رضاصادقی:« من و ما همه فرزند ایرانیم .»بیایید پیش از آنکه از همدیگر بپرسیم «با کی هستی؟»، از هم بپر…

رضاصادقی:« من و ما همه فرزند ایرانیم .»بیایید پیش از آنکه از همدیگر بپرسیم «با کی هستی؟»، از هم بپرسیم «برای ایران چه می‌توانیم بکنیم؟»وقتی یک جامعه زخم می‌خورد، اولین قربانی حقیقت نیست؛ همدلی است. کم‌کم یادمان می‌رود کسی که روبه‌روی ما ایستاده، او هم داغ دیده، ترسیده، خسته شده و ایران را خانه خود می‌داند.سال‌ها و روزهای سختی را پشت سر گذاشته‌ایم؛ همه روزهایی که اشک بر این سرزمین نشست و خانواده‌هایی را داغدار کرد. هیچ مادری، هیچ پدری و هیچ کودکی نباید قربانی نفرت باشد. درد، طرفدار هیچ عقیده‌ای نیست.دست همه کسانی را که برای ، آرامش و سربلندی ایران از خود گذشته‌اند، به احترام می‌فشاریم و یاد همه جان‌باختگان این سرزمین را گرامی می‌داریم.با هر عقیده، هر پوشش و هر نگرش، یک نقطه مشترک داریم؛ ایران.ما اگر کنار هم بایستیم، هیچ زخمی ماندگار نخواهد ماند.ما ایرانیم؛ یک ملت، یک خانه، یک آینده.