ازذاکرین باشیم

🔻با تأمل و دقت بخوان...💢میوه مرگ... ▪️اگرچه انسان ذاتاً دوستدار زندگی و زندگی کردن است و نیستی و نابودی همیشه برای او ناگوار و غم‌انگیز بوده استاما میوه مرگ اندیشی یأس و نااميدی و سکون نیست بلکه آغاز تفکر، جهان بینی، حقیقت جویی و حرکت است.💢قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ۖ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ.▪️ اي‌ پيامبر صلّی الله علیه و آله وسلّم بگو : «آن‌ مرگي‌ كه‌ از آن سراسیمه‌ مي‌گريزيد به ناگه‌ از همان‌ جهتي‌ كه‌ گمان می کنید راه فرار و پشت کردن به مرگ است با شما رو دررو خواهد شد آن‌گاه‌ به‌سوي‌ دانای پنهان‌ و آشكار بازگردانيده ‌خواهيد شد تا در محکمه عدل الهی به‌ حقیقت آنچه‌ مي‌كرديد آگاهتان‌ كند..💢يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا ۖ وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ.▪️«اي‌ مردم‌! بي‌گمان‌ وعده‌ الله برای تحقق مرگ و زنده شدن دوباره و حساب‌ و عقاب‌ و بهشت‌ و جهنم حق‌ است‌، پس مواظب باشید تا اين‌ زندگي‌ دنيا شما را فريب‌ ندهدو با آرايشها، نعمتها و لذتهاي‌ خود، شما را به خود مشغول نکرده و از عمل‌ براي‌ آخرت‌ غافل‌ نگرداند.مواظب باشید شيطان‌ فريبكار شما را درباره‌ خدا نفريبد و شما را وسوسه نکند كه‌ به‌ شما بگويد: بي‌پروا باشيد که جای نگرانی نیست! زيرا قطعا خداوند به‌ سبب‌ فضلي‌كه‌ داريد، يا به‌ سبب‌ اين‌ كه‌ خدا بسیار رحیم است و رحمت‌ وي‌ بر شما وسيع‌ و گسترده ‌است‌، از شما درمي‌گذرد و بر شما مي‌آمرزد پس‌ از انجام گناه و غفلت از آخرت ‌نترسید که خدا رحیم است، برای دنیایت بکوش که جز با تلاش چیزی عایدت نمی شود!t.me/joinchat/AAAAAEp4SRAI1ZOteve8EA

جام می شود باید مصداق شکر خداوند باشد. همانند: تلاوت قرآن، اطعام کردن، صدقه دادن، مدیحه سرایی در مقام نبوت، و چیزی که دلهای انسان را به سوی انجام خیر و عمل آخرت سوق می دهد 📚🖋الحاوی للفتاوی.ج1 ص188.ط دار الکتب العلمیة 📚✍🏽 قلت : وقد ظهر لی تخریجه على أصل آخر وهو ما أخرجه البیهقی عن أنس أن النبی صلى الله علیه وسلّم عق عن نفسه بعد النبوة مع أنه قد ورد أن جده عبد المطلب عق عنه فی سابع ولادته والعقیقة لا تعاد مرة ثانیة ، فیجعل ذلک على أن الذی فعله النبی ﷺ إظهار للشکر على إیجاد الله إیاه رحمة للعالمین وتشریع لأمته کما کان یصلی على نفسه لذلک فیستحب لنا أیضاً إظهار الشکر بمولده بالاجتماع وإطعام الطعام ونحو ذلک من وجوه القربات وإظهار المسرات 📖✍🏽 می گویم: برای من جشن مولودی پیامبر ﷺ بر اصل دیگری آشکار شده است و آن روایتی است که بیهقی از انس روایت کرده که رسول خدا ﷺ بعد از رسیدن به مقام نبوت از جانب خودش عقیقه (قربانی) نمود با آن‌که طبق روایات، عبدالمطلب برای رسول خدا ﷺ در روز سوم تولد ایشان عقیقه کرده بود، با این‌که عقیقه دوباره انجام نمی شود، پس ایشان این کار را به خاطر شکر و حمد خدا بر این که او را رحمت اللعالمین قرار داده انجام داد و خواسته است این کار را برای امت خود تشریع کند، چنانکه بر خودش درود می فرستاد. پس برای ما هم مستحب است شکر خدا را به خاطر تولد ایشان با اجتماعات مان به جا آوریم و به فقیران اطعام نماییم و کارهای دیگری را که موجبات خوشحالی است انجام دهیم 📚🖋الحاوی للفتاوی.