.کیس واقعی و درد جامعهاز آن چیزهایی که در دانشگاه و کتاب‌ها نمی‌خوانید و شاید حتی یک روان‌شناس باتج…

.کیس واقعی و درد جامعهاز آن چیزهایی که در دانشگاه و کتاب‌ها نمی‌خوانید و شاید حتی یک روان‌شناس باتجربه هم اگر برایتان تعریف کند، اول باور نکنید، این است:همه‌چیز اختلال روانی نیست؛ گاهی آدم فقط زیر چرخ‌دنده‌های فقر و بدبختی له شده است.یک‌بار خانمی ۲۶ ساله را از اداره کل به من ارجاع دادند؛ سه بچه خردسال داشت، شوهرش به‌دلیل مواد مخدر زندان بود و چون برخلاف میل پدر و مادرش ازدواج کرده بود، خانواده هم طردش کرده بودند؛ به او گفته بودند: «ما چنین دختری نداریم.»پرونده را خواندم. یکی از همکاران گفت: «این زن تن‌فروشی می‌کند، رابطه نامشروع دارد...»گفتم: ماجرای زندگیش باید بررسی عمیق بشه؟رفتیم خانه برای بازدید؛ آنجا دیگر پرونده و برچسب و اصطلاحات تخصصی رنگ باخت.خانه تقریباً خالی بود؛ نه خالی از وسایل اضافه، خالی از ابتدایی‌ترین نشانه‌های یک زندگی.سه بچه کوچک، مادری درمانده، شوهری زندانی، خانواده‌ای که رهایش کرده بودند و سفره‌ای که معلوم نبود اصلاً چیزی برای گذاشتن روی آن هست یا نه.حتی پول تاکسی نداشت؛ واقعاً نداشت.بعد گفتند: «آقای بیات، روان‌درمانی این فرد با شما.»روان‌درمانی؟برای زنی که مسئله فوری زندگی‌اش این بود که بچه‌هایش امشب چه می‌خورند؟یکی از همکاران خانم(که خدا بهش عمر بده) وقتی ماجرا را شنید، رفت سمت انباری و با خشم فراوان گفت: «این خراب‌شده بی مصرف را باز کنید.»در را باز کردند و یک گونی برنج از انبار اداره آورد و به آن زن داد. گفت بیا این هم روان درمانی تو؟بعد همه جمع شدیم و هرچه توانستیم کمک کردیم.آن لحظه دیگر کسی از «بینش»، «بازسازی شناختی» و «تکنیک درمانی» حرف نمی‌زد؛ چون شکم گرسنه، نظریه نمی‌فهمد.این زن و سه بچه‌اش نان می‌خواستند، نه سخنرانی.امنیت می‌خواستند، نه نصیحت.پول رفت‌وآمد می‌خواستند، نه «مثبت فکر کن».طرف زیر آوار فقر دفن شده بود و ما داشتیم دنبال اسم علمی برای صدای خفه‌شدنش می‌گشتیم.فقر فقط نداشتن پول نیست؛ گاهی یعنی نداشتن خانواده، نداشتن پناه، نداشتن غذا، نداشتن حتی پول رسیدن به یک مرکز درمانی.و بعد همان آدم را می‌نشانیم روبه‌رویمان و می‌پرسیم: «چرا تصمیم‌های درستی نگرفتی؟»وقتی تمام انتخاب‌های آدم بین بد و بدتر گیر کرده، قضاوت‌کردنش از پشت میز خیلی راحت است.گاهی قبل از اینکه روان یک انسان را درمان کنیم، باید کمک کنیم زندگی‌اش از گرسنگی و بی‌پناهی نجات پیدا کند.آن روز، شاید مهم‌ترین مداخله ما یک تکنیک درمانی نبود؛ یک گونی برنج بود.پیامبر می فرماید: فقر مادر بدبختی و فلاکت است.پس ابتدا این نیاز اولیه باید رفع بشه...شکم گرسنه ایمان ندارد..تجربه واقعی از کارهای بالینی خودم(محسن بیات)🌐 کانال‌های رسمی:ایتا 👇https://eitaa.com/questionkonkormaتلگرام 👇https://t.me/questionkonkormaاینستاگرام 👇https://www.instagram.com/dr.mohsenbayat/