آخر قصه ولی تلخ و غم انگیز منم!

من ماندم و تکیه به تن خسته کوچه!

حتی اگر خودم میتونستمتابوتم رو از جا بردارم و به دوس بکشمو ببرم کنار قبرمو دفن کنمبه هیچکس زحمت نمیدادم!

من اگر میتونستمروز کفن و دفنمخودم همه کارامو بکنمبه کسی زحمت نمیدادم!

بهار علی خزان شده ای...

گفتن ندارد!کوچه شلوغ و جای یک سوزن ندارد...

هنوز هم مثل بچگیامبی بهونه زیر گریه میزنم...