المؤلف: عبد الرحمن بن أبي بكر، جلال الدين السيوطي (المتوفى: 911هـ) - ج1 ص188.ط دار الکتب العلمیة ⚡️نکته مهم در کلام سیوطی است که می‌گوید: رسول خدا ﷺ جشن عقیقه را به دو جهت انجام داد، اظهار شکر و تشریع این کار برای امت: إظهار للشکر على إیجاد الله إیاه رحمة للعالمین وتشریع لأمته. آنگاه نتیجه می گیرد که جشن مولودی هم با این معیار مستحب است: فیستحب لنا أیضاً إظهار الشکر بمولده. 📚✍🏽حلبی نیز بعد از نقل روایت تصریح نموده که سیوطی این روایت را به عنوان یک اصل و اساس برای برگزاری جشن مولود پیامبر قرار داده است✅ ⚡️والحافظ السیوطى ... وجعله أصلا لعمل المولد قال لأن العقیقة لا تعاد مرة ثانیة فیحمل ذلک على أن هذا الذی فعله النبی ﷺ إظهارا للشکر على إیجاد الله تعالى إیاه رحمة للعالمین وتشریعا لأمته ... 📚🖋السیرة الحلبیة فی سیرة الأمین المأمون.ج1 ص130.ط دار المعرفةt.me/joinchat/AAAAAEp4SRAI1ZOteve8EA

قرآن باشد یا حدیث شریف . نتیجه می گیریم که اگر در مورد عملی ، نص شرعی نباشد آن فعل مباح است همانگونه که علماء اصول بیان داشته اند . پس اگر هر کاری که رسول الله ﷺ آنرا انجام نداده باشد ، بدعت و زشت و گمراهی است پس جمیع آنچه که ما می خوریم و می نوشیم و می پوشیم و نیز سفر ما و خواب ما و جمیع حرکات و سکنات و اعمال ما از جمله منکرات هستند و بدعت و گمراهی و حرام می باشد زیرا که رسول اکرم ﷺ آن را انجام نداده است و معنای این گفته شما این است که بنابر پندار پوچ و عقیده فاسد شما ، همه مسلمانان در مشرق و مغرب زمین ، گناهکارند و در حال ارتکاب حرام هستند و گمراه شده اند و این گفتار شما ، باطل است و هیچ جاهلی آن را نمی گوید ، زیرا مخالف قرآن است آنجا که خداوند جل جلاله می فرماید : ⚜ ( یُریدُ اللهُ بِکُمُ الیُسرَ : خداوند در حق شما آسانی می خواهد ) ( سوره بقره آیه 185 ) ⚜ و مخالف أحادیث صحیح رسول الله صلی الله علیه وسلم می باشد که فرموده است (( إن أمّتی لم تجتمع علی ضلالة : امت من بر گمراهی إجماع نمی کنند ( جمع نمی شوند )) .⚜ 📚✍🏽باید توجه نمود که مسلمانان ، جشن مولودی را بعد از وفات پیامبر اکرم ﷺ ایجاد نموده اند ، همانگونه که جمع آوری قرآن در یک مصحف و همچنین گردآوری احادیث نبوی ، بعد از وفات ایشان صورت گرفته است ، پس آیا جمع آوری قرآن و تدوین احادیث ، بدعت و حرام است به این بهانه که رسول الله ﷺ آنرا انجام نداده است ؟! 💫البته لازم به یادآوری است که اگر این دو کار صورت نمی گرفت همانا قرآن کریم و احادیث شریف ضایع می شدند و دین هم همراه آنها از بین می رفت ..... 📚✍🏽 ابن حجر عسقلانی ولادت پیامبر اکرم ﷺ را از نعمت های بزرگ الهی دانسته و در عبارت صریح و روشن، جشن ولادت آن حضرت را از مصادیق شکر نعمت محسوب می نماید. ⚡️ نکته مهم در سخنان وی این که فتوای خود را در جواز جشن مولودی، مستند به روایت صحیح نموده که در آن رسول خدا ﷺ عمل جشن یهودیان را برای شکر گذاری غرق شدن فرعون و نجات حضرت موسی تقریر کرده است. ابن حجر از این روایت صحیح نتیجه می گیرد که اگر به قصد شکر گذاری، این گونه مراسم برگزار شود، جایز است. 