برای حسابکشی پیش نیاید. اما هزینه این صنعت، نابودی نسل ها و منابع ملی بود.دوم: فساد سیستماتیک گسترده، با دشمنسازی گره خورده است. وقتی همهچیز به دشمن نسبت داده میشود، پاسخگویی معنا ندارد. مدیر نالایق، دشمن را مقصر ناکارآمدی خود میداند. غارتگر، پشت مصلحت امنیتی پنهان میشود. و مردم، در سرزمینی که همهچیز دشمن است، به یأس جمعی و بیتفاوتی مبتلا میشوند. این، نابودی تدریجی ملت است. فساد، در سایه جنگ دائمی، چنان ریشه دوانده که حتی نهادهای نظارتی نیز از مسیر خود منحرف شدهاند و به جای دفاع از حقوق مردم، به اطاعت از گفتمان جنگ روی آوردهاند.سوم: گذار تمدنی، یعنی انتخاب بین نجات و نابودی. اگر امروز، از گفتمان دشمنسازی عبور نکنیم و به جای ترس، امید را جایگزین نکنیم، فردا، نه در گذاری تمدنی موفق خواهیم بود، که در نابودی تدریجی گرفتار خواهیم شد. نجات، در بازتعریف امنیت است؛ امنیتی که در آن، رفاه جمعی و اعتماد ملی، جای ترس دائمی را میگیرد. بازسازیِ اعتماد، با توقف دشمنهراسی و شروع پاسخگویی ممکن میشود.به اعتقاد این کنشگر مدنی:❇️ به نظر میرسد چندین دهه دشمنسازی، شکاف عمیقی بین ملت و حاکمیت ایجاد کرده است. بازسازی اعتماد ملی، با توقف دشمن سازی، دشمنهراسی، دشمن ستیزی و شروع پاسخگو سازی در پیش وجدان آگاه ملت ممکن میشود.❇️ به نظر میرسد گذار تمدنی، نیازمند شجاعت تاریخی است. شجاعت نه گفتن به صنعت دشمنسازی و آری گفتن به صلح پایدار و توسعه انسانی.❇️ به نظر میرسد نجات، در تغییر روایت است. روایتی که در آن، امنیت با رفاه تعریف میشود، نه با ترس.توجه، توجه: امروز، در چهارراه تاریخی قرار داریم. یک راه، ادامه مسیر دشمنسازی و جنگ و فقر است و راه دیگر، صلح عزتمندانه، تضمین امنیت ملی و یکپارچگی میهنی و شکوفایی همه جانبه. انتخاب، با مردم فهیم و غیور و با شرف و آینده نگر است. اگر امروز، هم حل مسئله و هم پاسخگو کردنِ مسئلهساز را جدی نگیریم، فردا، دوباره، تاریخ، خودش را تکرار خواهد کرد و برای سالیان سال از تمدنسازی و عبور از پیچهای دوران تمدنی باز خواهیم ماند.❇️ پاینده باد ایران و خردمندانی که دشمنسازی را به ملتسازی تبدیل میکنند ❇️✍️ غلامرضا رضائی (کنشگر مدنی، نظریهپرداز و محقق حوزه تحول تمدنی و هوش مصنوعی)برگرفته از مقالههای: سپهر خردمندی، نظریه لزوم و کفایت کنش مؤثر، انسان، ابرقدرت سازنده فردای خوشبختی.#ارسالی از نویسنده #انتقادات#سیاسی#اجتماعی@Roshanfkrane
✅هشدار میدهم:نفتی را که قرار بود بر سر سفره مردم باشد، وارد بازی کثیف چند #دلال دزد و چند #جوجه_اطلاعاتی نکنید.✍️یاشار سلطانیدر موضوع نان مردم و منافع ملی، تا پای جان ایستادهام.اگر قرار باشد با صحنهسازی، قربانی کردن یک نفر و پروندهسازی، برای فاسدان اصلی حاشیه امن بسازید، هر آنچه میدانم و هر سندی که لازم باشد، منتشر خواهم کرد.به همان اندازه که معیشت مردم به عملکرد معدودی تراستی در مقیاس ملی گره خورد، بخش بزرگی از همین سرمایه ملی نیز به دست جماعتی دلال، غارتگر و بیوطن به تاراج رفت.در خرابههای زندگی مردم دنبال گنج نگردید.اجازه نمیدهم به پشتوانه چند #جوجه_اطلاعاتی و با طراحی سناریوهای کثیف، بیتالمال را غارت کنید، حقوق مردم را زیر پا بگذارید و بعد با قربانیسازی، رد پای فاسدان اصلی را پاک کنید.دوران پنهانشدن پشت عنوانهای امنیتی و محرمانهسازی فساد باید تمام شود.اگر این بازی ادامه پیدا کند، سکوت نخواهم کرد.#انتقادات#اجتماعی#سیاسی@Roshanfkrane
