برون فکنی یا فرافکنی حالتی بین خواب و بیداری است که در آن برخی افراد می‌توانند خودشان را خارج از جس…

علم حضوری مربوط به شناخت قلبی است امّا علم حصولی مربوط به شناخت عقلی است. علم حضوری علم به وجود شئ است. امّا علم حصولی علم به ماهیت شئ است. در علم حضوری واسطه‌ای بین عالم و معلوم وجود ندارد و معلوم نزد عالم حاضر است ولی علم حصولی به‌وسیلهٔ حصول صورت در ذهن حاصل می‌شود و بین عالم و معلوم واسطه وجود دارد.(م.ظ) 1405/5/20@m_z_hohttps://t.me/maura1999

🪞✨ از خودت بپرس؛ چرا از بعضی آدم‌ها خوشت نمی‌آید؟گاهی آنچه در دیگری ما را آزار می‌دهد، تنها درباره‌ی او نیست؛ بلکه آینه‌ای است که چیزی را در درون خودمان به ما نشان می‌دهد.✨شاید…🔹 بخشی از وجودت را که هنوز نپذیرفته‌ای، در او می‌بینی.🔹 از این می‌ترسی که روزی شبیه او شوی و همین شباهت تو را نگران می‌کند.🔹 زمانی خودت چنین بوده‌ای و دیگر نمی‌خواهی به آن نسخه از خودت بازگردی.🔹 سال‌ها تلاش کرده‌ای متفاوت از او باشی، و اکنون دیدن آن ویژگی‌ها، خاطره‌ی آن مسیر را در تو زنده می‌کند.اما به یاد داشته باش… 🌿هر احساسی که در برخورد با دیگران در تو برانگیخته می‌شود، لزماً حقیقتی درباره‌ی آن‌ها نیست؛ گاهی پیامی درباره‌ی دنیای درون توست.پس پیش از قضاوت، لحظه‌ای مکث کن و از خود بپرس:«این انسان، کدام بخشِ نادیده‌ی وجود مرا به من نشان می‌دهد؟» 🕊️🤍📚@rahrovanehaghighat

ایگو (نفْس) بر تو کنترل ندارد. تنها افکار، احساسات، امیال و ترس‌ها را در برابر آگاهی‌ات قرار می‌دهد. شهوت تو را وادار به عمل نمی‌کند؛ فقط وسوسه‌ای را پیش رویت می‌گذارد. خشم نیز بر تو مسلط نیست؛ تنها واکنشی را پیشنهاد می‌کند. هر نیروی روانی در پی جلب توجه توست، اما فقط آگاهی توست که از طریق همانندسازی و عمل، به آن نیرو اراده و قدرت می‌بخشد. در برابر نیروهایی که در ذهنت در حال حرکت‌اند، هشیار و آگاه بمان. مشاهده کن چه چیزی می‌کوشد بر اراده‌ات اثر بگذارد، بی‌آنکه آن را با هویت واقعی خود اشتباه بگیری. هرچه آگاه‌تر شوی، تکانه‌ها و انگیزه‌های ناخودآگاه قدرت کمتری بر زندگی‌ات خواهند داشت و در نتیجه، تسلط تو بر خویشتن بیشتر و عمیق‌تر خواهد شد.🔹 هری بی جوزف📚@rahrovanehaghighat

▫️داستان «توبه‌ی نصوح» در مثنوی مولانا، بیش از آنکه روایت یک توبه باشد، داستان رسیدن انسان به نقطه‌ی استیصال است.نصوح سال‌ها با گناه و فریب زندگی می‌کرد، اما هنگامی که در معرض رسوایی قطعی قرار گرفت و همه‌ی راه‌های نجات ظاهری را بسته دید، از عمق جان به خدا پناه برد. دعای او نه از سر عادت، بلکه از دلِ درماندگی و اخلاص برخاست.مولانا به زیبایی نشان می‌دهد که تا انسان به توانایی‌ها، تدبیرها و تکیه‌گاه‌های خود دل بسته باشد، هنوز به حقیقت دعا نرسیده است. اما وقتی همه‌ی اسباب فرو می‌ریزند و انسان جز خدا پناهی نمی‌یابد، دعا جان می‌گیرد و زمینه‌ی اجابت فراهم می‌شود. از همین رو گفته‌اند: استیصال، راز اجابت دعاست.در حقیقت، آنچه نصوح را نجات داد، تنها الفاظ توبه نبود؛ بلکه شکستن غرور، بریدن از اسباب و پناه بردن کامل به پروردگار بود. گاهی خداوند انسان را به بن‌بست می‌رساند تا راه آسمان را به او نشان دهد؛ زیرا بسیاری از درهای رحمت، تنها با کلیدِ استیصال گشوده می‌شوند.📚@rahrovanehaghighat

دردی که تو را از دل رنج به آغوش خدا بکشاند، دیگر نامش درد نیست، بلکه نوری است که در لباس رنج آمده است تا درمانت کند..!📚@rahrovanehaghighat

❇ اینطور نیست که تجارب هر کس در سلوک مثل دیگری باشد.زیرا خداوند هر کس را از مسیری راه می‌بَرَد، که صلاح اوست. سلوک #سلیمان از طریق پادشاهی‌اش است و سلوک #ایوب از طریق بیماری‌اش. #ابراهیم باید از آتش گذر کند و#یوسف از چاه سر در آورد. عبور #موسی از آب است و #عیسی از آسمان ...هر کس حکایت خویش را دارد وتو نیز حکایت خود را.آنچه که ثابت است، رجوع به حق است.و آنچه که بی‌شمار است، راه‌های بسوی خداست.خلاصه #خداوند به هر طریقی و از هر جهتی که صلاح بداند فرد را اندک اندک میکِشداز زبان مولانا قشنگ گفته:مپرس که کار بنده از چه جهت نظام گيرد؟ که خلاق بی جهات منم مسعود ریاعی:☆ راه خدا، چنان وسیع است که همه ی مخلوقاتش از ریز و درشت -چه در غیب باشند و چه در شهود- در آن جای می گیرند. راه خدا کجا تنگ و باریک است؟! راه او به عدد نفوس خلائق است.و این وسیعترین و آزادمنشانه ترین راهیست که می شناسم.بدترین و مخرّبترین کار این است که کسی دیگران را مجبور کند که؛ راه خدا تنها همین است که من می گویم و من قدم به آن گذاشته ام.#راه_خدا #خود_شناسی 📚@rahrovanehaghighat