📚✍🏽 متن فتوای ایشان به نقل سیوطی این است: وقد سئل شیخ الإسلام حافظ العصر أبو الفضل أحمد بن حجر عن عمل المولد فأجاب بما نصه : أصل عمل المولد بدعة لم تنقل عن أحد من السلف الصالح من القرون الثلاثة ولکنها مع ذلک قد اشتملت على محاسن وضدها ، فمن تحرى فی عملها المحاسن وتجنب ضدها کان بدعة حسنة وإلا فلا 📖✍🏽از شیخ الاسلام حافظ زمان، ابو الفضل احمد بن حجر در باره جشن ولادت پیامبر سؤال شد و پاسخ ایشان این است: اصل جشن ولادت، امر جدیدی است که از گذشتگان صالح در قرن سوم نقل نشده است، اما در عین حال، مشتمل بر خوبی و بدیها است، پس اگر کسی کار خوبش را انجام دهد و از کار بدش دوری کند، عملش بدعت نیکوست ... ⚡️ ایشان بعد از این فتوا، سخنان خود را مستند به روایت صحیح می‌نماید و می‌گوید: 📚✍🏽قال : وقد ظهر لی تخریجها على أصل ثابت وهو ما ثبت فی الصحیحین من أن النبی صلى الله علیه وسلّم قدم المدینة فوجد الیهود یصومون یوم عاشوراء فسألهم فقالوا هو یوم أغرق الله فیه فرعون ونجى موسى فنحن نصومه شکراً لله تعالى. فیستفاد منه فعل الشکر لله على ما من به فی یوم معین من إسداء نعمة أو دفع نقمة ، ویعاد ذلک فی نظیر ذلک الیوم من کل سنة ، والشکر لله یحصل بأنواع العبادة کالسجود والصیام والصدقة والتلاوة ، وأی نعمة أعظم من النعمة ببروز هذا النبی نبی الرحمة فی ذلک الیوم ، وعلى هذا فینبغی أن یتحرى الیوم بعینه حتى یطابق قصة موسى فی یوم عاشوراء ، وأما ما یعمل فیه فینبغی أن یقتصر فیه على ما یفهم الشکر لله تعالى من نحو ما تقدم ذکره من التلاوة والإطعام والصدقة وإنشاد شیء من المدائح النبویة والزهدیة المحرکة للقلوب إلى فعل الخیر والعمل للآخرة 📖✍🏽برای من روشن شده است که جشن مولود، ریشه در اصل ثابتی دارد که در صحیحین ثابت شده و آن این که رسول خدا ﷺ در مدینه تشریف آورند،‌ یهودیان در روز عاشورا روزه می گرفتند، حضرت دلیل آن را از آنان سؤال نمود. آنها گفتند: این روزی است که خداوند فرعون را غرق نمود و موسی را نجات داد، ما برای انجام شکر خدا این روز را روزه می گیریم. ابن حجر می گوید: از این روایت استفاده می‌شود که انجام شکر خدا بر آنچه که خداوند در یک روز معین بر انسان منت نهاد،‌ همانند: اعطاء نعمت و یا دفع عقوبت، لازم است. این شکر بر نعمت الهی در هر سال و در این روز معین بر می گردد. و شکر گذاری برای خدا با انواع عبادت همانند: سجده کردن، روزه گرفتن، صدقه دادن، تلاوت قرآن حاصل می شود. و چه نعمتی بزرگتر از نعمت وجود پیامبر ﷺ رحمت در این روز است؟ بنابراین، این روز سزاوار شکر گذاری است تا با داستان نجات حضرت موسی در روز عاشورا مطابقت کند. اما اعمالی که در این روز ان