🌎 چرا مراجعِ دینی سکوت کرده اند ! 🌑 جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه نگار🌐 تورم ؛ گرانی و کاهش مستمر قدرت خرید ؛ صرفاً مسئلهای اقتصادی نیست که این بحران مستقیماً با کرامت انسانی ؛ امنیت روانی خانوادهها و اعتماد عمومی پیوند دارد. هنگامی که هزینه مسکن ؛ درمان ؛ آموزش و خوراک از توان بخش بزرگی از جامعه فراتر میرود ؛ انتظار افکار عمومی از نهادهای اثر گذار فقط ارائه تحلیل اقتصادی نیست. جامعه از صاحبان نفوذ اخلاقی و دینی نیز انتظار دارد در باره رنج مردم موضعی روشن ؛ مسئولانه و قابل فهم اتخاذ کنند. در چنین شرایطی که از سنگ هم صدا بلند می شود ؛ سکوت یا واکنشهای کلی نهادهای مرجعیت دینی ؛ به ویژه مراجع سنتی به موضوعی قابل تأمل تبدیل شده است. بسیاری انتظار داشتند که مرجعیت ؛ دست کم از منظر اخلاقی و فقهی نسبت به گسترش فقر ؛ بی عدالتی اقتصادی ؛ احتکار ؛ رانت و ناکارآمدی سیاستهای اقتصادی هشدار دهد. 🌐 با این حال در موارد متعددی ؛ واکنشها محتاطانه ؛ محدود و فاقد صراحت بود که نتوانست یا نخواست بازتاب دهنده عمق بحران اجتماعی باشد. این سکوت را میتوان از زوایای مختلف بررسی کرد. بخشی از آن شاید به تلاش برای حفظ جایگاه سنتی مرجعیت و پرهیز از ورود مستقیم به منازعات سیاسی و امنیتی دانست. بخشی دیگر ممکن است ناشی از ملاحظاتی مانند توصیه به حفظ ثبات سیاسی یا نگرانی از تشدید شکافهای اجتماعی باشد. همچنین میتوان این رفتار را نوعی فاصله گذاری تاکتیکی هم دانست. فاصلهای که به مراجع اجازه میدهد از ورود مستقیم به تقابل میان حکومت و جامعه پرهیز کنند و اعتبار اخلاقی خود را برای آینده حفظ نمایند. اما این محاسبه ؛ هزینههایی نیز دارد. سکوت در برابر رنج عمومی ؛ همیشه به معنای بی طرفی تلقی نمیشود. در جامعهای که مردم با دشواری معیشت ؛ بیکاری ؛ تبعیض و ناامنی اقتصادی دست و پنجه نرم میکنند ؛ سکوت ممکن است به عنوان بی تفاوتی ؛ محافظه کاری یا حتی همراهی ضمنی با وضعیت موجود تفسیر شود. 🌐 مرجعیت اگر در برابر دردهای ملموس جامعه سخن نگوید ؛ با این پرسش جدی روبهرو خواهد شد که نسبت میان آموزههای عدالت خواهانه دینی و عملکرد نهادهای دینی در عرصه عمومی چیست. در سوی دیگر ؛ نهادهای دینی نزدیک به ساختار قدرت از جمله برخی ائمه جمعه ؛ روحانیون رسمی و سازمانهای مذهبی وابسته به حکومت ؛ عموماً مواضعی صریحتر در دفاع از نظام سیاسی اتخاذ کردهاند. این مواضع غالباً از طریق خطبههای نماز جمعه و تریبونهای رسمی منتشر شده و در بسیاری موارد به جای تمرکز بر ریشههای اقتصادی بحران ؛ بر تهدیدهای بیرونی ؛ اعتراضات اجتماعی یا ضرورت حفظ نظم سیاسی تأکید داشتهاند. نتیجه این وضعیت ؛ شکل گیری نوعی گسست در موضع گیری نهاد دین است. بخشی از مرجعیت سنتی سکوت یا احتیاط را برگزیده و بخشی از نهادهای رسمی دینی ؛ دفاع فعال از ساختار سیاسی را در پیش گرفتهاند. این دو گانگی صرفاً اختلافی در ادبیات یا شیوه بیان نیست ؛ بلکه نشانه شکافی عمیق تر در باره نسبت دین ؛ قدرت و جامعه است.🌐 مرجعیت سنتی در آینده با آزمونی جدی روبهرو خواهد بود. اگر این سکوت ادامه یابد ؛ ممکن است بخشی از سرمایه اجتماعی و اخلاقی خود را از دست بدهد و اگر سخن بگوید ناگزیر باید میان ملاحظات سیاسی و مسئولیت اجتماعی ؛ انتخابی روشنتر انجام دهد. در جامعهای که رابطه مردم با نهادهای رسمی و دینی دستخوش بی اعتمادی شده ؛ اعتبار آینده مرجعیت نه فقط به استقلال آن از قدرت بلکه به تواناییاش برای دفاع آشکار از حقوق و کرامت مردم وابسته است. مسئله اصلی این نیست که مرجعیت باید وارد رقابت سیاسی شود یا نه ؛ مسئله این است که آیا میتواند در برابر رنج عمومی بی تفاوت بماند یا خیر. نهادی که مدعی نمایندگی اخلاق و عدالت در جامعه است ؛ نمیتواند نسبت به گرانی ؛ فقر و فرو پاشی قدرت خرید مردم صرفاً به بیانیههای کلی بسنده کند. سکوت در بزنگاههای اجتماعی ؛ خود نوعی موضع است. موضعی که دیر یا زود ؛ جامعه در باره آن داوری خواهد کرد.#ارسالی از نویسنده #انتقادات#سیاسی#مذهبی#اجتماعی@Roshanfkrane
✳️تسلیمه نسرین (Taslima Nasrin)، متولد ۱۹۶۲ در بنگلادش، پزشک، نویسنده، شاعر و فعال حقوق بشر است. او پس از سالها کار بالینی و مشاهده آسیبهای ناشی از خشونت علیه زنان، طبابت را رها کرد و به قلمزدن در دفاع از حقوق زنان، سکولاریسم و آزادی بیان روی آورد. نوشتهها و رمانهای صریح او، از جمله رمان معروف «شرم» (Lajja) در نقد بنیادگرایی مذهبی و تبعیض علیه اقلیتها موجب خشم افراطگرایان و صدور فتوا علیه او شد. این فشارها نسرین را از سال ۱۹۹۴ مجبور به زندگی در تبعید اجباری (عمدتاً در اروپا و هند) کرداو خود را انسانگرایی سکولار میداند و باور دارد نقد ادیان و سنتهای مردسالار، شرط لازم برای تحقق برابری جنسیتی است. نسرین جوایز بینالمللی معتبری چون جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه (۱۹۹۴)، جایزه PEN سوئد (۱۹۹۴) و جایزه سیمون دوبووار (۲۰۰۸) را به پاس شجاعت در دفاع از حقوق بشر دریافت کرده است#اجتماعی#بانوان@Roshanfkrane
🔴روز گذشته چند نفر رفتن روی سنگ نوشته باستانی خرمآباد که قدمتش به دوران ساسانیان برمیگرده با اسپری نوشتن اللهم عجل لولیک الفرج و به این اثر باستانی آسیب زدن!#اجتماعی@Roshanfkrane
🔻 اژهای: تغییر و جابجایی برخی مسئولان قضائی در راه استرئیس قوه قضاییه:🔹طبعاً یک تعداد از مسئولان و مدیران قضایی در دوره اخیر تغییر یا جابجا خواهند شد. این تغییر و جابجاییها برای تحرک بیشتر و برای تزریق خون بیشتر، جهت حرکت استوار در مسیر خدمترسانی به مردم است. #اجتماعی@Roshanfkrane