یکی از تناقض‌های جالب انسان امروز این است که با وجود اینکه بیشتر از هر زمان دیگری به دنبال لذت (Ple…

یکی از تناقض‌های جالب انسان امروز این است که با وجود اینکه بیشتر از هر زمان دیگری به دنبال لذت (Pleasure) است، بسیاری از آدم‌ها احساس آرامش (Peace) و رضایت (Satisfaction) کمتری را تجربه می‌کنند.انسان مدرن (Modern Human) دائماً در حال جست‌وجو است؛ جست‌وجوی تجربه‌های جدید، موفقیت بیشتر، خرید بیشتر، دیده شدن بیشتر و تأیید گرفتن بیشتر.مغز ما برای دنبال کردن پاداش‌ها (Rewards) طراحی شده است. وقتی به چیزی که می‌خواهیم می‌رسیم، سیستم پاداش مغز فعال می‌شود و احساس خوبی ایجاد می‌کند؛ اما این احساس معمولاً کوتاه‌مدت است و بعد از مدتی، ذهن دوباره به دنبال خواسته بعدی می‌رود.اینجاست که چرخه «خواستن‌های بی‌پایان» (Endless Wanting) شکل می‌گیرد؛ حالتی که در آن انسان همیشه احساس می‌کند چیزی کم دارد و تصور می‌کند آرامش در دستاورد بعدی، تجربه بعدی یا رسیدن به هدف بعدی پنهان شده است.در علم عصب‌شناسی تفاوت مهمی بین «خواستن» (Wanting) و «لذت بردن» (Liking) وجود دارد.مغز می‌تواند میل شدیدی برای رسیدن به یک هدف، موفقیت، تجربه یا خواسته جدید ایجاد کند؛ اما رسیدن به آن همیشه همان رضایتی را که انتظار داشتیم به همراه ندارد.گاهی ما بیشتر درگیرِ دنبال کردن هستیم تا تجربه کردن؛ بیشتر در مسیر رسیدن زندگی می‌کنیم تا در لحظه داشتن.شاید یکی از دلایل ناآرامی انسان امروز این باشد که سیستم خواستنِ او همیشه فعال است، اما تواناییِ لذت بردن از آنچه دارد و تجربه کردن لحظه حال کمتر تمرین شده است.مشکل از خودِ لذت نیست. لذت بخشی طبیعی از زندگی است؛ اما وقتی تمام معنای زندگی به دنبال کردن لذت‌های بیشتر محدود شود، ممکن است انسان در چرخه‌ای گرفتار شود که هر رسیدنی، فقط آغاز یک خواستنِ جدید باشد.آرامش زمانی شکل می‌گیرد که انسان بتواند بین «خواستن» و «داشتن» تعادل ایجاد کند؛ یعنی در کنار تلاش برای رشد و بهتر شدن، ارزش آنچه را که همین حالا دارد نیز ببیند.شاید انسان برای خوشحال بودن فقط به چیزهای بیشتر نیاز ندارد؛ گاهی نیاز دارد رابطه‌اش را با خواستن تغییر دهد. نه اینکه آرزو، هدف و پیشرفت را کنار بگذارد؛ بلکه بداند هیچ دستاورد بیرونی نمی‌تواند به تنهایی جای احساس معنا، ارتباط و کافی بودن درونی را بگیرد.انسان برای زندگی کردن به حرکت نیاز دارد، اما برای آرامش به تواناییِ ایستادن و دیدنِ آنچه دارد هم نیازمند است.لذت، ما را به دنبال کردن دعوت می‌کند؛ آرامش، به ما اجازه می‌دهد لحظه‌ای بایستیم.✍️ صبا احمدی(دانشیار دانشگاه)