💝 مولودی و بدعت حسنه بودنش💝 📚✍🏽 « درباره یاد بود روز تولد پیامبر ﷺ : به قلم سید درویش » 📚🖋 .... علّامه بدرالدّین أبومحمّد محمود بن احمد عینی در کتاب ( عمدة القاری فی شرح صحیح البخاری ) می گوید: بدعت در لغت هر چیزی است که بر غیر مثال و نمونه قبلی ایجاد شود و شرعاً : یعنی ایجاد و احداث عملی که در عهد رسول الله ﷺ أصلی نداشته است و انجام نشده است و آن دو قسم است : بدعت حسنه و بدعت ضلالت و گمراهی . 📚🖋 بدعت حسنه عبارت است از آنچه که مسلمانان آنرا نیکو و پسندیده بدانند و با کتاب و سنت و إجماع مخالفتی نداشته باشد . . . زنده نگه داشتن روز تولد پیامبر ﷺ بدعت حسنه است و بسیاری از ابواب خیر و نیکی که در اسلام دارای اصل و ریشه هستند ، آنرا شامل می شوند در حدیث صحیح به روایت امام مسلم رحمه الله آمده است:« لا یقعد قوم یذکرونا الله تعالی إلّّا حفتهم الملائکة و غشیتهم الرحمة و نزلت علیهم السکینة و ذکرهم الله فیمن عنده: 📚🖋 هر گاه که گروهی دورهم می نشینند و ذکر خدای تعالی را می گویند ، ملائکه آن گروه را احاطه می کنند و رحمت الهی آنها را می پوشاند و آرامش و سکینه بر آنها نازل می شود و خداوند آنها را در نزد ملائکه یاد می کند » . 📚🖋 و نیز فرمود آن حضرت ﷺ : « أتانی جبریل فأخبرنی أن الله تعالی یباهی بکم الملائکة : جبرئیل نزد من آمد و به من خبر داد که خدای تعالی در نزد ملائکه به شما مباهات می کند » . 📚🖋 ( به روایت امام مسلم و امام أحمد بن حنبل ) ابن حجر می گوید : در این حدیث دلیلی واضح و آشکار است در فضیلت جمع شدن برای کارهای خیر و دورهم نشستن برای آن ، و کسانی که برای کار خیری گرد هم آیند ، آنان نیز از جمله کسانی هستند که خداوند پیش ملائکه به آنها مباهات می کند و بدعت مولودی نیز اگر چه انجام آن توسط سلف صالح نقل نشده است لکن به انجام آن تشویق شده و مستحب است زیرا که قواعد استحباب و أدله ی عمومی آن با انجام مراسم مولودی ، موافقت و مناسبت دارد. 📚🖋 هیچ شکی نیست که وسایل و ابزارهای تربیتی جدید در مدارس و مؤسسات غیر دینی در کشورهای اسلامی جنبه روحی و روانی را در پیوند دادن دلهای کودکان و دختران و پسران مسلمان به سیره رسول خدا ﷺ، نادیده انگاشته و از آن غفلت ورزیده اند و لزوم محبت به آن حضرت علیه الصلاة و السلام فراموش شده است ، محبتی که بر پایه علاقه و اشتیاقی شدید به شناخت حق رسول اکرم ﷺ بر مسلمین ، استوار است و بدین جهت در این مرحله از زندگی کودکان و نوجوانان که مرحله متمرکز شدن عواطف و احساسات آنها و زمان ریشه دواندن آن است، وقتی که صحبت از رسول خدا ﷺ می شود گویی آنها از شخصیتی تاریخی حرف می زنند، به آهستگی نام آن شخصیت را می آورند و زیر لب بر او صلوات می فرستند ، بدون داشتن پیوند و ارتباط عاطفی صحیح. ✨از اینرو بسیاری از اهل علم، تقویت این عاطفه را در چنین حالتی به وسیله مجلس مولودی، مناسب می دانند عملی که دارای وجاهت و احترام دینی می باشد، با این کار کودکان و نوجوانان و جوانان مسلمان، بخشی از آن مواردی را که مؤسسات تربیتی نتوانستند انجام دهند به دست می آورند و جبران مافات می کنند و این موارد عبارتند از : بیان نمودن رحمت و نور و هدایت و نعمت رستگاری و نجات در آخرت که همه اینها را خداوند عز و جل با فرستادن خاتم پیامبران به امت محمدی ارزانی داشته است. ➖اری کلّ مدح فی النبیّ مقصّرا ➖وان بالغ المثنی علیه واکثرا ➖اذ الله اثنی بالّذی هو اهله ➖علیه فما مقدار ما تمدح الوری 📚✍🏽 استاد عبدالغنی حماده در کتاب فضل الذاکرین والرد علی المنکرین می فرماید : 🔥اهل بدعت زمان ما می گویند که برپایی مجلس مولودی حضرت رسول ﷺ ؛ بدعت و منکر و حرام است و دلیل آنها این است که آن حضرت ﷺ آنرا انجام نداده است و مادر جواب به آنها می گوییم: 🌷( عدم الفعل لیس بدلیل ) یعنی انجام نگرفتن یک فعل نمی تواند دلیل باشد . چون اصل در هر چیزی که نصی در مورد آن وارد نشده است ، مباح بودن آن است . 