توماس رونسرو: سیزده سال، ۴۸۳۴ روز، زمان خیلی زیادیه. اون موقع هوش مصنوعی هنوز وجود نداشت؛ فرانسیس ا…
انتشار: 2026/08/26 23:09 UTCدریافت: 2026/08/27 00:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/27 00:40 UTC
توماس رونسرو: سیزده سال، ۴۸۳۴ روز، زمان خیلی زیادیه. اون موقع هوش مصنوعی هنوز وجود نداشت؛ فرانسیس اول بهعنوان اولین پاپ آمریکای لاتین در تاریخ انتخاب شد؛ نلسون ماندلا، نماد صلح جهانی و مبارزه با نژادپرستی، از دنیا رفت؛ ساعتهای هوشمندی که اعلانهای موبایل رو روی مچ دست نمایش میدادن تازه اختراع شده بودن؛ و ما فهمیدیم که دولت آمریکا توی جزیره گوام برای مقابله با هجوم مارهای مهاجم، ۲۰۰۰ موش مرده رو که به پاراستامول آلوده شده بودن، با چترهای کوچیک از هواپیما به پایین انداخته ...در کنار همه این اتفاقات، ژوزه مورینیو هم به رابطه قراردادی خودش با رئال مادرید پایان داده بود؛ جایی که سه سال پر از فراز و نشیب رو پشت سر گذاشت. از روزهای خوبش میشه به پایان دادن به سلطه بارسلونای گواردیولا با قهرمانی تاریخی در لالیگا در سال ۲۰۱۲ و برد بهیادماندنی مقابل بارسلونا در فینال جام حذفی سال ۲۰۱۱ اشاره کرد؛ و از روزهای بد هم باید به فصل آخرش اشاره کرد که با درگیری و «آتش خودی» خودش رو وارد حاشیه کرد و با بزرگان رختکن، یعنی کاسیاس، راموس، پهپه و کریستیانو به مشکل خورد.اما ۱۳ سال بعد، مورینیو با گرمی و محبت به برنابئو برگشت؛ رفتاری که با آرامش و خونسردیای که این روزها در حضورهای عمومی از خودش نشون میده، کاملاً همخوانی داشت. رفتاری که نشون میده بالاخره پختگی سراغ همه ما میاد و خود مورینیو بهتر از هر کسی میدونه که بعد از ۱۳ سال، همهمون از موفقیتهامون استفاده میکنیم و از اشتباهاتمون درس میگیریم.من این مورینیو رو دوست دارم. ما این مورینیو رو دوست داریم.و برنابئو هم این رو فهمید؛ در این بازگشت دوباره، هوادارانی ازش استقبال کردن که فصل گذشته امباپه، وینیسیوس و بلینگهام رو هو کرده بودن، اما امروز با شور و اشتیاق و عطش قهرمانی، شروع هیجانانگیز فصل رو جشن گرفتن.@RealMadridFarsi






