فکر، فکر، فکر، همیشه فکر یک چیز بیشتر از خود آن چیز آزارم می‌دهد._ سارا سالار

کی میاد به حرفای من گوش کنه ؟ اخه من غریبه هستم با همه

فهمیدم بسیاری از حرف‌ها را دیگر هرگز با کسی به نجوا نخواهم‌ گفت. فهمیدم بسیاری چیزها را دیگر تجربه نخواهم‌ کرد. و فهمیدم دنیا دیگر هرگز مثل قبل نخواهد شد. و تمام این‌ها را پذیرفتم، گرچه درد دارد. انسان بهتر است به درد عادت کند تا این‌که به امیدی واهی بیاویزد.

مثل اولین صبح بعد از جنگ زیبایی ، اما غمگین ...

میاز و مناز و متاز و مرنجچه تازی به کین و چه نازی به گنج_فردوسی

هیچکس در این داستان سالم نبود هر کسی زخمی داشت، و برای فراموش کردن زخم خویش، به دیگری زخم میزد