🌷✍🏽 ما به این مبتدعین می گوئیم : قبل از اینکه درباره حلال یا حرام بودن چیزها و کارهای مختلف ، حکم صادر کنید ، علم بیاموزید. 📚🖋چون علماء اصول می گویند : جایز بودن افعال ، وابسته به آن نیست که درباره آن صیغه ی امری وارد شده باشد ، بلکه عدم نهی از آن ، خود دلیلی است برای جایز بودن آن . بنابراین هر کاری که از آن بوسیله نص شرعی منع نشده ایم ، مباح می باشد و نیز حضرت رسول اکرم ﷺ در سنت های صحیحه اش به ما این آموزش را داده که هر کاری که به آن امر شدیم ، آن را انجام دهیم و آن را ترک نکنیم و هر کاری که از آن منع شده ایم ، از آن دوری بجوئیم و انجامش ندهیم و آن کاری که در مورد آن سکوت اختیار شده است ، پس آن مباح است و همچنین هر حرام و مکروهی بایستی حتماً درباره آن نص شرعی وارد شده باشد که بر حرامیت و یا مکروهیت آن دلالت کند چه آن نص آیه

❇️ بردباری چیست؟🔵 بردباری همان خویشتن داری است و فرو بردن خشم و دوری از عصبانیت و پاسخ بدی را با نیکی دادن است. به این معنی نیست که انسان به ذلت و حقارت تن دردهد، بلکه خودداری از دشنام دادن دیگران و پاک داشتن خود از ناسزا گویی و عیب جویی آنان است.🔺 حلم و بردباری خداوند :✳️ حلم از یکی از صفات خداوند متعال است. خداوند حلیم و بردبار است؛ او نافرمانی و مخالفت گناهکاران را می بیند و آنان را مهلت داده و در انتقام شتاب نمی نماید. خداوند متعال در قرآن کریم بیان می دارد: {…و اعلموا أن الله غفور حلیم} [بقره: ۲۳۵] یعنی: “…و بدانید که خداوند آمرزنده و بردبار است.”🔺 حلم و بردباری پیامبران:✳️ حلم و بردباری جزو اخلاق پیامبران می باشد. خداوند متعال در مورد حضرت ابراهیم علیه السلام می فرماید: {إن إبراهیم لأواه حلیم} [توبه: ۱۱۴] یعنی: ” … راستى ابراهیم دلسوزى بردبار بود.”، و درباره ی اسماعیل علیه السلام: {فبشرناه بغلام حلیم} [صافات: ۱۰۱] یعنی: ” پس او را به پسرى بردبار مژده دادیم.”💟 رسول خدا صلی الله علیه و سلم بردبارترین انسان ها بوده و از مشاهده‌ی برخی اشتباهات مسلمانان نمی رنجید و خویشتن داری و فروبردن خشم را به یاران خویش می آموخت.🔵 مزایای بردباری:◽️ بردباری، صفتی است که خداوند عزوجل آن را دوست می دارد، حضرت پیامبر صلى الله علیه و سلم به یکی از یارانش می فرمود: (إن فیک خصلتین یحبهما الله: الحلم و الأناه) [مسلم] یعنی:‌”: در تو دو صفت وجود دارد که خدا آن را دوست می دارد، بردباری و تأنی کردن.”◽️ بردباری وسیله ایست برای نیل به خوشنودی پروردگار و بهشت برین. حضرت پیامبر صلی الله علیه و سلم فرموده است: : (من کظم غیظًا و هو قادر على أن یُنْفِذَهْ، دعاه الله -عز وجل- على رءوس الخلائق یوم القیامه، یخیره من الحور العین ما شاء) [ابوداود و ترمذی] یعنی: ” آنکه لباس خشم خویش را فرو برد، در حالیکه توانمندی آن را دارد که آن را برآورد، خداوند در روز قیامت به حضور مردمان او را می خواهد و مخیر می سازد تا از هر حور عینی که می خواهد برگزیند.”◽️ بردباری نشانه ی نیروی اراده‌ی فرد و واکنش های دارای ثبات و استواری او می باشد. پیامبر خدا صلى الله علیه و سلم در این زمینه فرموده اند: (لیس الشدید بالصُّرْعَه (مغالبه الناس و ضربهم)، إنما الشدید الذی یملک نفسه عند الغضب) [مسلم] یعنی: ” نیرومند کسی نیست که زیاد کُشتی بگیرد(و بر آنان پیروز شود). نیرومند کسی است که در هنگام خشم بر خویش تسلط داشته باشد.”◽️ بردباری شیوه ای برای دست یافتن بر دشمنان و غلبه بر شیاطین آنان و تبدیل کردن دشمنان به دوست می باشد، خدوند متعال می فرماید: {ادفع بالتی هی أحسن فإذا الذی بینک و بینه عداوه کأنه ولی حمیم} [فصلت: ۳۴] یعنی: “…[بدى را] با آنچه خود بهتر است دفع کن آنگاه کسى که میان تو و میان او دشمنى است گویى دوستى یکدل میگردد.” گویند: وقتی در پاسخ نادان خاموش بمانی، جوابی کافی و مجازاتی دردناک به او داده ای. [جواب ابلهان خموشی است!]◽️ بردباری وسیله ی نیل به دوستی و احترام مردم بوده و گفته شده که: نخستین چیزی که فرد بردبار در مقابل بردباری خویش دریافت می دارد این است که مردم یاوران ایشانند.◽️ بردباری فرد را از در افتادن در اشتباهات دورساخته و به شیطان فرصت تسلط بر فرد را نمی دهد.

❌ گناهش گردن من!📖«و لَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ اُخْرَی»(بخشی از آیه ۱۶۴ انعام)📚هیچ گناه کاری گناه دیگری را متحمل نمی‌شود. 🔰بعضی از مردم برای این که دیگران به سخن آن ها گوش کنند و خطایی را انجام دهند، به ایشان می گویند: تو انجام بده، گناهش گردن من! در حالی که هر شخصی مسئولِ گناهانِ خودش هست.⚡️به تعبیر قرآن کریم اینان دروغگو هستند: «اِنَّهُم لَکَاذِبُون».➖هر شخصی مسئول اعمال خودش هست. هیچ گناه کاری گناه دیگری را متحمل نمی‌شود.◀️جمله ی گناهش گردن من، یک ترفند قدیمی برای گمراه کردن و خار کردن قشر درست کار و مؤمن است. 📖«وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَايَاكُمْ وَمَا هُمْ بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُمْ مِنْ شَيْءٍ ۖ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُون»(عنکبوت/۱۲).📚و کافران به مؤمنان گفتند: شما از راه ما پیروی کنید، (و اگر گناهی دارد) ما گناهانتان را بر عهده خواهیم گرفت! آنان هرگز چیزی از گناهان این ها را بر دوش نخواهند گرفت؛ آنان به یقین دروغگو هستند!▫️اگر شخصی را با این ترفند گمراه کردند، در گناهش سهیم بوده و گناه جاریه ای را برای خود ثبت کرده اند. 📖«وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَأَثْقَالًا مَعَ أَثْقَالِهِمْ ۖ وَلَيُسْأَلُنَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَمَّا كَانُوا يَفْتَرُون»(عنکبوت/۱۳).📚آنها بار سنگین (گناهان) خویش را بر دوش می‌کشند، و (همچنین) بارهای سنگین دیگری را اضافه بر بارهای سنگین خود، و روز قیامت به یقین از تهمت هایی که می‌بستند، سؤال خواهند شد.t.me/joinchat/AAAAAEp4SRAI1ZOteve8EA